Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Μεγάλη Εβδομάδα

 













 


























Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς:
Μια ακόμα «Μεγάλη Εβδομάδα» μας προκαλεί να αναμετρηθούμε με τη μεγαλοσύνη της, να γνωρίσουμε το Θεό καλλιεργώντας μια σχέση μαζί Του. Να φτάσουμε στη μεγάλη γιορτή.
Αλήθεια, πώς γεννιέται μια γιορτή; Κάποιος κάποτε αποφάσισε όλοι την τάδε μέρα να γιορτάσουν; Όχι, δεν νομίζω να συνέβη έτσι. Η χαρά δεν προαποφασίζεται, η χαρά ξεσπάει και γίνεται έκρηξη, ντύνει ξαφνικά τη ζωή στα γιορτινά και μεταμορφώνει την καθημερινή πραγματικότητα.
Η γιορτή γεννήθηκε, όταν τα ερωτήματα των ανθρώπων για το νόημα για το σκοπό, για την ουσία της ζωής απασχολούσαν κατά κύριο λόγο τον άνθρωπο. Και γιορτή ήταν το «ευ-αγγέλιο»: ένα συναρπαστικά ευφρόσυνο μήνυμα. Το μήνυμα έλεγε ότι χαρίστηκε στους ανθρώπους η δυνατότητα της νίκης καταπάνω στο θάνατο
Η Μεγάλη Εβδομάδα μας δίνει την ευκαιρία της εμπειρικής ψηλάφησης, της εμπειρικής κατανόησης του όντως υπαρκτού και όντως πραγματικού, του πραγματικά πραγματικού. Μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον Θεό καλλιεργώντας μια σχέση μαζί Του, όχι κατανοώντας Τον σαν έννοια.
Έτσι και στην εμπειρία της Μεγάλης Εβδομάδας, στην εκκλησιαστική εμπειρία γενικότερα, είναι η σχέση με τον κόσμο της ποίησης και των συμβόλων, της εικόνας και της δραματουργίας, της νηστείας και της κάθαρσης, που μας εισάγει εμπειρικά στη γνώση. Στη γνώση που προκύπτει από την ανταπόκρισή μας στον έρωτα του Θεού για τον κάθε άνθρωπο.
Δεν είναι βιαστής της ελευθερίας και της προσωπικής ακεραιότητας του ανθρώπου ο Θεός, είναι Νυμφίος. Απομένει στον άνθρωπο η ελεύθερη αγαπητική συγκατάθεση για να εισέλθει στο χώρο (Νυμφώνα) της ακατάλυτης από το θάνατο ζωής.
Αυτό που ζητάει ουσιαστικά ο Θεός από τον άνθρωπο δεν είναι ούτε τα ατομικά κατορθώματα ούτε οι αξιομισθίες, αλλά μια κραυγή εμπιστοσύνης και αγάπης από τα βάθη της αβύσσου μας, ή ακόμα, ίσως, μια στιγμή ανάνηψης και αγωνίας μέσα από τον κλειστή και καλοασφαλισμένη αντίληψη της ευτυχίας μας.
Το μήνυμα είναι άμεσο μέσα από κάθε φάση της ζωής της Εκκλησίας, σε κάθε μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας. Δεν είναι μήνυμα ηθικό. Η Ηθική και η Θρησκεία εμφανίζονται από τη στιγμή που έχει καταλυθεί η οργανική και άμεση σχέση του ανθρώπου με το Θεό, είναι η προσπάθεια να αναπληρωθεί η απουσία σχέσεως με πράξεις εξιλεώσεων, είναι τα αποτελέσματα της πτώσης του ανθρώπου, της προσπάθειάς του να αυθυπάρξει (της απόφασής του να διακόψει τη σχέση μαζί Του).
Μεγάλη Εβδομάδα. Με ποιες εμπειρίες, αλλά και με ποια γλώσσα να μιλήσουμε οι άνθρωποι της σημερινής εποχής, για το μυστήριο του Σταυρού του Χριστού; Τα όσα άρρητα κατορθώνει να πει η Εκκλησία στις ακολουθίες της με την ποιητική Θεολογία των Βυζαντινών, μοιάζουν ακατανόητα για την «κοινωνία της αφθονίας», την κοινωνία με μοναδικό στόχο την ευζωία, την κοινωνία με τη λογική των πέντε αισθήσεων. Είναι μωρία σύμφωνα μ’ αυτήν τη λογική η Σταυρική Θυσία και η Ανάσταση που την ακολουθεί…

πηγη: αλέξης λ.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ...

Η Ανάσταση εύχομαι να φέρει ΕΛΠΙΔΑ & ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ για ένα καλύτερο αύριο,ειρήνη και αλληλεγγύη σε όλο τον κόσμο... χρόνια πολλά με την προσμονή να επιστρέψει το χαμόγελο στην ζωή όλων.!!!

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Ο Μυστικός Δείπνος.

 

 

Ο Μυστικός Δείπνος.

Tην Μεγάλη Πέμπτη αναβιώνονται στην Εκκλησία μας, τα γεγονότα της τελευταίας ημέρας της ζωής του Ιησού
Χριστού στη Γη.

Όπως μας αναφέρουν τα Ευαγγέλια, ο Χριστός θέλησε πριν θυσιαστεί για την σωτηρία των ανθρώπων, να δειπνήσει για τελευταία φορά με τους μαθητές του. Ο δείπνος αυτός είναι ο γνωστός μας Μυστικός Δείπνος. Έλαβε χώρα σε ένα υπερώο (σε ένα πατάρι δηλαδή) κάποιου σπιτιού της Ιερουσαλήμ, στο οποίο κρυφά συνέφαγαν οι μαθητές και ο Ιησούς. Πριν ξεκινήσει ο Δείπνος, ο Χριστός πήρε μια λεκάνη με νερό και έπλυνε τα πόδια των μαθητών του. Αυτό ήταν μια ενέργεια που έκαναν οι δούλοι της εποχής. Δηλαδή πριν από το φαγητό, έπλεναν τα πόδια των κυρίων τους. Με την
πράξη του αυτή ο Ιησούς θέλησε να διδάξει τους μαθητές του και, μέσω αυτών, όλους τους ανθρώπους να είναι ταπεινοί και να υπηρετούν τους συνανθρώπους τους.

Το γεγονός αυτό έχει λάβει στις μέρες μας το όνομα Ιερός Νιπτήρας. Σε πολλές περιοχές της χώρας μας, γίνεται αναπαράσταση του Ιερού Νιπτήρα το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης.

Κατόπιν ο Ιησούς κατά την διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, και αφού είχε αποχωρήσει ο Ιούδας, παρέδωσε στους μαθητές του, το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Πρόσφερε άρτο λέγοντας: «λάβετε φάγετε τούτο εστί το σώμα μου» και κρασί «πίετε έξ αυτού πάντες τούτο γαρ εστί το αίμα μου το της καινής διαθήκης το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών». Η παράδοση της Θείας Ευχαριστίας τελείωσε με την εντολή: «τούτο ποιείτε εις την εμήν
ανάμνησιν».
Μετά το πέρας του Μυστικού Δείπνου, ο Ιησούς και οι μαθητές του, μετέβησαν στο Όρος των Ελαιών. Εκεί ο Χριστός προσεύχεται στον Πατέρα του, και τελικά συλλαμβάνεται από τους Ρωμαίους, με την βοήθεια του Ιούδα.
Στον Εσπερινό της ημέρας έχουμε την Σταύρωση του Θεανθρώπου. Διαβάζονται τα 12 Ευαγγέλια που περιγράφουν τα Άγια Πάθη. Μετά το 5ο Ευαγγέλιο, βγαίνει ο Εσταυρωμένος. Στις εκκλησίες, όλο το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης μέχρι το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, παραμένουν κυρίως γυναίκες οι οποίες «μοιρολογούν», ψάλλοντας ύμνους, τον Χριστό.

Σε πολλά μέρη, προετοιμάζουν τον στολισμό του Επιταφίου κατά την διάρκεια της νύχτας αυτής. Στα σπίτια των Χριστιανών, την Μεγάλη Πέμπτη, βάφονται τα κόκκινα αυγά. Για τον λόγο αυτό, η ημέρα λέγεται και Κόκκινη Πέμπτη ή Κοκκινοπέφτη. Εκτός από τα αυγά, την μέρα αυτή, φτιάχνονται τα πασχαλινά κουλούρια και τα τσουρέκια. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, οι Χριστιανοί κρεμούν κόκκινα πανιά στα παράθυρα των σπιτιών τους.
Ισμήνη Λέντζου

πηγη: newsit

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ. Γιατί βάφουμε κόκκινα αυγά.



Μεγάλη Πέμπτη είναι η μέρα που η παράδοση θέλει να βάφονται κόκκινα τα Πασχαλινά αυγά. Το κόκκινο χρώμα δεν είναι τυχαίο καθώς συμβολίζει τη χαρά, την Ανάσταση, την ελπίδα, την αναγέννηση, αλλά και την αποτροπή. Το Πάσχα βάφουμε κόκκινα αβγά, επειδή συμβολίζουν το αίμα του Χριστού.
Μύθος αναφέρει πως μία μέρα, μετά την Ανάσταση του Χριστού, η Μαρία η Μαγδαληνή πήγε στον Τιβέριο Καίσαρα να του ανακοινώσει ότι αναστήθηκε ο Κύριος. Δίπλα τους εκείνη τη στιγμή υπήρχε ένας άνθρωπος που κρατούσε ένα καλάθι με αυγά. Ο Καίσαρας έδειξε απορημένος και είπε στη Μαγδαληνή ότι, εάν αυτό που λέει, είναι αλήθεια, τότε τα αβγά, από άσπρα που είναι, να γίνουν κόκκινα. Έτσι κι έγινε και ο Καίσαρας έμεινε άναυδος.
Σχετικά με το κόκκινο χρώμα, όταν ο Χριστός ήταν πάνω στο Σταυρό και τρυπήθηκε στο πλευρό από το στρατιώτη που ήθελε να επιβεβαιώσει το θάνατό του, έπεσαν σταγόνες αίματος στη γη κι όλα τα λουλούδια που ήταν κάτω έγιναν κόκκινα κι έτσι πήραν το χρώμα τους οι παπαρούνες, αναφέρει η παράδοση.
Το αυγό συμβολίζει τον τάφο του Χριστού που ήταν ερμητικά κλειστός, όπως το περίβλημα του αυγού, αλλά έκρυβε μέσα του τη «Ζωή», αφού από αυτόν βγήκε ο Χριστός και αναστήθηκε. Το αυγό, πανάρχαιο σύμβολο της γένεσης του κόσμου, της γέννησης της ζωής, το συναντάμε σε πολλές λατρείες τόσο πρωτόγονες όσο και περισσότερο εξελιγμένες.
Στη λαϊκή και μυθολογική φαντασία το αυγό είναι το σύμβολο της ζωής. Έχει μέσα του δύναμη ζωική και πίστευαν πως μπορούσε να την μεταδώσει στους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά. Μερικοί υποθέτουν ότι τα κόκκινα αυγά του Πάσχα διαδόθηκαν στην Ευρώπη, την Ασία και την Κίνα από ένα έθιμο των Καλανδών κι άλλοι θεωρούν αρχική κοιτίδα τους την Αίγυπτο.
Κόκκινες βελέντζες και κόκκινα μαντίλια κρεμούσαν τη Μεγάλη Πέμπτη στην Καστοριά οι γυναίκες για το καλό. Κόκκινο πανί έβαφαν μαζί με τα αυγά τους στη Μεσημβρία και το κρεμούσαν στο παράθυρο για σαράντα μέρες, για να μην τους πιάνει το μάτι. Το πρώτο αυγό που έβαφαν ήταν της Παναγίας και το έβαζαν στο εικονοστάσι. Με αυτό σταύρωναν τα παιδιά από το κακό το μάτι.
Σε μερικά μέρη έβαζαν σε ένα κουτάκι τόσα αυγά όσα ήταν τα μέλη της οικογένειας και τα πήγαιναν το βράδυ στην εκκλησία, για να διαβαστούν στα 12 Ευαγγέλια. Τα άφηναν κάτω από την Αγία Τράπεζα ως την Ανάσταση και τότε καθεμιά έπαιρνε τα δικά της. Αυτά τα αυγά ήταν «ευαγγελισμένα» και τα τσόφλια τους τα παράχωναν στους κήπους και τις ρίζες των δέντρων, για να καρπίσουν. Παρόμοια τύχη είχαν και τα αυγά που έκαναν οι κότες τη Μεγάλη Πέμπτη. Άμα η κότα ήταν μαύρη, ακόμα καλύτερα. Είχαν θαυμαστές ιδιότητες και μπορούσαν να διώξουν κάθε κακό.

πηγη:paraskhnio.gr

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Φώτισον ημάς, πότισον ημάς, οδήγησον ημάς, χειραγώγησον ημάς".

 

Η αγάπη χορηγεί την χάρι της προφητείας, η αγάπη παρέχει την δύναμη της θαυματουργίας, η αγάπη είναι η άβυσσος της θείας ελλάψεως, η αγάπη είναι η πηγή του θεϊκού πυρός - όσο περισσότερο πυρ αναβλύζει, τόσο περισσότερο καταφλέγει εκείνον που διψά. Η αγάπη είναι η στάσις και η εδραίωσις των Αγγέλων, η πρόοδος εις τους αιώνες όλων των εκλεκτών του Θεού.

"Ανάγγειλέ μας, ώ συ η ωραία ανάμεσα στις αρετές, που βόσκεις τα πρόβατά σου; Που κατασκηνώνεις το μεσημέρι; (πρβλ. Άσμα α΄7). " Φώτισον ημάς, πότισον ημάς, οδήγησον ημάς, χειραγώγησον ημάς". Επιθυμούμε πια ν΄ανεβούμε κοντά σου. Διότι εσύ κυριαρχείς σε όλα. Τώρα μου επλήγωσες την καρδία και δεν μπορώ ν΄ανθέξω την φλόγα σου. Γι΄αυτό θα σε υμνήσω και θα προχωρήσω. Εσύ κυριαρχείς επάνω στην δύναμι της θαλάσσης, εσύ καταπραύνεις; και νεκρώνεις την ταραχή των κυμμάτων της. Εσύ ταπεινώνεις και καταρρίπτεις ως τραυματία τον υπερήφανο λογισμό. Με τον ισχυρό σου βραχίονα διασκορπίζεις τους εχθρούς σου (πρβλ Ψαλμ. πη΄10-11) και αναδεικνύεις ανίκητους τους ιδικούς σου εραστάς.

" Και βιάζομαι να μάθω πως σε είδε ο Ιακώβ πάνω στην κορυφή της κλίμακος. Ερωτώ να μάθω δι΄αυτήν την ανάβασι. Πες μου, πως ήταν ο τρόπος και η σύνθεσις στην διάταξι των βαθμίδων; Των βαθμίδων της αναβάσεως εκείνης, την οποίαν έβαλε στον νου και την καρδία του να επιχειρήσει ο εραστής σου; (πρβλ Ψαλμ. πγ΄6) .Διψώ ακόμη να μάθω, ποιός ήταν ο αριθμός των βαθμίδων, και πόσος χρόνος εχρειαζόταν για την ανάβασι. Διότι τους μεν χειραγωγούς της αναβάσεως (τους Αγγέλους δηλαδή) ,τους ανήγγελε αυτός που σε είδε και επάλαιψε μαζί σου, αλλά για τίποτε άλλο δεν θέλησε ή μάλλον δεν κατόρθωσε να μας διαφωτίση".
  
Εκείνη δε - αν και θεωρώ καλύτερο να ειπώ Εκείνος - η βασίλισσα, σαν να έσκυψε απο τον ουρανό, έλεγε στ΄αυτιά της ψυχής μου:
 " Εαν, ώ εραστά, δεν λυθείς απο την παχύτητα του σώματος, δεν θα μπορέσεις να γνωρίσης το κάλλος του προσώπου μου. Η κλίμαξ άς σε διδάσκη την πνευματική σύνθεσι των επί μέρους αρετών. Στην κορυφή δε αυτής της κλίμακος είμαι στηριγμένη εγώ, καθώς το είπε ο μεγάλος μύστης μου, ( ο Απόστολος Παύλος): " Νυνί δε μένει τα τρία ταύτα. πίστις, ελπίς, αγάπη, μείζων δε πάντων η αγάπη" ( Α΄Κορ. ιγ΄13)

απόσπασμα απο το ιερό βιβλίο ΚΛΙΜΑΞ του Αγίου Ιωάννου του Σιναϊτου.

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Μεγάλης Εβδομάδας είναι ο θρησκευτικός συναισθηματισμός


Τις ημέρες αυτές σταυρώνουμε τις επιθυμίες και τα πάθη μας. Μπαίνουμε σε πνευματικό χωνευτήρι για να τα μεταμορφώσουμε.Ζητάμε και προπανηγυρίζουμε την ανάσταση. Δεν υπάρχει στιγμή στην εορτολογία και την υμνογραφία της μεγάλης Εβδομάδας πού να μην αναφέρεται ο σταυρός συναπτά με την ανάσταση και η αλήθεια πώς ο Χριστός είναι ο Κύριος της ιστορίας, των παθών και του θανάτου Του. Ο Βασιλεύς της δόξης δηλ πού τελεσιουργεί τα φρικτα μυστήρια της οικονομίας για την σωτηρία μας.

Αποτέλεσμα εικόνας για μεγαλη εβδομαδα
Με αυτή την νοοτροπία και διάθεση να μπούμε στην μεγάλη Εβδομάδα και με ειλικρινή κατάνυξη και ευγνωμοσύνη. Τα συναισθήματα είναι ένα βοηθητικό εργαλείο, πού διεγείρεται μπροστά σε αυτά τα μεγάλα γεγονότα και τις παραστάσεις τις πασχαλινές και υποβοηθά το βίωμα. Δεν είναι το δεσπόζον στοιχείο της ατμόσφαιρας πού καλούμαστε να υπηρετήσουμε.Γιατί αν μπούμε με κοινά συναισθήματα του βίου και των ανθρωπίνων κοινωνικών σχέσεων και θα αρρωστήσουμε πνευματικά από μια υποκρισία ευσεβούς τύπου και δεν θα μας απομείνει ευλογία και χαρά από την Ανάσταση. Μόνο εντυπώσεις και πικρίες και καθόλου ουράνιες διαστάσεις. Προσοχή λοιπόν!
- See more at: http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2016/04/blog-post_44.html#sthash.a0gZvOqR.dpuf



Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Μεγάλης Εβδομάδας είναι ο θρησκευτικός συναισθηματισμός


Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Μεγάλης Εβδομάδας είναι ο θρησκευτικός συναισθηματισμός. Σε αυτό συντείνουν τα γραφικά έθιμα, από τα οποία δεν ξεφεύγει και η εκκλησία μας η ίδια, ο πένθιμος κοσμικός χαρακτήρας σε πολλές προσωπικές και κοινωνικές εκδηλώσεις μας, η ταύτιση μας σε πρώτο επίπεδο με τον Χριστό τον παθόντα, όχι βιωματικά, αλλά κατά τις συγκυρίες του βίου, αναλύσεις ειδικών "μπουρδολόγων" για τις ημέρες, τηλεοπτικά προγράμματα τύπου Τζεφιρέλι και μια ύπουλη αυτοδικαίωσηγια την καλή μας νηστεία και ευσεβή διάθεση. 


Προσέξτε αδελφοί, την εκ δεξιών επίθεση πού έρχεται με "γλύκα" και ευσεβείς προθέσεις να μας γεμίσει εντυπώσεις και φτηνά κοινά συναισθήματα, γιατί είναι παγίδα μεγάλη. 
Την Μεγαλοβδομάδα δεν θρηνούμε για τον "καημένο Χριστούλη" , πού ανέβηκε στον σταυρό και πέθανε και θάφτηκε σαν νικημένος και αδικημένος άνθρωπος. Εχει έναν πενθοχαρμόσυνο χαρακτήρα το ορθόδοξο ήθος.
https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/
Τις ημέρες αυτές σταυρώνουμε τις επιθυμίες και τα πάθη μας. Μπαίνουμε σε πνευματικό χωνευτήρι για να τα μεταμορφώσουμε.Ζητάμε και προπανηγυρίζουμε την ανάσταση. Δεν υπάρχει στιγμή στην εορτολογία και την υμνογραφία της μεγάλης Εβδομάδας πού να μην αναφέρεται ο σταυρός συναπτά με την ανάσταση και η αλήθεια πώς ο Χριστός είναι ο Κύριος της ιστορίας, των παθών και του θανάτου Του. Ο Βασιλεύς της δόξης δηλ πού τελεσιουργεί τα φρικτα μυστήρια της οικονομίας για την σωτηρία μας. 

Με αυτή την νοοτροπία και διάθεση να μπούμε στην μεγάλη Εβδομάδα και με ειλικρινή κατάνυξη και ευγνωμοσύνη. Τα συναισθήματα είναι ένα βοηθητικό εργαλείο, πού διεγείρεται μπροστά σε αυτά τα μεγάλα γεγονότα και τις παραστάσεις τις πασχαλινές και υποβοηθά το βίωμα. Δεν είναι το δεσπόζον στοιχείο της ατμόσφαιρας πού καλούμαστε να υπηρετήσουμε.Γιατί αν μπούμε με κοινά συναισθήματα του βίου και των ανθρωπίνων κοινωνικών σχέσεων και θα αρρωστήσουμε πνευματικά από μια υποκρισία ευσεβούς τύπου και δεν θα μας απομείνει ευλογία και χαρά από την Ανάσταση. Μόνο εντυπώσεις και πικρίες και καθόλου ουράνιες διαστάσεις. Προσοχή λοιπόν!
- See more at: http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2016/04/blog-post_44.html#sthash.a0gZvOqR.dpuf

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Μεγάλης Εβδομάδας είναι ο θρησκευτικός συναισθηματισμός


Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της Μεγάλης Εβδομάδας είναι ο θρησκευτικός συναισθηματισμός. Σε αυτό συντείνουν τα γραφικά έθιμα, από τα οποία δεν ξεφεύγει και η εκκλησία μας η ίδια, ο πένθιμος κοσμικός χαρακτήρας σε πολλές προσωπικές και κοινωνικές εκδηλώσεις μας, η ταύτιση μας σε πρώτο επίπεδο με τον Χριστό τον παθόντα, όχι βιωματικά, αλλά κατά τις συγκυρίες του βίου, αναλύσεις ειδικών "μπουρδολόγων" για τις ημέρες, τηλεοπτικά προγράμματα τύπου Τζεφιρέλι και μια ύπουλη αυτοδικαίωσηγια την καλή μας νηστεία και ευσεβή διάθεση. 


Προσέξτε αδελφοί, την εκ δεξιών επίθεση πού έρχεται με "γλύκα" και ευσεβείς προθέσεις να μας γεμίσει εντυπώσεις και φτηνά κοινά συναισθήματα, γιατί είναι παγίδα μεγάλη. 
Την Μεγαλοβδομάδα δεν θρηνούμε για τον "καημένο Χριστούλη" , πού ανέβηκε στον σταυρό και πέθανε και θάφτηκε σαν νικημένος και αδικημένος άνθρωπος. Εχει έναν πενθοχαρμόσυνο χαρακτήρα το ορθόδοξο ήθος.
https://www.dimitrisotiropoulosbooks.com/
Τις ημέρες αυτές σταυρώνουμε τις επιθυμίες και τα πάθη μας. Μπαίνουμε σε πνευματικό χωνευτήρι για να τα μεταμορφώσουμε.Ζητάμε και προπανηγυρίζουμε την ανάσταση. Δεν υπάρχει στιγμή στην εορτολογία και την υμνογραφία της μεγάλης Εβδομάδας πού να μην αναφέρεται ο σταυρός συναπτά με την ανάσταση και η αλήθεια πώς ο Χριστός είναι ο Κύριος της ιστορίας, των παθών και του θανάτου Του. Ο Βασιλεύς της δόξης δηλ πού τελεσιουργεί τα φρικτα μυστήρια της οικονομίας για την σωτηρία μας. 

Με αυτή την νοοτροπία και διάθεση να μπούμε στην μεγάλη Εβδομάδα και με ειλικρινή κατάνυξη και ευγνωμοσύνη. Τα συναισθήματα είναι ένα βοηθητικό εργαλείο, πού διεγείρεται μπροστά σε αυτά τα μεγάλα γεγονότα και τις παραστάσεις τις πασχαλινές και υποβοηθά το βίωμα. Δεν είναι το δεσπόζον στοιχείο της ατμόσφαιρας πού καλούμαστε να υπηρετήσουμε.Γιατί αν μπούμε με κοινά συναισθήματα του βίου και των ανθρωπίνων κοινωνικών σχέσεων και θα αρρωστήσουμε πνευματικά από μια υποκρισία ευσεβούς τύπου και δεν θα μας απομείνει ευλογία και χαρά από την Ανάσταση. Μόνο εντυπώσεις και πικρίες και καθόλου ουράνιες διαστάσεις. Προσοχή λοιπόν!
- See more at: http://hellas-orthodoxy.blogspot.gr/2016/04/blog-post_44.html#sthash.a0gZvOqR.dpuf

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

23 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου.

 


Στις 23 Απριλίου 1616 έφυγαν από τη ζωή δύο μεγάλα ονόματα των γραμμάτων: ο ισπανός συγγραφέας του Δον Κιχώτη Μιγκέλ Ντε Θερβάντες και ο άγγλος δραματουργός Γουίλιαμ Σέξπιρ. Με αφορμή το διπλό αυτό γεγονός, η UNESCO έχει καθιερώσει την 23η Απριλίου ως την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου.
Στην Καταλονία, την ημέρα αυτή εορτάζεται η Μέρα των Βιβλίων και των Ρόδων, μία τοπική παραλλαγή της Γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου, που συνδυάζεται με την εορτή του προστάτη της περιοχής, Αγίου Γεωργίου. Με το σύνθημα «Ένα τριαντάφυλλο για την αγάπη, ένα βιβλίο για πάντα», ο άνδρας θα χαρίσει στην αγαπημένη του ένα τριαντάφυλλο κι αυτή θα του το ανταποδώσει με ένα βιβλίο.
Στο επίκεντρο των εκδηλώσεων, ο περίφημος δρόμος της Βαρκελώνης «Λα Ράμπλα», η πιο ζωντανή γωνιά της πόλης, «ο μόνος δρόμος, που δεν ήθελα να τελείωνε ποτέ», όπως είχε πει κάποτε ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτιμάται ότι μόνο την ημέρα αυτή διακινούνται στην Βαρκελώνη 500.000 βιβλία και 4 εκατομμύρια τριαντάφυλλα.

Ουίλλιαμ Σαίξπηρ.Πέθανε σαν σήμερα σε ηλικία 52 ετών.





Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ (αγγλικά: William Shakespeare,  (Απρίλιος 1564 - 3 Μαΐου 1616) ήταν Άγγλος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας. Θεωρείται ευρέως ως ο σημαντικότερος συγγραφέας που έγραψε στην αγγλική γλώσσα και ένας από τους σημαντικότερους δραματουργούς παγκοσμίως Συχνά αποκαλείται εθνικός ποιητής της Αγγλίας και «Βάρδος του Έιβον» Τα σωζόμενα έργα του, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων συνεργασιών, αποτελούνται από περίπου 38 θεατρικά έργα 154 σονέτα, δύο μεγάλα αφηγηματικά ποιήματα και πολλά άλλα ποιήματα. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και ερμηνεύονται περισσότερο συχνά από τα έργα οποιουδήποτε άλλου θεατρικού συγγραφέα
Δεν έχουν σωθεί παρά λίγες καταγραφές για την ιδιωτική ζωή του Σαίξπηρ και έχουν σημειωθεί σημαντικές εικασίες για ζητήματα όπως η εξωτερική του εμφάνιση, η σεξουαλικότητά του, οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις και κατά πόσον τα έργα που του αποδίδονται είναι γραμμένα από άλλους
Ο Σαίξπηρ έγραψε τα περισσότερα από τα γνωστά έργα του μεταξύ του 1589 και του 1613 και κατάφερε να χειριστεί με απόλυτη δεξιοτεχνία τόσο την κωμωδία όσο και το δράμα και την τραγωδία. Τα έργα του διαπνέονται από μία βαθειά κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και παραμένουν επίκαιρα. Η επίδρασή του, ειδικότερα στην αγγλική λογοτεχνία, θεωρείται τεράστια. Οι Ρομαντικοί αναγνώρισαν την ιδιοφυΐα του και οι Βικτωριανοί τον λάτρεψαν κατά τρόπο που ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σω αποκάλεσε «βαρδολατρεία»

Τα έργα

Οι περισσότεροι θεατρικοί συγγραφείς της περιόδου συνήθως συνεργάζονταν με άλλους και οι κριτικοί συμφωνούν ότι ο Σαίξπηρ έκανε το ίδιο, ως επί το πλείστον στις αρχές και στο τέλος της καριέρας του
Τα πρώτα καταγεγραμμένα έργα του Σαίξπηρ είναι ο "Ριχάρδος Γ'" και τα τρία μέρη του "Ερρίκου ΣΤ'", τα οποία γράφτηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1590, σε μία εποχή που το ιστορικό δράμα ήταν της μόδας. Ωστόσο τα έργα του Σαίξπηρ είναι δύσκολο να χρονολογηθούν και οι μελέτες των κειμένων του δείχνουν ότι ο "Τίτος Ανδρόνικος", η "Κωμωδία των Παρεξηγήσεων", το "Ημέρωμα της Στρίγγλας" και οι "Δύο Άρχοντες από τη Βερόνα" ανήκουν επίσης στην πρώτη περίοδο του Σαίξπηρ. Οι πρώτες ιστορίες του, οι οποίες αντλήθηκαν από τα "Χρονικά της Αγγλίας, Σκωτίας και Ιρλανδίας" του Ραφαήλ Χόλινσεντ, δραματοποιούν τα καταστροφικά αποτελέσματα της αδύναμης ή διεφθαρμένης εξουσίας και έχουν ερμηνευθεί ως δικαιολόγηση της προέλευσης του Οίκου των Τυδώρ. Τα πρώτα έργα ήταν επηρεασμένα από τα έργα άλλων Ελισαβετιανών δραματουργών, από τις παραδόσεις του μεσαιωνικού δράματος και από τα έργα του Σενέκα. Η "Κωμωδία των Παρεξηγήσεων" βασίστηκε επίσης σε κλασικά μοντέλα, αλλά δεν βρέθηκε καμία πηγή για το "Ημέρωμα της Στρίγγλας", αν και σχετίζεται μ' ένα άλλο έργο με τον ίδιο τίτλο και μπορεί να προέρχεται από τη λαϊκή παράδοση. Όπως οι "Δύο Άρχοντες από τη Βερόνα", όπου δύο φίλοι φαίνεται να εγκρίνουν το βιασμό, έτσι και η ιστορία της Στρίγγλας, όπου το ανεξάρτητο πνεύμα μιας γυναίκας εξημερώνεται από έναν άντρα, προβληματίζουν μερικές φορές τους σύγχρονους κριτικούς και σκηνοθέτες.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1590, οι πρώιμες κλασικές και ιταλικού τύπου κωμωδίες του Σαίξπηρ παραχωρούν τη θέση τους στη ρομαντική ατμόσφαιρα των σημαντικότερων κωμωδιών του. Το "Όνειρο Θερινής Νυκτός" είναι ένα πνευματώδες μίγμα ρομαντισμού, μαγείας και κωμικών σκηνών Η επόμενη κωμωδία του Σαίξπηρ, ο εξίσου ρομαντικός "Έμπορος της Βενετίας", απεικονίζει τον εκδικητικό Εβραίο τοκογλύφο Σάιλοκ με τρόπο που αντανακλά τις απόψεις εκείνης της εποχής αλλά στα σημερινά ακροατήρια μπορεί να φαίνεται υποτιμητικός. Τα έξυπνα λογοπαίγνια του "Πολύ κακό για το τίποτα", το μαγευτικό περιβάλλον του "Όπως Αγαπάτε" και το ζωντανό γλέντι της "Δωδέκατης Νύχτας" ολοκληρώνουν τη σειρά των μεγάλων κωμωδιών του Σαίξπηρ. Μετά τον λυρικό "Ριχάρδο Β'", ο οποίος είναι γραμμένος σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ομοιοκατάληκτο στίχο, ο Σαίξπηρ εισήγαγε την κωμωδία πρόζας στα έργα "Ερρίκος Δ΄" (1ο και 2ο μέρος) και "Ερρίκος Ε΄", περί τα τέλη της δεκαετίας του 1590. Οι χαρακτήρες του γίνονται όλο και περισσότερο σύνθετοι και εναλλάσσοντας επιδέξια κωμικές και σοβαρές σκηνές, πρόζα και ποίηση, επιτυγχάνει την αφηγηματική ποικιλία του ώριμου έργου του. Η περίοδος αυτή αρχίζει και τελειώνει με δύο τραγωδίες: το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα", το διάσημο ρομαντικό δράμα για την εφηβεία, την αγάπη και το θάνατο, και τον "Ιούλιο Καίσαρα" -βασισμένο σε μία μετάφραση που έκανε το 1579 ο σερ Τόμας Νορθ στο έργο του Πλούταρχου "Βίοι Παράλληλοι"- που εισήγαγε ένα νέο είδος δράματος
Ο Άμλετ, ο Οράτιος, ο Μάρκελλος και το Φάντασμα του Πατέρα του Άμλετ (πίνακας του Χάινριχ Φύσλι, 1780–1785, Κούνστχαους, Ζυρίχη)
Στις αρχές του 17ου αιώνα, ο Σαίξπηρ έγραψε τις κωμωδίες "Με το Ίδιο Μέτρο", "Τρωίλος και Χρυσηίδα" και "Τέλος Καλό Όλα Καλά" καθώς και μερικές από τις πιο γνωστές τραγωδίες του Πολλοί κριτικοί πιστεύουν ότι οι μεγαλύτερες τραγωδίες του Σαίξπηρ αντιπροσωπεύουν την αιχμή της τέχνης του. Ο Άμλετ, ο ήρωας της διάσημης ομώνυμης τραγωδίας του Σαίξπηρ, πιθανότατα έχει συζητηθεί περισσότερο από κάθε άλλο σαιξπηρικό χαρακτήρα, ειδικά για τον περίφημο μονόλογό του "Να ζει κανείς ή να μη ζει, ιδού η απορία" Σε αντίθεση με τον εσωστρεφή Άμλετ, του οποίου ο δισταγμός αποδεικνύεται μοιραίος, οι ήρωες των τραγωδιών που ακολούθησαν, ο Οθέλος και ο Βασιλιάς Ληρ, χαρακτηρίζονται από τη βιαστική και λανθασμένη εκτίμησή τους. Η εξέλιξη των τραγωδιών του Σαίξπηρ εξαρτάται συχνά από τέτοια μοιραία λάθη ή μειονεκτήματα, τα οποία ανατρέπουν την τάξη των πραγμάτων και καταστρέφουν τον ήρωα κι εκείνους που αγαπά Στον "Οθέλο", ο κακόβουλος Ιάγος προκαλεί τη ζηλοτυπία του Οθέλου, ο οποίος φτάνει στο σημείο να δολοφονήσει την αθώα γυναίκα του που τον αγαπά Στο "Βασιλιά Ληρ", ο βασιλιάς διαπράττει το τραγικό λάθος να παραιτηθεί από το θρόνο του σηματοδοτώντας την έναρξη των γεγονότων που οδηγούν στη δολοφονία της κόρης του και στο βασανισμό και τη τύφλωση του Κόμη του Γκλόστερ. Στον "Μάκβεθ", τη μικρότερη τραγωδία του Σαίξπηρ, η ανεξέλεγκτη φιλοδοξία υποκινεί τον Μάκβεθ και τη σύζυγό του, Λαίδη Μάκβεθ, να δολοφονήσουν το νόμιμο βασιλιά και να σφετεριστούν το θρόνο, μέχρι που καταστρέφονται από τις ενοχές τους. Οι τελευταίες μεγάλες τραγωδίες του Σαίξπηρ, "Αντώνιος και Κλεοπάτρα" και "Κοριολανός", περιέχουν μερικά από τα καλύτερα ποιήματά του και θεωρήθηκαν ως οι πιο επιτυχημένες τραγωδίες του από τον ποιητή και κριτικό Τόμας Στερνς Έλιοτ
Στην τελευταία του περίοδο, ο Σαίξπηρ στράφηκε στο ρομαντισμό και στην ιλαροτραγωδία και ολοκλήρωσε άλλα τρία μεγάλα έργα: "Κυμβελίνος", "Το Χειμωνιάτικο Παραμύθι" και "Η Τρικυμία", καθώς και τον κατόπιν συνεργασίας "Περικλή". Λιγότερο ζοφερά από τις τραγωδίες του, αυτά τα τέσσερα έργα είναι πιο σοβαρά σε ύφος από τις κωμωδίες της δεκαετίας του 1590 και τελειώνουν με συμφιλίωση και συγχώρεση των δυνητικά τραγικών λαθών. Ορισμένοι σχολιαστές έχουν δει αυτή την αλλαγή στη διάθεση ως απόδειξη μιας πιο γαλήνιας άποψης της ζωής από την πλευρά του Σαίξπηρ, αλλά μπορεί να αντικατοπτρίζει απλώς τη θεατρική μόδα της εποχής Ο Σαίξπηρ συνεργάστηκε με άλλο δραματουργό σε δύο επιπλέον σωζόμενα έργα: τον "Ερρίκο Η΄" και το "Οι Δύο Συγγενείς Άρχοντες".

Τα τελευταία χρόνια

Ο τάφος του Σαίξπηρ
Μετά το 1606 ο Σαίξπηρ έγραψε λίγα έργα και κανένα δεν αποδίδεται σ' αυτόν μετά το 1613 Πέθανε στις 3 Μαΐου του 1616 (23 Απριλίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο) αφήνοντας πίσω του τη σύζυγό του και δύο κόρες.
Στη διαθήκη του, ο Σαίξπηρ άφησε το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στη μεγαλύτερη κόρη του, Σουζάνα, ενώ αναφέρεται ελάχιστα στη σύζυγό του, Άννα, η οποία πιθανότατα δικαιούνταν αυτομάτως το ένα τρίτο της περιουσίας. Συγκεκριμένα έγραψε ότι της αφήνει "το δεύτερο καλύτερό μου κρεβάτι", ένα κληροδότημα που έχει οδηγήσει σε πολλές εικασίες. Μερικοί μελετητές βλέπουν το κληροδότημα αυτό ως προσβολή για την Άννα, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι το δεύτερο καλύτερο κρεβάτι είναι το γαμήλιο κρεβάτι και επομένως το κληροδότημα είναι πλούσιο σε σημασία.
Το ταφικό μνημείο του Σαίξπηρ στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον
Ο Σαίξπηρ τάφηκε δύο ημέρες μετά το θάνατό του, στο ιερό της εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Στράτφορντ-απόν-Έιβον. Στον τάφο του τοποθετήθηκε έπειτα από δική του επιθυμία μία επιγραφή, λαξευμένη στην πέτρινη πλάκα που καλύπτει τον τάφο. Η επιγραφή περιλαμβάνει μία κατάρα ενάντια στη μετακίνηση των οστών του, η οποία και αποφεύχθηκε επιμελώς κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης του ναού το 2008.
Η επιγραφή γράφει:
Good frend for Iesvs sake forbeare,
To digg the dvst encloased heare.
Bleste be ye man yt spares thes stones,
And cvrst be he yt moves my bones.
και σε ελεύθερη μετάφραση:
Καλέ φίλε, στο όνομα του Θεού συγκρατήσου,
Από το να σκάψεις τη σκόνη που εσωκλείεται εδώ.
Ευλογημένος ας είναι όποιος ήσυχες αφήσει αυτές τις πέτρες,
Και καταραμένος ας είναι όποιος μετακινήσει τα κόκκαλά μου.
Σχετικά με την επιγραφή αυτή, καλλιεργήθηκε ένας μύθος, σύμφωνα με τον οποίο αδημοσίευτα έργα του Σαίξπηρ πιθανόν να βρίσκονται εντός του τάφου. Μέχρι σήμερα δεν έχει αποπειραθεί να διαπιστωθεί η αλήθεια αυτής της υπόθεσης.
Πριν το 1623, στο βόρειο τοίχο του ναού της Αγίας Τριάδας στήθηκε ένα ταφικό μνημείο του Σαίξπηρ που τον απεικονίζει την ώρα που γράφει. Η επιγραφή τον συγκρίνει με τον Νέστορα, τον Σωκράτη και τον Βιργίλιο.

πηγη: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ


ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΓΗΣ...


Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΓΗΣ...

Θα έλεγα η μεγαλύτερη <ΓΙΟΡΤΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ> 22 Απριλίου το 1970 καθιερώθηκε η γιορτή της ΓΗΣ και μάλιστα η ιδέα ξεκίνησε από της ΗΠΑ, το πιο φιλοπόλεμο κράτος... οι μοναδικοί που έκαναν χρήση πυρηνικών σε κατοικημένα εδάφη, και τα κατέστησαν μη κατοικήσιμα για πολλές δεκαετίες.
Κάθε χρόνο εξαντλούμε όλο και νωρίτερα την ικανότητα της Γης να υποστηρίζει τον τρόπο ζωής μας. Φέτος, είναι η ημέρα που "τερματίσαμε" το κοντέρ της αντοχής του πλανήτη μας, η Ημέρα Εξάντλησης της Γης.... Για πια γιορτή και πια προστασία μιλάμε, όταν ο πλανήτης φλέγεται από πολέμους??
ΣΟΦΙΑ ΓΑΒΡΑ

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Μοναδικό: Δείτε τι θα συμβεί στον ουρανό το βράδυ της Παρασκευής

Μοναδικό: Δείτε τι θα συμβεί στον ουρανό το βράδυ της Παρασκευής
Οι Λυρίδες, η πρώτη βροχή από «πεφταστέρια» της άνοιξης, έκαναν ήδη την εμφάνισή τους στον ουρανό του βόρειου ημισφαιρίου, όπου ανήκει και η Ελλάδα. Οι πτώσεις των συγκεκριμένων διαττόντων αστέρων θα αποκορυφωθούν το βράδυ της Παρασκευής 22 Απριλίου και τα χαράματα του Σαββάτου 23 Απριλίου, ενώ θα είναι ορατές έως τις 25 του μηνός, εφόσον ο καιρός επιτρέψει τις νυχτερινές παρατηρήσεις.
Δυστυχώς όμως, επειδή την ακριβώς προηγούμενη μέρα, την Πέμπτη, θα υπάρξει πανσέληνος, ο ουρανός δεν θα είναι αρκετά σκοτεινός και κατάλληλος για παρατήρηση.
Στο αποκορύφωμα του φαινομένου εκτιμάται ότι εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και πυρακτώνονται έως 20 μετέωρα ανά ώρα με ταχύτητα έως 50 χιλιομέτρων. Οι Λυρίδες μερικές φορές μάλιστα δημιουργούν φωτεινά πεφταστέρια με μακριές ουρές, οι οποίες παραμένουν ορατές στον ουρανό επί αρκετά δευτερόλεπτα. Κάποιες χρονιές, τα «πεφταστέρια» τους έφθασαν ακόμη και τα 100 ανά ώρα.
Η συγκεκριμένη βροχή διαττόντων, που καταγράφηκε για πρώτη φορά το 687 π.Χ. από τους Κινέζους, φαινομενικά προέρχεται από τον αστερισμό της Λύρας, από όπου πήρε το όνομά της, και ιδίως από τον αστέρα Βέγα ('Αλφα Λύρας), ο οποίος είναι το πιο λαμπρό άστρο του συγκεκριμένου αστερισμού και το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού του βορείου ημισφαιρίου.
Η πραγματική όμως πηγή προέλευσης είναι ο κομήτης C/1861 G1 «Θάτσερ», τον οποίο ανακάλυψε το 1861 ο αμερικανός Α.Θάτσερ. Ο κομήτης αυτός αφήνει στο πέρασμά του μια μακριά ουρά σκόνης και σωματιδίων, η οποία διασταυρώνεται κάθε χρόνο με την τροχιά του πλανήτη μας. Ο κομήτης θα ξαναπεράσει πολύ κοντά από τη Γη το 2276, καθώς η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί περίπου 415 χρόνια.
Τα απομεινάρια από την ουρά του κομήτη, μετά το τελευταίο κοντινό πέρασμά του κατά τον 19ο αιώνα, αιωρούνται ακόμα στο διάστημα και συνεχίζουν να προκαλούν τη «βροχή» των Λυρίδων κάθε χρόνο.

πηγη:NEWSBOMB

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ ΣΤΟΝ ΣΚΟΡΠΙΟ ΣΤΙΣ 22-4-2016



Η πανσέληνος στην  2ο30 του Σκορπιού  την  Παρασκευή αγγίζει τα συναισθήματα και τα οικονομικά μας και προδιαθέτει για εντάσεις και ξεσπάσματα.
Μπορεί να βγούν στην επιφάνεια κρυμμένα συναισθήματα που αναζητούσαν απο καιρό διέξοδο για ν΄αποφορτιστεί ο εσωτερικός κόσμος μας. 
Πιθανόν  να μάθουμε μυστικά , ή να μάθουμε για κάποια γεγονότα που συνέβησαν στο παρελθόν, ή να εξιχνιάσουμε μπερδεμένες και ασαφείς καταστάσεις που μας προβλημάτιζαν έντονα απο καιρό.
Χρειάζεται μια ιδιαίτερη προσοχή και αυτοσυγκράτηση. Υπάρχει μια τάση για εκδίκηση ή βία που μπορεί να προέρχεται απο εμάς ή τους άλλους. 
Το θετικό της πανσελήνου είναι ότι μας βοηθά να αποσαφηνίσουμε τα παράγματα, να απομακρύνουμε ανθρώπους ή καταστάσεις που δεν υποστηρίζουν την ζωή μας στον συναισθηματικό ή οικονομικό τομέα  και να έχουμε μια πιο ξεκάθαρη εικόνα των καταστάσεων που μας περιβάλλουν.
Μετά την αποκλιμάκωση της έντασης, κάποιες βαθιές αλλαγές ή μετασχηματισμοί μπορεί να συμβούν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό.

Ρία Σπανού.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Συμβουλη: Αγαπησε τα λιπαρα, σου κανουν καλο


(c) All rights reserved

Με αφορμή το βιβλίο της εικόνας («Αδυνατίστε τρώγοντας λίπος») είπα να γράψω αυτό το ποστ για μια από τις πιο παρεξηγημένες διατροφικές ομάδες: τα λίπη. Η υψηλή θερμιδική τους αξία (9 θερμίδες ανά γρ. σε σχέση με τις 4 θερμίδες της πρωτεΐνης και του υδατάνθρακα) είναι ένας λόγος που τα λίπη για πολλά χρόνια είχαν δαιμονοποιηθεί, κυρίως από τα διαστρεβλωμένα αποτελέσματα, του προσφιλή για εμάς τους Έλληνες ερευνητή Ansel Keys, που κατέληξε ότι οι χαμηλές σε λιπαρά διατροφές συνδέονται με λιγότερους καρκίνους και καρδιοαγγειακά νοσήματα.  Έτσι περάσαμε σε μια κατάσταση μανίας τη δεκαετία του 90 με τα Light και Low Fat προϊόντα νομίζοντας ότι είναι η πανάκεια για την απώλεια βάρους και δια βίου υγεία. Το εμπόριο κατακλείστηκε με προϊόντα χαμηλά σε λιπαρά αλλά υψηλά σε ζάχαρη, για να αποκτήσουν τη  γεύση που έχασαν κατά την επεξεργασία τους. Και φυσικά τα κρούσματα καρκίνων και καρδιοαγγειακών όχι μόνο δεν μειώθηκαν αλλά αυξήθηκαν ραγδαία τις τελευταίες 2 δεκαετίες, παρά του ότι αντικαταστήσαμε το βούτυρο με Becel και το κανονικό γάλα και γιαούρτι με 0% λιπαρά.
Έχω λοιπόν να σας πώ ότι οι τελευταίες έρευνες έχουν αποδείξει ότι το λίπος είναι καλό! Μάλιστα καλά ακούσατε, είναι καλό! Πιο συγκεκριμένα ο Rajiv Chowdhury έκανε μια επισκόπηση σε όλες τις έρευνες που έχουν γίνει για τα λίπη το 2014 έδειξε ότι τα κορεσμένα λιπαρά δεν είναι τόσο κακά όσο τα θεωρούσαμε, και ότι δε συνδέονται με καρδιαγγειακές νόσους.  Υπάρχουν μάλιστα πολλοί καλοί λόγοι για να βάλεις στη διατροφή σου περισσότερα λιπαρά: τα λίπη δίνουν μεγαλύτερο αίσθημα κορεσμού κρατώντας σε χορτάτο για περισσότερη ώρα, η κατανάλωση Ω3 λιπαρών οδηγεί σε γρηγορότερο μεταβολισμό και κάψιμο λίπους, τα Ω3 μειώνουν τις φλεγμονές στο σώμα, βελτιώνουν την ευαισθησία στην ινσουλίνη και μπορούν να ισορροπήσουν τις ορμόνες. Επίσης οι τελευταίες έρευνες έχουν αποδείξει ότι τα καρδιοαγγειακά και αύξηση της χοληστερίνης προέρχονται από τη κατανάλωση ζάχαρης και υδατανθράκων, και όχι από το λίπος. Αντίθετα απ’ ότι πιστεύουμε τα κορεσμένα λιπαρά που προέρχονται από τα γαλακτοκομικά και το βούτυρο μειώνουν το κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων (αν και κατά τη γνώμη μου υπάρχουν πολλοί άλλοι καλοί λόγοι να μη τα καταναλώνεις). Ενώ τα λίπη Ω6 που προέρχονται από φυτικά λάδια (λάδι σόγιας, ηλιέλαιο, μαργαρίνη κλπ) δε παρουσιάζουν κανένα όφελος και αυξάνουν το κίνδυνο καρδιαγγειακών. Τα λίπη Ω3 είναι αυτά που προστατεύουν περισσότερο απ’ όλα απ’ τα καρδιοαγγειακά. Είναι πολύ σημαντικό παρ’ όλ’ αυτά να αυξήσουμε τη πρόσληψη Ω3  λιπαρών: με τη σύγχρονη δυτική δίαιτα (πλούσια σε φυτικά και ζωικά λιπαρά) προσλαμβάνουμε 10πλάσια ποσότητα Ω6 από Ω3. Η ανισορροπία αυτή μειώνει τη διαθεσιμότητα και φυσική παραγωγή των Ω3 από το σώμα και τελικά οδηγεί σε φλεγμονή κι ένα σωρό άλλες ασθένειες.
Επειδή τα λίπη είναι πολύπλοκο κεφάλαιο στη διατροφή, και υπάρχει μεγάλη ποικιλία καλών αλλά και κακών λιπιδίων, το συμπέρασμα βάσει όλων των ερευνών είναι:
  • Αποκλείστε από τη διατροφή σας όλα τα φυτικά λάδια (σόγια, ηλιέλαιο, σπορέλαιο κλπ) εκτός από το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
  • Χρησιμοποιείστε άφοβα λάδι καρύδας και λίγο βούτυρο (από αγελάδες ελευθέρας βοσκής) και ghee
  • Καταναλώστε άφθονο λίπος από αβοκάντο, ξηρούς καρπούς και σπόρους
  • Αν θέλετε να καταναλώνετε ζωικά λίπη, φροντίστε να είναι βιολογικά και ελευθέρας βοσκής
Οπότε λέμε ναι στα καλά λιπαρά: στα αβοκάντο, στο λάδι καρύδας, στους ξηρούς καρπούς, στο φυστικοβούτυρο και βούτυρο αμυγδάλου που είναι και πεντανόστιμα!
Παρεμφερής με τη παρεξήγηση των λιπαρών είναι και η μανία μας με τις θερμίδες: μια από τις πιο συχνές ερωτήσεις που μου κάνουν είναι το πόσες θερμίδες έχει μια συνταγή ή ένα υλικό. Και η ειλικρινής απάντηση είναι ότι δε ξέρω, μιας και με τη διατροφή μου δε μετράω θερμίδες. Γυμνάζομαι 3- 4 φορές τη βδομάδα, θεωρώντας ότι διατηρώ ένα υγιές ενεργειακό ισοζύγιο. και όσον αφορά το φαγητό αυτό που με ενδιαφέρει είναι η ποιότητα των τροφών και όχι η ποσότητα τους. Φυσικά και θα φάω αυτό το αβοκάντο ανεξάρτητα από το ότι έχει πολλές θερμίδες μιας και τα κορεσμένα λιπαρά που προσφέρει στο σώμα μου είναι αναντικατάστατα, και προφανώς θα το προτιμήσω από ένα μίνι κρουασάν που μπορεί να έχει λιγότερες θερμίδες αλλά δε μου προσφέρει απολύτως τίποτα.
Αν σας ενδιαφέρει να διαβάσετε περισσότερο για τις τελευταίες έρευνες για τα λιπαρά θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα το εικονιζόμενο βιβλίο, «Get Fat, Eat thin» του Dr Mark Hyman. Διαβάζεται εξαιρετικά εύκολα και συνοδεύεται από πολύ πρακτικές συμβουλές και συνταγές για να ακολουθήσετε μια δίαιτα χαμηλών υδατανθράκων υψηλών λιπαρών! Η συγκεκριμένη διατροφή που ουσιαστικά αποκλείει τη ζάχαρη (σε όλες τις μορφές ακόμα και σε φρούτα) τους υδατάνθρακες (και ιδίως τα σιτηρά και τα αμυλούχα όσπρια) και είναι πλούσια σε λιπαρά και πρωτεΐνη, με βάση τον Hyman ξανασετάρει τον οργανισμό απομακρύνοντας τις φλεγμονές, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό και αυξάνοντας το μεταβολισμό. Τη τεστάρω λοιπόν για εσάς και θα προσπαθήσω να την ακολουθήσω για 3 εβδομάδες και θα σας πω τα αποτελέσματα. Δεν είναι καθόλου εύκολο να πω αντίο στους χουρμάδες, στις μπανάνες, στο μέλι και στις φακές που τόσο αγαπώ! Αλλά επειδή θεωρώ ότι δε μπορείς να έχεις άποψη αν δεν έχεις δοκιμάσει κάτι, θα θυσιάσω τα ωραία μου γλυκά και σμούθις στο βωμό της επιστήμης! Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόγραμμα επισκεφτειτε το www.eatfatgetthin.com

 πηγη: THE SAYCHA LIFE

ΝΗΣΤΙΣΙΜΟ ΤΖΑΤΖΙΚΙ.από τον π.Παλαμά Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Καλλίπετρας


Μια γεύση πολύ ευχάριστη και οικεία για το ελληνικό τραπέζι είναι το γνωστό τζατζίκι που πολλοί αρέσκοντε να το αποκαλούν "γιαουρτοσκόρδιον". Τις ημέρες της νηστείας όμως είναι γνωστό ότι το γιαούρτι ως γαλακτοκομικό προϊόν δεν καταλύεται. Η λύση είναι απλή. Παρασκευάζουμε το δικό μας νηστίσιμο τζατζίκι το οποίο αν το δοκιμάσει κανείς με κλειστά μάτια θα χάσει το στοίχημα ότι δεν είναι κανονικό τζατζίκι!
Υλικά:
Ανοιχτόχρωμο ταχίνι (3 μεγάλες κουταλιές της σούπας)
Ξύδι (1 κουταλιά της σούπας)
Λεμόνι στιμμένο (2 κουταλιές της σούπας)
2 σκελίδες σκόρδο
1 αγγούρι
λίγο Άνηθο
λίγο Αλάτι

Εκτέλεση
Χτυπάμε στο μπλέντερ το ταχίνι, το ξύδι, το χυμό του λεμονιού, το άνηθο, το σκόρδο, το αλάτι και 2-3 κουταλιές νερό προσέχοντας να μη γίνει ο χυλός πολύ αραιός αλλά να είναι παχύρευστος. Εάν μας ξέφυγε λίγο το νερό προσθέτουμε ταχίνι. Τρίβουμε στο ρεντέ το αγγούρι με τη φλούδα του. Ανακατεύουμε σε ένα μπωλ το χυλό με το αγγούρι καλά. Το τζατζίκι μας είναι έτοιμο!
από τον π.Παλαμά Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Καλλίπετρας στη Βέροια.
* οι συνταγές είναι πρωτότυπες και δημοσιεύονται πρώτη φορά.


πηγη: ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

Η σάρκα των αγγέλων




1.
Λένε πως η γένεση του Παραδείσου ήταν η ιστορία μιας άγνωστης αγάπης που κάποια στιγμή αποδέσμευσε τα φτερά της από το γήινο φλοιό, κι έτσι, παγώνοντας η γη, φανερώθηκαν, πέρα από τις βιβλικές δοξασίες, τα πρώτα πετάγματα των αγγέλων.
2.
Απόψε ονειρεύτηκα τον έρωτα
ήταν τρυφερός σαν εσάς
και δίχως σάρκα,
αλλά η ανάσα του γέμισε τις νύχτες μου
με απελπισία και τραγούδι.
Έτσι είναι το χέρι σας που χαϊδεύει τους ταπεινούς
και τους κάνει σιωπηλούς σαν εκείνους που
μολονότι υποφέρουν
δεν ήρθε ακόμα η ώρα τους να πεθάνουν.
Όμως τι είναι ο θάνατος
αν όχι ένα μεγάλο δέντρο ολόγιομο τραγούδι;
Ονειρεύτηκα έναν άντρα
αλλά τον άντρα εκείνον, τον είχε πλάσει όλον ο Θεός.
Μέρος εκείνου του άντρα ήτανε μες
στο στόμα σας.
Κι όλοι οι άντρες αγαπήθηκαν
απ’ τους αγγέλους
που τους καταβρόχθισαν
μες στην απέραντη αγάπη τους.


3.
Ήσουν ένα δάσος αγάπης κάποτε,
μια απλοχεριά αγάπης.
Με τα χέρια σου
αμέτρητες πέτρες θα ’χτιζα,
για να κατοικήσω σ’ αυτές
με τη σιωπή μου.
Γιατί έτρεχες τόσο ψηλά;
Γιατί έφευγες μακριά;
Θα ζητιάνευα την αγάπη σου,
θα κρεμιόμουν απ’ τα χέρια σου.
Θα ’ταν στο χέρι σου να με σκοτώσεις,
θα ’ταν στο χέρι σου να με πληγώσεις,
θα ’ταν στο χέρι σου να με παρατήσεις καταγής,
έτσι όπως τη Μαγδαληνή
που συγχώρεση γυρεύει
επειδή την ταλανίζει ο έρωτάς της.

4.
Θα ’θελα να γύριζες πίσω,
να γύριζες πίσω
εκεί όπου εσύ κι εγώ
είχαμε αρχίσει να γελάμε,
να γελάμε
ευτυχισμένοι από τον έρωτά μας,
για να πεθάνουμε την επόμενη στιγμή,
να πεθάνουμε απ’ την τυφλή εγκατάλειψη.
Γιατί ο άντρας χάνει τις ίριδες του;
Γιατί ο άντρας χάνει τα μάτια του;
Γιατί δεν κοιτά πια την αγαπημένη;
Γιατί δεν την χρωματίζει πια
με τα αισθήματά του;
Κοιτάζομαι στον καθρέφτη
και με βλέπω άχρωμη
και ζαρωμένη σαν βάτραχος
που μάταια κοάζει στο απέραντο τέλμα.
Μ’ επανέφερες στον κόσμο,
εμένα που πέταγα τόσο ψηλά
για να τραγουδήσω ένα μεγαλυνάρι
στην Παρθένο Μαρία.

5.
Εμείς παντρευόμαστε κάθε νύχτα
όσες και οι επιστροφές του ήλιου.
Εγώ δεν θέλω να σου δώσω έναν γιο,
την αγνότητά μου θέλω να σου δώσω,
και κάθε νύχτα γίνομαι παρθένα.
Την απαρχή μου θέλω να σου δώσω
και κάθε νύχτα σου δίνω
τις καλύτερες φλέβες μου.

6.
Το μεγάλο μου λάθος, Κύριε,
ήταν που σε αντάλλαξα μ’ έναν άντρα
και πήρα τη στενωπό
που δεν ήταν το βουνό σου.
Λάτρεψα τη γλώσσα της σάρκας
και με τα χέρια άλειψα λάσπη στο κορμί μου.
Η μεγάλη μου δύναμη, Κύριε,
ήταν που ήμουν ένα δοχείο από πηλό
ολόγιομο αχώρητη χάρη.

 
Alda Merini
απο την ποιητική συλλογή "η σάρκα των αγγέλων"



Το αγαπημένο λαχανικό που αυξάνει το κολλαγόνο και ξανανιώνει το δέρμα

Αν θέλετε νεανικό δέρμα χωρίς ερεθισμούς, ξεχάστε τις πανάκριβες κρέμες και εμπιστευτείτε το φαρμακείο της φύσης.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι ένα από τα πιο δημοφιλή λαχανικά της μεσογειακής διατροφής, προσφέρουν καλύτερη άμυνα στο δέρμα ώστε να διατηρείται νεότερο και να είναι ασφαλές απέναντι στον ήλιο.



Στη μελέτη που έγινε βρέθηκε πως, όσοι ακολουθούσαν διατροφή πλούσια σε επεξεργασμένες ντομάτες, παρουσίαζαν αυξημένη προστασία δέρματος, με αποτέλεσμα τη μείωση ακόμα και των ερεθισμών της, καθώς και ελάττωση των βλαβερών συνεπειών στο DNA από την έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία (UV). Σε σύγκριση πάντα με ομάδα ελέγχου, οι συμμετέχοντες στη μελέτη, οι οποίοι ακολουθούσαν καθημερινά (για 12 περίπου εβδομάδες) διατροφή με ντομάτα, είχαν 33% μεγαλύτερη προστασία από τα ηλιακά εγκαύματα!

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η προστασία που προσφέρεται από την πάστα ντομάτας (ή πελτέ), ισοδυναμεί με αντηλιακό με δείκτη προστασίας (SPF) της τάξεως του 1,3.
Παράλληλα, μετά από λήψη δερματικών δειγμάτων, παρατηρήθηκε και αύξηση των επιπέδων κολλαγόνου, η απώλεια του οποίου οδηγεί σε γήρανση του δέρματος και μείωση της ελαστικότητάς του. Επίσης, βρέθηκε πως υπήρχε λιγότερη ζημιά στο μιτοχονδριακό DNA του δέρματος, το οποίο πιστεύεται ότι συνδέεται με τη δερματική γήρανση.
Το συστατικό που βοηθά στην αντιγήρανση είναι το λυκοπένιο, η φυσική δηλαδή χρωστική ουσία που κάνει κόκκινες τις ντομάτες. Τα υψηλότερα επίπεδα αυτού βρέθηκαν στην επεξεργασμένη ή μαγειρεμένη ντομάτα, όπως είναι το κέτσαπ, ο πελτές και οι συσκευασμένοι χυμοί της, αφήνοντας πίσω τις ολόφρεσκες και ζουμερές φρέσκες ντομάτες.


πηγη:ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Γκρέτα Γκάρμπο 1905 – 1990

Γκρέτα Γκάρμπο
1905 – 1990

Γκρέτα Γκάρμπο
Σουηδή ηθοποιός του κινηματογράφου, μία από τις πιο γοητευτικές και διάσημες σταρ της μεγάλης οθόνης. Η αινιγματική ιδιωτική ζωή της έλαβε θρυλικές διαστάσεις.
Η Γκρέτα Λοβίζα Γκούσταφσον, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1905 στη Στοκχόλμη από πολύ φτωχούς γονείς. Ως το 1923, χρονιά κατά την οποία πήρε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Γκάρμπο, με το οποίο έμελλε να γίνει διάσημη στον κόσμο του κινηματογράφου, πέρασε δύσκολα χρόνια. Στα δεκατέσσερά της θα δουλέψει σε μπαρμπέρικο, μετά πωλήτρια και μοντέλο.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως ηθοποιός σε διαφημιστικό φιλμ για ένα φούρνο, όπου γνωρίστηκε με τον σκηνοθέτη Έρικ Πέτσλερ, ο οποίος της εμπιστεύθηκε ένα μικρό ρόλο στην ταινία του «Πέτερ ο αλήτης» («Luffar-Petter», 1922). Μεταξύ 1922 και 1924 μαθήτευσε στο Βασιλικό Θέατρο της Στοκχόλμης. Στο διάστημα αυτό γνωρίστηκε με τον διάσημο εκείνη την εποχή σκηνοθέτη Μάουριτς Στίλερ, ο οποίος της προσέφερε ένα σημαντικό ρόλο στο φιλμ «Ο θρύλος του Γκέστα Μπέρλινγκ» («Gösta Berling's Saga»,1924), από το γνωστό μυθιστόρημα της νομπελίστριας συγγραφέως Σέλμα Λάνγκερλεφ.
Ο Στίλερ τής έδωσε τότε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Γκρέτα Γκάρμπο και την εκπαίδευσε στην υποκριτική του κινηματογράφου. Όταν το 1925 ο σουηδός σκηνοθέτης πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεργαστεί με την MGM, ζήτησε με επιμονή να παραχωρηθεί και στην Γκάρμπο ένα συμβόλαιο.
Με την MGM, η Γκάρμπο θα γυρίσει 24 ταινίες, οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι: «Ο Χείμαρρος («The Torrent»,1926), «Σαρξ και Διάβολος» («Flesh and the Devil», 1927) και «Αγάπη» («Love», 1927), με τον δημοφιλέστερο τότε ηθοποιό Τζον Γκίλμπερτ, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με το δικό της σ’ ένα ειδύλλιο, το οποίο πήρε μεγάλη δημοσιότητα.
Η μεγάλη της επιτυχία, όμως, θα έρθει το 1930, με το «Άννα Κρίστι», όταν θα ακουστεί για πρώτη φορά μέσα τις σκοτεινές αίθουσες η βαθιά, βραχνή φωνή της. Ήταν η πρώτη ομιλούσα ταινίας της μεγάλης σταρ.΄Ενα χρόνο αργότερα θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία «Μάτα Χάρι», η οποία θα της χαρίσει τον τίτλο της πιο αινιγματικής σταρ του Χόλιγουντ.
Τον Ιούνιο του 1931 η Γκάρμπο θα γνωρίσει την Μερσέντες ντε Ακόστα. Οι δύο γυναίκες θα συνδεθούν με μακροχρόνια φιλία, που θα τελειώσει  πικρά το 1960, όταν η Ακόστα, περιγράφοντας στην αυτοβιογραφία της τη σχέση τους, θα ισχυριστεί ότι είχαν δεσμό και θα δημοσιεύσει μία γυμνόστηθη φωτογραφία της Γκάρμπο από ένα ταξίδι που είχαν κάνει μαζί στη Σιέρα Νεβάδα.
Τη δεκαετία του 1930 το άστρο της Γκάρμπο συνεχίζει να λάμπει πάνω από το Χόλιγουντ, εξασφαλίζοντάς της δόξα, δύναμη και χρήμα. Χαρισματική μπροστά στην κάμερα, η Γκάρμπο θα συγκινήσει βαθιά το κοινό, ενσαρκώνοντας το 1937 τη Μαργαρίτα Γκτιέ στο «Η κυρία με τις καμέλιες», τόσο ώστε κάποιοι θα ομολογήσουν ότι, παρακολουθώντας το θάνατο της σταρ στην οθόνη, είδαν την ψυχή της να αποχωρίζεται από το κορμί της. Το ίδιο κοινό που συνέπασχε με το δράμα της Μαργαρίτας, θα γελάσει με την ψυχή του δύο χρόνια μετά, στην άλλη μεγάλη επιτυχία της Γκάρμπο, την κλασική «Νινότσκα».
Παρ’ όλα αυτά, θα χάσει για τρίτη φορά το Όσκαρ μέσα από τα χέρια της, αυτή τη φορά από τη Βίβιαν Λι και το επικό «Όσα παίρνει ο άνεμος». Το Χόλιγουντ, όμως, δεν την ξεχνά και το 1954 της απονέμει ειδικό Όσκαρ για τις «αξέχαστες ερμηνείες της», το οποίο η Γκάρμπο δεν μπήκε καν στον κόπο να παραλάβει αυτοπροσώπως.
Το 1941, σε ηλικία μόλις 36 ετών, εγκατέλειψε το χώρο του θεάματος. Αν και διάσημοι άνδρες μπαινόβγαιναν στη ζωή τής Γκάρμπο, κανένας δεν κατάφερε να σπάσει το φράγμα της μοναξιάς, που τη συντρόφευε ως τα βαθιά της γεράματα. Στις 15 Απριλίου 1990 πέθανε στη Νέα Υόρκη, σε ηλικία 84 ετών.
Η Γκάρμπο διέθετε, κατά την άποψη των σκηνοθετών της (Στίλερ, Παμπστ, Κιούκορ), αλλά και των κριτικών, το τέλειο ένστικτο του να κάνει τη σωστή κίνηση πάντα όποτε έπρεπε μπροστά στην κάμερα. Το ταλέντο της, η εντυπωσιακή ομορφιά της και η αδιαφορία της για την κοινή γνώμη έκαναν την καριέρα της μοναδική στην ιστορία του κινηματογράφου.
Το στυλ της περιείχε μυστήριο και απροσδιόριστο μαγνητισμό, πράγματα που αντιπροσώπευαν ό,τι ακριβώς ζητούσε το κοινό τής εποχής της. Το πρόσωπό της ενέπνευσε χιλιάδες απομιμήσεις. Το ειδικότερο ταλέντο της, να ενσαρκώνει τη μοιραία ηρωίδα που τα θυσιάζει στο τέλος όλα για τον έρωτα, βρήκε άμεση απήχηση στο κοινό.

ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΆ ΚΎΤΤΑΡΑ ΠΕΘΑΊΝΟΥΝ ΣΕ 42 ΗΜΈΡΕΣ: Ο ΧΥΜΌΣ ΑΥΤΟΎ ΤΟΥ ΔΙΆΣΗΜΟΥ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΎ ΘΕΡΑΠΕΎΣΕ ΠΆΝΩ ΑΠΌ 45.000 ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΑΠΌ ΚΑΡΚΊΝΟ ΚΑΙ ΆΛΛΕΣ ΑΝΙΆΤΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

Αυστριακός υπήκοος, Rudolf Brojs, έψαξε όλη του τη ζωή για την καλύτερη εναλλακτική θεραπεία για τον καρκίνο, και ήταν τελικά επιτυχής.

Έκανε ιδιαίτερη χυμό που δίνει εξαιρετικά αποτελέσματα στη θεραπεία του καρκίνου. Με τη βοήθεια αυτής της μεθόδου, έχουν θεραπευτεί πάνω από 45.000 άτομα με καρκίνο και άλλες ανίατες ασθένειες. Σύμφωνα με Brojs, ο καρκίνος μπορεί να επιβιώσει μόνο με τη βοήθεια των πρωτεϊνών.


Brojs είναι βέβαιο ότι οι πρωτεΐνες είναι αυτό που τροφοδοτεί τα καρκινικά κύτταρα και εμείς πρέπει να τα εξαλείψουμε

Ως εκ τούτου, ανέπτυξε ένα ειδικό πρόγραμμα διατροφής για μια περίοδο 42 ημερών, στη διάρκεια της οποίας θα πρέπει να πίνουν μόνο τσάι και ειδικό χυμό λαχανικών, των οποίων κύριο συστατικό είναι τα παντζάρια.

Κατά τη διάρκεια αυτών των 42 ημερών, τα καρκινικά κύτταρα λιμοκτονούν και πεθαίνουν, ενώ η υγεία ολόκληρου του σώματος βελτιώνεται.

Ο χυμό Ροδόλφου γίνεται μόνο από οικολογικά  λαχανικά. Αυτός ο χυμός μπορεί να γίνει στο σπίτι  και περιλαμβάνει:

Παντζάρια (55%)
Καρότα (20%)
σελινόριζα (20%)
Πατάτες (3%)
Ραπανάκια (2%)


Παρασκευή:

Θα πρέπει να θέσετε όλα αυτά τα συστατικά σε ένα μπλέντερ, ανακατέψτε καλά και  ο χυμό σας είναι έτοιμος!
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν πρέπει να υπερβάλλουμε με το χυμό, αλλά θα πρέπει να πάρετε όσο χρειάζεται ο οργανισμός σας.
*** Παντζάρια είναι  παραδοσιακά  γνωστή θεραπεία για τη λευχαιμία. Αυτά τα λαχανικά περιέχουν βεταϊνη αμινοξέων, τα οποία έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Η θεραπεία των τεύτλων,τα οποία περιλαμβάνει την ημερήσια πρόσληψη του χυμού παντζαριών ή τριμμένο ωμά παντζάρια, έχει μια αποδεδειγμένη θετική επίδραση στη λευχαιμία και πολλές άλλες μορφές καρκίνου, όπως αποδεικνύεται από χιλιάδες ανθρώπους.

Επίσης η τακτική κατανάλωση του παντζαριού βοηθά εναντίον ασθενειών που προκαλούνται από το οξειδωτικό στρες, και μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα κατά 40%.

Είναι επίσης για την ομαλοποίηση της πίεσης του αίματος και βοηθά να διατηρηθεί η ελαστικότητα των αιμοφόρων αγγείων. Αν το καταναλώνουμε κάθε μέρα  το παντζάρι αποτρέπει επίσης και θεραπεύει τους κιρσούς. Ο σίδηρος από το παντζάρι είναι ένα ισχυρό εργαλείο για τον καθαρισμό του σώματος από τις τοξίνες και την οικοδόμηση του αίματος. Ως εκ τούτου,  είναι πολύ αποτελεσματικ’ο στη θεραπεία πολλών ασθενειών που προκαλούνται από τοξίνες.

Συνιστάται για τις έγκυες γυναίκες, επειδή είναι πλούσιο σε φολικό οξύ, το οποίο αποτρέπει πολλές ασθένειες των νεογνών. Επίσης, ο χυμός παντζάρι διεγείρει το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη, και αποτρέπει τη δυσκοιλιότητα. Σε συνδυασμό με τα καρότα, παντζάρια είναι ένα εξαιρετικό φάρμακο για την ουρική αρθρίτιδα, τα νεφρά και τη χοληδόχο κύστη. Αλλά θεραπευτικές ιδιότητες του δεν σταματούν εδώ? παντζάρια βοηθά επίσης με τους πονοκεφάλους, τους πονόδοντους, δυσεντερία, πόνος στα οστά, με το δέρμα και τα προβλήματα της εμμήνου ρύσεως.


https://thebesthealthyhabits.com

πηγη: ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

Είναι ο ‘Ήλιος… Το Μάτι που τα βλέπει όλα;

Είναι ο 'Ήλιος... Το Μάτι που τα βλέπει όλα;...

Μία περίεργη εικόνα από την NASA φέρνει περίεργους συνειρμούς και θεωρίες που σίγουρα αναστατώνουν το μυαλό…
Για να δούμε, λοιπόν, τι μαθαίνουμε από το tovima.gr
Αν κάποιος δει την παραπάνω εικόνα [(LASCO C2 (SoHO); J. Vilinga/R. Wittich/S. Koutchmy Obs. & Processing)] χωρίς να γνωρίζει κάποιο άλλο στοιχείο δύσκολα θα πει ότι αυτό που βλέπει είναι ο Ηλιος. Η NASA δημιούργησε αυτή την εικόνα του μητρικού μας άστρου από διάφορες εικόνες που έχει στείλει το διαστημικό παρατηρητήριο SOHO που το μελετά.
Πρόκειται φυσικά για μια εικόνα έκλειψης του Ηλιου. Η λευκή περιοχή είναι το ηλιακό στέμμα και η κόκκινη περιοχή το πώς θα έβλεπε κάποιος παρατηρητής τον Ηλιο την δεδομένη στιγμή αν τον κοίταζε από κάποιο σημείο του Διαστήματος. Η εικόνα δημιουργήθηκε από φωτογραφίες που τράβηξε το SOHO κατά τη διάρκεια της ολικής ηλιακής έκλειψης της 9ης Μαρτίου.
Κορόνα στο κεφάλι του
Με τη λέξη στέμμα (corona) είναι γνωστό το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του Ηλίου ή άλλων άστρων. Τα στέμματα αποτελούνται από πλάσμα και εκτείνονται εκατομμύρια χιλιόμετρα στο διάστημα. Το ηλιακό στέμμα φαίνεται ευκολότερα από την επιφάνεια της Γης κατά τη διάρκεια μιας ολικής εκλείψεως Ηλίου, καθώς και με ένα ειδικό όργανο που ονομάζεται στεμματογράφος. Το στέμμα πήρε το όνομά του από το βασιλικό στέμμα (κορόνα), καθώς φαίνεται να περιβάλλει τον «βασιλιά» του Ηλιακού Συστήματος, τον Ήλιο, σε μια ολική έκλειψη όπως το στέμμα το κεφάλι των βασιλέων. Σε μία ολική έκλειψη ηλίου το ηλιακό στέμμα φαίνεται εύκολα με γυμνό μάτι.Η πολύ μεγάλη θερμοκρασία του στέμματος του προσδίνει ασυνήθιστα φασματικά χαρακτηριστικά.
Ανθρώπινο μάτι - ίριδα
Στην φωτογραφία εικονίζεται η ίριδα του ανθρώπινου ματιού. Δεν μοιάζει πολύ με την εικόνα του Ηλιου;

Σχόλιο diadrastika: Η φωτογραφία που δημιούργησε η NASA, μας φέρνει στο μυαλό διάφορα πράγματα που έχουν ειπωθεί ανά τους αιώνες για τον Ήλιο. Στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται και ως ο Πανόπτης Οφθαλμός, δηλαδή το μάτι που τα βλέπει όλα.
Αναφέρεται και ως «Υπερίων», μία ονομασία που, ενδεχομένως, ετυμολογικά προέρχεται από το «υπέρ» και «ιών». Όλο μαζί σημαίνει: ο υπερ άνω ημών, δηλαδή ο πορευόμενος και αυτός που περιπολεί επί του κόσμου…
Σίγουρα, αν το ψάξουμε περισσότερο θα βρούμε πολλές παρόμοιες αναφορές και σε άλλες παραδόσεις.
Είναι σχεδόν προφανές ότι του έδιναν αυτές τις ονομασίες, επειδή με το φως του φωτίζει και φαίνονται όλα καθαρά και ευδιάκριτα. Δηλαδή, ουσιαστικά, εμείς βλέπουμε…
Εκείνο που μας κάνει εντύπωση είναι πως η φωτογραφία της NASA έχει να κάνει με μία έκλειψη. Και σκέφτεται το συνωμοσιολογικό μυαλό μας, μήπως…
Όταν η Σελήνη μπαίνει ανάμεσα σε Γη και Ήλιο, ώστε να εφαρμόζει τέλεια, τόσο τέλεια που όμοιό του δεν έχουν δει πουθενά οι αστρονόμοι… μήπως αυτό σημαίνει κάτι;
Μήπως θα μπορούσαν να δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες ώστε ο Ήλιος να «βλέπει», ή ας πούμε να υπάρχει «εισροή» (όπως το φως στον οφθαλμό); Κι αν το συνδυάσουμε με τις θεωρίες που θέλουν τον Ήλιο να είναι μία αστροπύλη; Ίσως, είναι πολύ ακραίο σενάριο…
Ας δούμε ένα πιο απλό: Μήπως η ολική έκλειψη Ηλίου δημιουργεί συνθήκες τέτοιες που οι αρχαίοι άνθρωποι έβλεπαν, αντιλαμβάνονταν και ένιωθαν κάτι μέσω αυτού του φαινομένου που, δικαιολογημένα, τότε ονόμασαν τον Ήλιο ως Πανόπτη;
Και στις δύο αλλόκοτες υποθέσεις, έρχεται να προστεθεί μία ακόμα θεωρία: αυτή της τεχνητής Σελήνης. Αν, λοιπόν, κάποιοι κατασκεύασαν την Σελήνη και την τοποθέτησαν ακριβώς εκεί που πρέπει… για να δημιουργεί τις «σωστές συνθήκες»;…
Πολύ πρόσφατα, είδαμε ότι η Σελήνη παίζει σημαντικό ρόλο στην διατήρηση της ζωής στην Γη. Μήπως είχε και έναν ακόμη ρόλο;…
diadrastika.com ‎

Από την Συνέτευξη Τύπου ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ

Από την Συνέτευξη Τύπου
ΟΙ 12 ΕΝΟΡΚΟΙ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ

Η υπόθεση
Στη Νέα Υόρκη του 1957, ένα αλλοδαπό αγόρι δεκαέξι χρόνων κατηγορείται για φόνο. 12 ένορκοι συνεδριάζουν για το αν θα εφαρμοστεί η θανατική ποινή, αντικατοπτρίζοντας τις - δυστυχώς διαχρονικές - προκαταλήψεις της κοινωνίας μας, μέσα από 12 πεντακάθαρα ψυχογραφήματα που ξετυλίγονται «βίαια» μπροστά στα μάτια μας. «12 θυμωμένοι άντρες» κλειδωμένοι σ’ ένα δωμάτιο, έχουν κληθεί να αποφασίσουν ομόφωνα για τη ζωή ενός νέου ανθρώπου, αντιμετωπίζοντας το βάρος της ευθύνης που φέρνει η κάθε τους απόφαση.
Στο Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Πέμπτη 14/4 ώρα 21.00
Παρασκευή 15/4 ώρα 21.00
Σάββατο 16/4 ώρα 18.00 & 21.00
Κυριακή 17/4 ώρα 19.00
Τετάρτη 20/4 ώρα 19.00
Πέμπτη 21/4 ώρα 21.00
Παρασκευή 22/4 ώρα 21.00
Σάββατο 23/4 ώρα 18.00 & 21.00
Κυριακή 24/4 ώρα 19.00

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ:
2315 200200
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ : 15 Ευρώ
12 Ευρώ ( μειωμένο)

Τετάρτη, 13 Απριλίου 2016

Οστεοπόρωση: Φυσικοί τρόποι αντιμετώπισης



Άρθρο της Λιν Μακ Τάγκαρντ
Στις γυναίκες γίνεται πλύση εγκεφάλου για το ότι μετά από την ηλικία των 50, υπάρχει ο κίνδυνος οστεοπόρωσης. Ωστόσο τα περισσότερα από όσα αναφέρονται για αυτή την «σιωπηλή» επιδημία είναι λάθος. Αν πρέπει να πιστέψει κανείς τα στατιστικά στοιχεία κάθε γυναίκα άνω των 40 ετών, ζει με την απειλή ότι η σπονδυλική της στήλη θα αρχίσει σιγά-σιγά να καταρρέει, με τις πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο να αυξάνονται κάθε χρόνο.
Σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Οστεοπόρωσης του Ηνωμένου Βασίλειου, μία στις δύο Βρετανίδες και ένας στους πέντε Βρετανούς άνω των 50 ετών θα υποστεί κάποιο κάταγμα λόγω αδύναμων οστών.
Στην Αμερική, οι στατιστικές είναι 10 φορές χειρότερες: σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Οστεοπόρωσης των ΗΠΑ, περισσότερα από 40 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σήμερα οστεοπόρωση ή βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν τη νόσο λόγω χαμηλής οστικής μάζας. Και το πιο τρομακτικό απ’ όλα είναι η σιωπηλή φύση αυτής της επιδημίας. Όπως ο καρκίνος, δεν ξέρετε ότι το έχετε μέχρι να συμβεί κάτι καταστροφικό. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να υποστείτε κάταγμα και αν είναι στο ισχίο σας, θα μπορούσε τελικά να σας σκοτώσει. Αυτές οι στατιστικές αντιπροσωπεύουν ένα ιδανικό σενάριο για τη βιομηχανία φαρμάκων, η οποία ευημερεί σε μεγάλο βαθμό χάρις σε αθεράπευτες ασθένειες που μόνο ελέγχονται (αλλά ποτέ δεν θεραπεύονται) με μακροχρόνιες φαρμακευτικές αγωγές. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιούνται είτε διφωσφονικά, ή θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.
Παρά το γεγονός ότι, όπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία, η οστεοπόρωση είναι πράγματι πολύ πιο διαδεδομένη από ό, τι θα έπρεπε να είναι, η κλιμάκωση του προβλήματος είναι πολύ διογκωμένη, λόγω κυρίως των αλλαγών στους ορισμούς για το τι ακριβώς αποτελεί «μη φυσιολογικό», των περιορισμών της προηγμένης τεχνολογίας ελέγχου και, όπως πάντα, των απαιτήσεων της βιομηχανίας φαρμάκων.
Με τη βοήθεια εκπαιδευτικών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων που χρηματοδοτούνται από μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες και διασημοτήτων που τάσσονται υπέρ των φαρμάκων των χορηγών, η βιομηχανία φαρμάκων έχει πραγματοποιήσει μια επιτυχημένη εκστρατεία δημοσίων σχέσεων για να ενσταλάξει το φόβο στις γυναίκες που εισέρχονται στη μέση ηλικία, ενθαρρύνοντάς τους να πιστεύουν ότι τα οστά τους θα καταρρεύσουν αυτόματα μετά την εμμηνόπαυση, μια πτώση που μπορεί να σταματήσει μόνο με τη λήψη ενός φαρμάκου για πρόληψη.
‘Ο καθένας πρέπει να κάνει ένα τεστ οστικής πυκνότητας’, ανάφερε γνωστή ηθοποιός σε συνέντευξή της, ‘γιατί είναι ο μόνος τρόπος για να διαπιστώσετε εάν έχετε οστεοπενία (το προηγούμενο στάδιο πριν από την οστεοπόρωση), ή αν έχετε οστεοπόρωση. Τα οστά σας γίνονται τόσο πορώδη, όπως η υγρή κιμωλία. Αν έχετε οστεοπόρωση, θα πρέπει να μιλήσετε με τον γιατρό σας. Η αλήθεια είναι ότι το φάρμακο μπορεί να βοηθήσει, αλλά οι περισσότερες γυναίκες με οστεοπόρωση δεν το παίρνουν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ή παρακάμπτουν δόσεις. Αυτό τις βάζει σε μεγαλύτερο κίνδυνο κατάγματος.’
Η οστεοπόρωση δεν είναι φυσιολογικό μέρος της γήρανσης, αλλά μια ασθένεια του σύγχρονου τρόπου ζωής μας. Δεν είναι, επίσης, μια κατάσταση που θα μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή. Σύμφωνα με την Αμερικανίδα διατροφολόγο και ειδικό σε θέματα οστεοπόρωσης, Δρ Σούζαν Μπράουν, η οστεοπόρωση, όχι μόνο δεν αποτελεί «ασθένεια» από μόνη της, αλλά είναι αποτέλεσμα της απεγνωσμένη προσπάθειας του οργανισμού για αυτο-επιδιόρθωση και βιοχημική εξισορρόπηση.
Σε πολλές περιπτώσεις η οστεοπόρωση μπορεί να σταματήσει ή ακόμη και αντιστραφεί, κάνοντας μια σειρά από απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής, χωρίς να χρειάζεται να καταφύγουμε σε μακροχρόνιες φαρμακευτικές αγωγές.
Η όλη εκστρατεία φόβου βασίζεται σε έξι λάθος υποθέσεις:
1.Δεν πρέπει να χάνουμε μεγάλο μέρος των οστών καθώς γερνάμε, αν το κάνουμε, έχουμε «προ-οστεοπόρωση», ή «οστεοπενία».
2.Μία στις δύο γυναίκες θα υποστούν σοβαρό κάταγμα.
3.Η ασθένεια των οστών είναι μια αναπόφευκτη πτυχή της γήρανσης μετά την εμμηνόπαυση.
4.Η χαμηλή οστική μάζας ισούται με χαμηλή αντοχή των οστών.
5.Η ασθένεια των οστών παρουσιάζεται εξαιτίας των χαμηλών επιπέδων ασβεστίου.
6.Η οστεοπόρωση είναι μη αναστρέψιμη.

Έλεγχος οστικής πυκνότητας

Το χρυσό πρότυπο για τον έλεγχο των οστών είναι η «διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία ακτίνων Χ» ή αλλιώς DXA (dual energy x-ray absorptiometry) μία τεχνική ακτίνων Χ. Γίνεται ένεση με ένα ραδιενεργό υγρό των προτέρων, στη συνέχεια ζητείται να ξαπλώσετε σε οριζόντια επιφάνεια, ενώ γίνεται σάρωση για μισή ώρα έως μια ώρα, ή ακόμη περισσότερο εάν απαιτείται πλήρης τρισδιάστατη προβολή. Οι μετρήσεις λαμβάνονται συνήθως από τη σπονδυλική στήλη, το ισχίο, τη φτέρνα και το αντιβράχιο.
Όμως, η ακρίβεια αυτού του τύπου σάρωσης μπορεί εύκολα να αποσυντονιστεί. ‘Μια βόλτα γύρω από το δωμάτιο προκαλεί αλλαγές στη μέτρηση μέχρι και 6 τοις εκατό (στο ισχίο), το οποίο αντιστοιχεί σε έξι έτη απώλειας οστών, σύμφωνα με τα συνήθη ποσοστά’, αναφέρει η Σούζαν Οτ, καθηγήτρια ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ.1
Η κακή ποιότητα του μηχανήματος ελέγχου και το υψηλό ποσοστό σφάλματος του χειριστή μπορούν επίσης να επηρεάσουν τα αποτελέσματα. Η τεχνική αυτή μετρά πολλές διαφορετικές περιοχές ταυτόχρονα, αλλά αυξάνει επίσης τον κίνδυνο ψευδών θετικών αποτελεσμάτων.
‘Προφανώς μπορούν να ληφθούν μεγάλες αλλαγές ως ένδειξη βελτίωσης ή δραματικής απώλειας οστικής μάζας, αλλά μπορεί απλώς να οφείλονται στην μειωμένη ακρίβεια των μετρήσεων και την κακή τεχνική’, έγραψε ο Ντέιβιντ Ρέιντ, ρευματολόγος στο Νοσοκομείο του Αμπερντίν, στη Σκοτία, μαζί με τους συνεργάτες του.2
Οι μελέτες δείχνουν ότι τα τεστ DXA δεν είναι απαραίτητα πολύ ακριβή. Σε μια μελέτη, οι σαρώσεις απέτυχαν να ανιχνεύσουν οστεονέκρωση στο ένα έκτο των επιβεβαιωμένων περιπτώσεων.3
Τα προβλήματα βάρους (είτε λιποβαρή είτε υπέρβαρα άτομα), η ηλικία (άνω των 60) και ακόμη και η αρθρίτιδα μπορεί να επηρεάσουν πολύ τα αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα, ολόκληρη η άσκηση μέτρησης οστικής μάζας μπορεί να είναι άχρηστη, καθώς η οστική μάζα δεν έχει απαραίτητα τίποτα να κάνει με την αντοχή των οστών. Το φθόριο, για παράδειγμα, προκαλεί μεγάλη αύξηση της οστικής μάζας, αλλά μειώνει τη δύναμή της. Αυτός είναι ο λόγος που ηλικιωμένοι πληθυσμοί σε κοινότητες που ακολουθούν φθορίωση δείχνουν αυξημένη οστεοπόρωση.
Επίσης, κάποια φάρμακα μπορούν να αυξήσουν την οστική μάζα κατά 5 τοις εκατό, αλλά επειδή η δομή των οστών έχει καταστραφεί, το φάρμακο δεν τα κάνει πιο δυνατά.
Η έρευνα δείχνει ότι μόνο το 50 τοις εκατό των ανθρώπων που θεωρείται ότι βρίσκονται σε κίνδυνο κατάγματος εξαιτίας της μειωμένης οστικής του πυκνότητας, τελικά θα υποστούν ένα τέτοιο κάταγμα.4

Μύθος 1: Δεν πρέπει να χάνουμε μεγάλο μέρος των οστών καθώς γερνάμε

Σύμφωνα με τον Εθνικό Οργανισμό Οστεοπόρωσης στις ΗΠΑ, σχεδόν 22 εκατομμύρια Αμερικανίδες και κοντά στα 12 εκατομμύρια Αμερικανοί έχουν οστεοπενία, δηλαδή η πυκνότητα των οστών είναι ελαφρώς μικρότερη από εκείνη ενός υγιούς ατόμου, αλλά όχι τόσο χαμηλά όσο κάποιος με οστεοπόρωση.
Η οστική πυκνότητα συνήθως μετριέται με διπλής ενέργειας απορροφησιομετρία ακτίνων Χ, η οποία χρησιμοποιεί δύο ακτίνες, μία υψηλής ενέργειας και μία χαμηλής ενέργειας. Η δέσμη χαμηλής ενέργειας διέρχεται μόνο μέσω του μαλακού ιστού, ενώ η υψηλής ενέργειας διέρχεται και μέσα από το οστό. Ο ακτινολόγος που διεξάγει το τεστ θα μετρήσει διάφορα οστά στο σώμα σας, και η πυκνότητα των οστών υπολογίζεται τότε από τη διαφορά μεταξύ των δύο αναγνώσεων των ακτινών και τη σύγκρισή τους σε σχέση με την «ιδανική».
Η οστεοπόρωση προσδιορίζεται από το δείκτη Τ-score ως μέτρο οστικής πυκνότητας, ο οποίος ορίζεται στο μηδέν, αντιπροσωπεύοντας τη μέγιστη οστική πυκνότητα που έχει μια μέση νεαρή γυναίκα στα 20 της. Μια μεγαλύτερη γυναίκα μετά την εμμηνόπαυση είναι εξαιρετικά πιθανό να έχει αρνητική βαθμολογία Τ, και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αυθαίρετα ορίζει το Τ-score για την οστεοπόρωση στο -2.5, ή τυπική απόκλιση δυόμιση κάτω από το ιδανικό αποτέλεσμα. Η βαθμολογία οστικής πυκνότητας μεταξύ -1 και -2 σταθερής απόκλισης κάτω από αυτό το «ιδανικό» νεαρό άτομο, συνήθως καταλήγει σε διάγνωση οστεοπενίας. Με απλά λόγια, μια βαθμολογία -1 Τ-score (1 τυπική απόκλιση κάτω) σημαίνει ότι τα οστά σας είναι 10-12% λιγότερο πυκνά από εκείνα μιας νεαρής γυναίκας στην ακμή της. Αν έχετε οποιαδήποτε τιμή κάτω από αυτό το μέτρο θεωρείστε οστεοπενική.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, η μέτρηση ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας με το πρότυπο ενός νεαρού ατόμου ως μέτρο της υγείας των οστών, τοποθετεί περίπου 34 εκατομμύρια γυναίκες και άνδρες στις ΗΠΑ, στην κατηγορία των ανθρώπων με οστεοπενία. Όπως επισημαίνει ο Δρ Μπράουν, εκτός από την αμφισβητήσιμη πρακτική της σύγκρισης της υγείας των οστών στη μέση ηλικία με την υγεία των οστών στη δεκαετία των 20, οι νέοι δεν είναι πλέον κριτήριο της καλής υγείας. Περίπου το 16 τοις εκατό (ή μία στις έξι όλων των νεαρών γυναικών) έχουν επίσης βαθμολογία οστικής πυκνότητας -1T ή χαμηλότερα και σύμφωνα με τον ορισμό αυτό, θα πρέπει επίσης να έχουν οστεοπενία.
Επιπλέον, τα όρια μεταξύ οστεοπενίας και οστεοπόρωσης αλλάζουν συνεχώς. Το 2003, οι ΗΠΑ επαναπροσδιόρισαν τη βαθμολογία του -2, που στο παρελθόν οριζόταν ως το χαμηλότερο επίπεδο που ορίζεται ως «οστεοπενία», και τώρα αντιπροσωπεύει πλήρως ανεπτυγμένη «οστεοπόρωση». Το αποτέλεσμα αυτής της μικρής αλλαγής στον ορισμό ήταν να επαναταξινομήσει άμεσα 6,7 εκατομμύρια αμερικανίδες που είχαν χαρακτηριστεί ως οριακά υγιείς, βάζοντάς τες στην κατηγορία εκείνων που έχουν οστεοπόρωση η οποία απαιτεί ιατρική θεραπεία.
Αλλά ο δείκτης Τ-score δεν λαμβάνει υπόψη το δείκτη Z-score, ο οποίος είναι η βαθμολογία σας σε σύγκριση με εκείνη ανθρώπων ίδιας ηλικίας, φύλου, φυλετικής καταγωγής και βάρους, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν τον κίνδυνο να υποστείτε κάταγμα. Επιπλέον, είναι απολύτως υγιές να χάνουν οστική μάζα καθώς γερνάμε˙ το πρόβλημα δεν είναι η μάζα, αλλά η ικανότητα του οστού να αυτο-επισκευάζεται.

Μύθος 2: Μία στις δύο γυναίκες κινδυνεύουν να υποστούν κάταγμα

Αυτή η πολύ παραφουσκωμένη ιδέα περιλαμβάνει κυρίως τα «σιωπηλά» σπονδυλικά κατάγματα που δεν προκαλούν πόνο και κυρίως επουλώνονται από μόνα τους. Η πραγματική συχνότητα εμφάνισης καταγμάτων του ισχίου είναι 17-22% σε γυναίκες γύρω στα 50 έτη, και 6-11% στους άντρες.1 Ακόμα και οι Γενικοί Χειρουργοί στις ΗΠΑ υπολογίζουν ότι μόνο το 17% των γυναικών (περίπου μία στις έξι) ηλικίας άνω των 50 ετών θα υποστούν κάταγμα ισχίου, ενώ η μέση ηλικία για ένα τέτοιο κάταγμα είναι 82.
Επίσης, τα περισσότερα από αυτά τα κατάγματα ισχίου προκύπτουν από πτώση, και όταν γυναίκες που έπεσαν εξετάστηκαν σε σύγκριση με υγιείς αντίστοιχης ηλικίας, υπήρχε σημαντική ομοιότητα μεταξύ των δύο ομάδων σε οστική πυκνότητα και οστική μάζα, υποδεικνύοντας ότι ίσως είναι υπεύθυνοι άλλοι παράγοντες, όπως η έλλειψη σωματικής άσκησης, η απώλεια μυϊκής δύναμης, η μειωμένη γνωστική λειτουργία ή όραση, χρόνιες ασθένειες και η χρήση φαρμάκων.2
Και όσο καταστροφικό και αν είναι ένα κάταγμα ισχίου σε προχωρημένη ηλικία, δεν είναι απαραίτητο να είναι μοιραίο. Παρά το γεγονός ότι το ένα πέμπτο του συνόλου των ηλικιωμένων ασθενών πεθαίνουν μέσα σε ένα χρόνο από κάταγμα ισχίου, δεν είναι σαφές εάν ο θάνατός τους οφείλεται στο κάταγμα ή στη γενική κατάπτωση του οργανισμού.3

Μύθος 3: Η ασθένεια των οστών είναι αναπόφευκτη στις μεγαλύτερες ηλικίες, ειδικά μετά την εμμηνόπαυση

Είναι αλήθεια ότι χάνουμε οστική μάζα καθώς γερνάμε, όπως ακριβώς χάνουμε μυϊκή μάζα. Σύμφωνα με τον Δρ Μπράουν, φτάνουμε στο αποκορύφωμα της οστικής μάζας μας περίπου στην ηλικία μεταξύ 30 και 35, και στη συνέχεια και μέχρι την ηλικία των 80 ετών χάνουμε περίπου το 25 τοις εκατό των οστών μας. Ωστόσο, ακόμη και στη γήρανση τα οστά θα πρέπει να είναι υγιή και ικανά να αυτο-επιδιορθώνονται.
Μια μελέτη που εξέτασε τα οστά από λείψανα καυκάσιων γυναικών που έζησαν μεταξύ 1729 και 1852 και θάφτηκαν κάτω από μία εκκλησία του Λονδίνου –πολλές από αυτές μετά την εμμηνόπαυση κατά το χρόνο θανάτου τους, έδειξαν ότι τα οστά τους ήταν ισχυρότερα και πυκνότερα από εκείνα των περισσότερων σύγχρονων γυναικών, είτε μεγαλύτερων είτε νέων, και ο ρυθμός της οστικής απώλειας στο ισχίο ήταν σημαντικά χαμηλότερος.4 Επίσης ο Αμερικανός οδοντίατρος Γουέστον Πράις, ο οποίος ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο στις αρχές του 1930 μελετώντας την υγεία και τη διατροφή των παραδοσιακών κοινωνιών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πολλοί παραδοσιακοί πληθυσμοί απολάμβαναν άριστη υγεία οστών όλη τους τη ζωή.5
Σύγχρονα στοιχεία δείχνουν επίσης μια απότομη αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης καταγμάτων του ισχίου κατά το τελευταίο μέρος του 20ου αιώνα. Μελέτες σε γυναίκες στο Νότιγχαμ αλλά και στη Σουηδία διαπίστωσαν ότι αυτή η επίπτωση είχε διπλασιαστεί μεταξύ 1971 και 1981.6 Αυτό υποδηλώνει ότι υπάρχει κάτι που σχετίζεται με τις αλλαγές που έχουμε κάνει στο σύγχρονο τρόπο ζωής μας στις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα, που σκοτώνει τα οστά μας.
Αλλά δεν έχουν όλοι οι πληθυσμοί γυναικών σε όλο τον κόσμο υψηλή συχνότητα εμφάνισης οστεοπόρωσης. Οι γυναίκες των Μάγια στο Μεξικό και τη Γουατεμάλα δεν έχουν σχεδόν καθόλου οστεοπόρωση, αν και φτάνουν σε μέσο όρο ηλικίας τα 80.7 Ακόμα και στις ΗΠΑ, ορισμένες ομάδες όπως οι Αφροαμερικανίδες, έχουν τη μισή συχνότητα περιστατικών σε σχέση με τις Καυκάσιες στις ΗΠΑ,8 και η Γιουγκοσλαβία, η Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ έχουν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά καταγμάτων των οστών λόγω οστεοπόρωσης. Στην Ιαπωνία, τα σπονδυλικά κατάγματα μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών είναι σχεδόν ανύπαρκτα, και τα κατάγματα ισχίου μεταξύ των ηλικιωμένων γυναικών στην Ιαπωνία είναι λιγότερο από το μισό σε σχέση με τις συνομήλικές τους στη Δύση.9
Τα αποδεικτικά στοιχεία είναι σαφή ότι δεν πρόκειται απλώς για μια ασθένεια των μεσήλικων γυναικών και των ατόμων ηλικίας άνω των 50. Υπολογίζεται ότι το 30 τοις εκατό των ανδρών θα έχουν ένα κάταγμα που σχετίζεται με την οστεοπόρωση στη διάρκεια της ζωής τους. Επίσης, κατάγματα του αντιβραχίου, τα πιο κοινά κατάγματα στα παιδιά, έχουν αυξηθεί κατά 32% σε αγόρια και 56% σε κορίτσια κατά τα τελευταία 30 χρόνια, ιδίως μεταξύ των υπέρβαρων.10
Όλα αυτά δείχνουν ότι η οστεοπόρωση δεν είναι ένα αναπόφευκτο μέρος της γήρανσης ή της εποχής μετά την εμμηνόπαυση, αλλά αντ’ αυτού έχει να κάνει με το σύγχρονο τρόπο ζωής μας.

Μύθος 4: Χαμηλή οστική μάζα ισοδυναμεί με χαμηλή αντοχή των οστών

Η μέτρηση της οστικής μάζας μπορεί να μη σχετίζεται με τον αληθινό κίνδυνο κατάγματος. Μια πρόσφατη μελέτη διαπίστωσε ότι περίπου οι μισοί από τους ασθενείς που είχαν υποστεί κατάγματα είχαν βαθμολογίες οστικής πυκνότητας πάνω από το διαγνωστικό δείκτη Τ-score(-2.5), που θα πρέπει να σήμαινε ότι τα οστά τους υποτίθεται ότι δεν ήταν σε κίνδυνο.11
Οι μελέτες αυτές δείχνουν ότι το ποσοστό εξέλιξης του κύκλου των οστών και τα πολύ χαμηλά επίπεδα των ορμονών όπως η οιστραδιόλη και η δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA) μπορεί να είναι καλύτερος δείκτης του πραγματικού κίνδυνου κατάγματος από ότι η οστική πυκνότητα. Σε μία μελέτη σε σχεδόν 150.000 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες για ένα χρόνο, οι οποίες είχαν κάνει τον κλασικό έλεγχο οστικής πυκνότητας, εκείνες που βρίσκονταν σε υψηλό κίνδυνο λόγω των παραγόντων κινδύνου είχαν μόνο το 18% οστεοπορωτικών καταγμάτων, δείχνοντας ότι το 82% των ατόμων με καλές βαθμολογίες T-score και δήθεν καλά οστά είχε ένα κάταγμα εκείνο το χρόνο.12
Σε μία μελέτη σε 668 γυναίκες, το 47% των καταγμάτων παρατηρήθηκε σε εκείνες με οστική πυκνότητα μεγαλύτερη από -2,5 στο δείκτη Τ-score, το όριο που καθορίζει τη διάγνωση οστεοπόρωσης. Αυτό σημαίνει ότι η οστική πυκνότητα ίσως δεν σχετίζεται με το πόσο γερά είναι τα οστά.

Μύθος 5: Η οστεοπόρωση συνδέεται με χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων και ασβεστίου

Είναι αλήθεια ότι τα οιστρογόνα όντως μεσολαβούν για την απορρόφηση των ιχνοστοιχείων στα οστά και επίσης ότι τα υψηλότερα επίπεδα οιστρογόνων προστατεύουν από απώλεια οστικής μάζας, αλλά το επιχείρημα αυτό προϋποθέτει ότι η φύση έκανε ένα τρομερό λάθος κατά το σχεδιασμό της ανθρώπινης γυναικείας φυσιολογίας και ότι οι γυναίκες έπρεπε να έχουν υψηλά επίπεδα οιστρογόνων και άλλες ορμόνες όλη τους τη ζωή.
Όμως η οστεοπόρωση δεν είναι παγκόσμιο φαινόμενο, και στις αναπτυσσόμενες χώρες όπως το Σουρινάμ στη Νότια Αμερική, η συχνότητα εμφάνισης της οστεοπόρωσης μεταξύ των ηλικιωμένων είναι πολύ χαμηλότερη από ό, τι σε παρόμοιο πληθυσμό των ΗΠΑ, ακόμη και αν οι γηγενείς της Νότιας Αμερικής καταναλώνουν πολύ λιγότερο ασβέστιο στη διατροφή τους και πιθανώς να περάσουν από την εμμηνόπαυση χωρίς θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Επίσης, οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά πρόσληψης ασβεστίου έχουν και τα υψηλότερα ποσοστά καταγμάτων ισχίου.13
Τα στοιχεία δείχνουν ότι έχει περισσότερο να κάνει με το πώς το σώμα επεξεργάζεται μια σειρά από θρεπτικά συστατικά και ότι η οστεοπόρωση δεν είναι ένα μεμονωμένο θέμα υγείας, αλλά συνδέεται με πολλούς άλλους παράγοντες προδιάθεσης της νόσου. Σε μία μελέτη ηλικιωμένων γυναικών, για παράδειγμα, η οστεοπόρωση συνδέεται με τη συνολική διατροφή και την ικανότητα του σώματος να αποθηκεύει λίπος και πρωτεΐνη. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι γυναίκες με οστεοπόρωση είχαν μια τάση προς μεγαλύτερο κίνδυνο υποσιτισμού, είχαν μικρότερη όρεξη και υπέφεραν πιο συχνά από καρδιαγγειακά νοσήματα.14
43% λιγότερα κατάγματα ισχίου
Σε άλλη μελέτη, μεταξύ 3,270 υγιών γυναικών με μέσο όρο ηλικιών τα 84 έτη, εκείνες που λάμβαναν 1.2g ασβέστιο και 800IU βιταμίνης D3 είχαν σχεδόν το μισό ποσοστό καταγμάτων του ισχίου, σε σχέση με τις γυναίκες που λάμβαναν κάποιο εικονικό σκεύασμα (placebo).

Δια βίου αναδιαμόρφωση

Τα οστά σε υγιή άτομα είναι μια δυναμική ζωντανή οντότητα που υποβάλλεται σε συνεχή εσωτερική αναδιαμόρφωση. Δύο σετ κυττάρων είναι υπεύθυνα: οι οστεοκλάστες, που βοηθούν στην απομάκρυνση παλαιού φθαρμένου οστού και οι οστεοβλάστες που χρησιμοποιούν ασβέστιο, μαγνήσιο, βόριο και άλλα μέταλλα για τη δημιουργία υγιούς νέου ιστού. Αυτή η διαδικασία, κατά τη διάρκεια αρκετών εβδομάδων, επισκευάζει τα μικροσκοπικά μικρο-κατάγματα που συμβαίνουν κάθε μέρα λόγω της κανονικής καταπόνησης.
Έχουμε επίσης τη δυνατότητα να ξαναχτίσουμε τη χαμένη οστική μάζα, και ακόμη και εκείνοι που έχουν κακή διατροφή ή πάσχουν από κάποια σοβαρή ασθένεια μπορούν να ξαναχτίσουν οστική μάζα από τη στιγμή που θα υιοθετήσουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες ακόμη και στην όγδοη δεκαετία της ζωής τους.
Τα οστά σπάνε γιατί έχουν χάσει την ικανότητά τους να επισκευάζουν αυτές τις καθημερινές μικρορωγμές που συμβαίνουν λόγω της φυσιολογικής κίνησης. Το πρόβλημα δεν αφορά ούτε την πυκνότητα ούτε τη δύναμη των οστών, αλλά τη μειωμένη ικανότητά τους να αναδιαμορφώνονται και να αυτο-επιδιορθώνονται σε μεγάλο βαθμό λόγω έλλειψης κατάλληλων θρεπτικών συστατικών και σωματικής δραστηριότητας, χημική υπερφόρτωση από ρύπους στο περιβάλλον, ακόμη και εξαιτίας συνταγογραφούμενων φαρμάκων.
Τα οστά είναι επίσης το κεντρικό αποθετήριο των αποθηκών των μεταλλικών στοιχείων του σώματος, και όταν η κυκλοφορία του αίματος είναι χαμηλή σε θρεπτικά συστατικά όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο και ο φώσφορος, το σώμα αντλεί από αυτήν την αποθήκη, όπως κάνει όταν χρειάζεται ορισμένες ρυθμιστικές ενώσεις για την αποκατάσταση πάρα πολύ υψηλών επιπέδων οξέος στο σώμα με τη βέλτιστη οξεο-αλκαλική ισορροπία.
Κανονικά, αυτή η βραχυπρόθεσμη απώλεια αναγκαίων θρεπτικών αναπληρώνεται από μεταλλικά στοιχεία από μια υγιεινή διατροφή, αλλιώς, τότε το οστό μειώνεται και το αποτέλεσμα είναι η οστεοπόρωση. Υπό το πρίσμα αυτό, λέει ο Δρ Σούζαν Μπράουν, «η οστεοπόρωση είναι πραγματικά το τελικό προϊόν «διαταραχής» της δια βίου προσπάθειας του σώματός μας να διατηρήσει μια κρίσιμη εσωτερική «τάξη»».

Μύθος 6: Όταν χαθεί οστική μάζα, αυτό είναι οριστικό

Τα οστά έχουν την ικανότητα να αυτό-επισκευάζονται ανά πάσα στιγμή στη ζωή, ακόμα και όταν τα επίπεδα των ορμονών δεν είναι υψηλά (εκτός και αν λαμβάνετε διφωσφονικά φάρμακα, τα οποία σταματούν σχεδόν κάθε ανοικοδόμηση των οστών). Μια μελέτη εξετάζοντας τα οστά μιας ομάδας γυναικών ηλικίας μεταξύ 30 και 85 ανακάλυψε σημαντική διαφορά μεταξύ των οστών των γυναικών που ήταν πολύ δραστήριες και εκείνων που δεν ήταν, ανεξάρτητα από την ηλικία τους.15
Μια άλλη μελέτη σε γυναίκες ασθενείς σε ένα γηροκομείο με μέσο όρο ηλικίας τα 81 έτη, έδειξε ότι ήταν σε θέση να αυξήσουν την οστική πυκνότητά τους κάνοντας σωματική άσκηση και λαμβάνοντας συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D για τρία χρόνια.16 Μια γαλλική μελέτη που περιλάμβανε περισσότερες από 3.000 υγιείς γυναίκες με μέση ηλικία τα 84 έτη, έδειξε ότι, μετά από μόλις 18 μήνες, όσες λάμβαναν 1.2g ασβεστίου συν 800 IU βιταμίνης D3 είχαν 42 τοις εκατό λιγότερα κατάγματα ισχίου από την ομάδα ελέγχου στην οποία δόθηκε εικονικό φάρμακο. Η πυκνότητα του μηριαίου οστού (μηρός) οστού στην ομάδα θεραπείας αυξήθηκε κατά 2,7%, ενώ μειώθηκε κατά 4,6% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.17 Κάνοντας μερικές αλλαγές στον τρόπο ζωής, δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να ξαναχτίσετε τα οστά σας.

Τι φταίει που πέφτουμε;

Όταν οι ηλικιωμένοι παθαίνουν κάταγμα ισχίου, κατηγορούνται αυτόματα τα αδύναμα οστά, και όχι η αυξημένη πιθανότητα πτώσης. Οποιαδήποτε από τις κατηγορίες των παρακάτω φαρμάκων μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα σας να υποστείτε μια πτώση που θα οδηγήσει σε κάταγμα:
ηρεμιστικά
βαρβιτουρικά
παυσίπονα
αντιϋπερτασικά
αντιεπιληπτικά
ηρεμιστικά
αντικαταθλιπτικά
Φάρμακα όπως τα Boniva, Fosamax, Aclasta και Actonel έχουν γίνει όλα διεθνή best-sellers κυρίως μεταξύ των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, της ηλικιακής ομάδας που υποφέρει περισσότερο από οστεοπόρωση, και ακόμα περισσότερο αφού δραματική πτώση των οιστρογόνων λόγω γήρανσης. Αυτά τα φάρμακα κάνουν χρήση ενός χημικού που φέρεται να μιμείται ενώσεις δόμησης οστού που βρίσκονται φυσικά στο σώμα. Ωστόσο, αυτό που κάνουν τα συνήθη φάρμακα για την οστεοπόρωση όπως τα οιστρογόνα, η καλσιτονίνη και η ετιδρονάτη είναι να μικραίνουν τις διαδικασίες του κύκλου ανάπτυξης και ανανέωσης των οστών, εμποδίζοντας τους οστεοκλάστες από το να κάνουν τη δουλειά τους.
Όπως λέει η Δρ Σούζαν Οτ, «Οι βιοψίες οστών από ασθενείς που λαμβάνουν διφωσφονικά παρουσιάζουν 95% μείωση στο ρυθμό σχηματισμού οστών. Τα διφωσφονικά εναποτίθενται στα οστά και συσσωρεύονται για πολλά χρόνια. Είναι πιθανό πολλά χρόνια συνεχούς φαρμακευτικής αγωγής να καθιστούν τα οστά περισσότερο εύθραυστα ή να επηρεάζουν την ικανότητα επισκευής των βλαβών τους. Μετά από πέντε χρόνια, τα ποσοστά καταγμάτων είναι το ίδιο υψηλά στις γυναίκες που συνεχίζουν τη λήψη αλενδρονάτης (Fosamax) όπως και στις γυναίκες που τη σταμάτησαν.»
Και αυτά είναι όσα ανακαλύπτουν τώρα οι γιατροί. Δύο μελέτες έχουν δείξει ότι τα διφωσφονικά αυξάνουν τον κίνδυνο «άτυπων» καταγμάτων – όπως κατάγματα στο μηριαίο οστόκαι υποτροχαντήρια κατάγματα, ή εκείνα στο μηριαίο οστό κάτω από την άρθρωση του ισχίου.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι γυναίκες που παίρνουν διφωσφονικά τακτικά για πέντε χρόνια ή περισσότερο αυξάνουν τον κίνδυνο άτυπων καταγμάτων κατά 2,7 φορές σε σύγκριση με εκείνες που λαμβάνουν το φάρμακο μόνο περιστασιακά ή για λιγότερο από 100 μέρες.1
Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι τα φάρμακα προκαλούν «κατάγματα κόπωσης», και ο κίνδυνος εξαφανίζεται μέσα σε ένα έτος από τη διακοπή του φαρμάκου. Σε μια μελέτη 12.777 γυναικών ηλικίας 55 ετών και άνω, 59 υπέστησαν «κάταγμα κόπωσης», και 46 από αυτές λάμβαναν διφωσφονικά εκείνο το διάστημα.2
Είναι επίσης γνωστό ότι οι χρήστες του επικίνδυνου αυτού φαρμάκου αναπτύσσουν οστεονέκρωση της γνάθου. Σε αυτό, ο ιστός των οστών αποτυγχάνει να επουλωθεί μετά από εξαγωγή δοντιού, οδηγώντας έτσι σε μόλυνση των οστών και κατάγματα ή χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του νεκρού οστού, όπως φαίνεται σε ασθενείς με καρκίνο που δόθηκε το φάρμακο.3
Και αυτό προστίθεται σε όλες τις άλλες παρενέργειες, όπως η κολπική μαρμαρυγή, η υπέρταση, η ανορεξία, οι πόνοι σε οστά και αρθρώσεις, και η αναιμία, τα οποία σας προδιαθέτουν για… οστεοπόρωση.

4 βήματα για να νικήσετε την οστεοπόρωση

Βήμα 1: Αλλάξτε τη διατροφή σας
Καταναλώστε μεγάλη ποικιλία τροφίμων βιολογικής καλλιέργειας, χωρίς επεξεργασία και αποφύγετε τις προμαγειρεμένες τροφές.
Τρώτε πράσινα λαχανικά (αλλά και κόκκινα και κίτρινα), καθώς όλα τα σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά είναι πλούσια σε ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, βιταμίνη Κ, φολικό οξύ και άλλα θρεπτικά συστατικά που χτίζουν υγιή οστά: κέιλ (ο βασιλιάς των λαχανικών), σπανάκι, μαρούλι, νεροκάρδαμο, ρόκα, μαϊντανός.
Το αλφάλφα, το λάχανο και το φύκι κελπ είναι πλούσια σε βόριο, ένα μεταλλικό στοιχείο που αποτρέπει την απώλεια ασβεστίου και βελτιώνει την απορρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου στο σώμα. Το μπρόκολο περιέχει βιταμίνη Κ και τα ριζώδη λαχανικά (καρότο, πατζάρι, ραπανάκι κλπ), η κολοκύθα και οι γλυκοπατάτες είναι όλα πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία. Εκτός από το ασβέστιο και τη βιταμίνη C, ο μαϊντανός περιέχει μία πρόδρομη ουσία της βιταμίνης D, που βοηθά στην αξιοποίηση του ασβεστίου στη διατροφή σας.
Προτιμήστε αλκαλική διατροφή. Οι τροφές όξινου pH όπως η ζάχαρη, το αλεύρι, τα φασόλια, κάποιοι σπόροι, το ψάρι, το κρέας και τα αβγά εμποδίζουν τη διαμόρφωση των οστών και ενθαρρύνουν την απώλεια οστικής μάζας. Οι τροφές που αλκαλοποιούν περιλαμβάνουν τα φρούτα, τα λαχανικά, τα φύκια, κάποιους καρπούς, τη σάλτσα σόγιας, το αλάτι και το μίσο. Όσο περισσότερα τρόφιμα πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία τρώτε, τόσο περισσότερο διατηρείτε αλκαλική ισορροπία στο αίμα σας. Τρώτε ελεύθερα και από τις δύο ομάδες τροφών αλλά βεβαιωθείτε ότι τρώτε πολλά φρούτα και λαχανικά για να εξισσοροπήσετε την κατανάλωση όξινων τροφών.
Καλής ποιότητας πρωτεΐνες. Για πολλά χρόνια οι διατροφολόγοι πίστευαν ότι οι δίαιτες που περιείχαν μεγάλες ποσότητες πρωτεΐνης αποδυνάμωναν τα οστά, αλλά τόσο η βιταμίνη C όσο και η πρωτεΐνη ενεργοποιούν ένζυμα για να σχηματιστεί κολλαγόνο και συνδετικοί ιστοί στα οστά και διατηρούν τα άλατα ασβεστίου. Έρευνα από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ επιβεβαιώνει ότι, μεταξύ των ηλικιωμένων, εκείνοι με την χαμηλότερη πρόσληψη πρωτεΐνης έχουν τη μεγαλύτερη απώλεια οστικής μάζας, ενώ άλλες μελέτες δείχνουν ότι οι πρωτεΐνούχες δίαιτες όχι μόνο δεν αυξάνουν την απώλεια ασβεστίου, αλλά οδηγούν σε περισσότερους παράγοντες αύξησης οστών στο αίμα. (JBoneMinerRes,2000;15: 2504-12; JClinEndocrinolMetab, 2004; 89: 1169-73)
Ξηροί καρποί. Οι ξηροί καρποί όπως τα αμύγδαλα, τα φουντούκια, τα καρύδια και τα φυστίκια, περιέχουν βόριο, το μεταλλικό στοιχείο που βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου και την ανάπλαση των οστών.
Φρούτα πλούσια σε βιταμίνη C. Ξεπεράστε τα πορτοκάλια και τα υπόλοιπα κιτροειδή. Τα μούρα (βατόμουρα, μύρτιλα, φράουλες, φραγκοστάφυλλα, κλπ), τα αγριοκέρασα, τα ροδάκινα και τα μήλα, περιέχουν βιταμίνη Cπου βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου.
Αποξηραμένα φρούτα. Τα σύκα, τα βερίκοκα και οι χουρμάδες βοηθούν στην ελάττωση της απώλειας οστικής μάζας.
Σωστά έλαια. Τα έλαια από καρύδι, από λιναρόσπορο και από κολοκυθόσπορο έχουν αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και είναι πλούσια σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.
Όσπρια και σπόροι. Τα φασόλια σόγιας, οι φακές, ο αρακάς, το καστανό ρύζι και η κινόα είναι όλα πλούσια σε μεταλλικά στοιχεία και πολλά όσπρια περιέχουν ισοφραβόνες, μία φυσική ορμόνη που βοηθά στην ενδυνάμωση των οστών.
Ιχθυέλαια. Αυτά είναι η δεύτερη καλύτερη πηγή βιταμίνης D, μετά τον ήλιο.
Βήμα 2: Λάβετε συμπληρώματα διατροφής
Αν και η συμβατική ιατρική προτρέπει τις γυναίκες να παίρνουν τεράστιες ποσότητες ασβεστίου, τα οστά χρειάζονται και άλλα απαραίτητα μέταλλα όπως μαγνήσιο, πυρίτιο, νάτριο κ.α. Για παράδειγμα, το μαγνήσιο ρυθμίζει τη μεταφορά του ασβεστίου και το πυρίτιο προλαμβάνει την απώλειά του. Οι ακόλουθες προτεινόμενες δόσεις είναι απλώς ενδεικτικές. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας ή ένα πιστοποιημένο θεραπευτή που θα σας συστήσει αυτό που ταιριάζει καλύτερα στον οργανισμό σας.
Επιλέξτε μια καλή πολυβιταμίνη. Βρείτε κάποια που περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C(τουλάχιστον 1gκαθημερινά) και βιταμίνη Ε (τουλάχιστον 600mg μικτών τοκοφερολών). Και οι δύο αυτές βιταμίνες έχουν αποδειχθεί ευεργετικές κατά της απώλειας οστικής μάζας σε ηλικιωμένους.
Calciumcitrate. Αυτή είναι η πιο απορροφήσιμη μορφή ασβεστίου που συστήνεται από τους περισσότερους διατροφολόγους. (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 1000=2000mg)
Μαγνήσιο. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν την έλλειψη του μαγνησίου παρά του ασβεστίου ως υπαίτια για την οστεοπόρωση, καθώς το μαγνήσιο βοηθά στην ενεργοποίηση του ενζύμου των οστών, αλκαλική φωσφατάση, και προάγει τη διαμόρφωση νέας οστικής μάζας. Σε μία μελέτη σε γυναίκες που λάμβαναν μαγνήσιο η πυκνότητα των οστών αυξήθηκε κατά 11% μετά από μόλις εννέα μήνες (JNutrMed,1991;2: 165-78). (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 500=600mg)
Βιταμίνη D3. Μόλις 15 λεπτά ηλιοφάνειας στο δέρμα σας καθημερινά θα μπορούσε να παράγει όλη τη βιταμίνη D που χρειάζεστε, ενώ αν δεν έχετε αυτή τη δυνατότητα θα πρέπει να σκεφτείτε να παίρνεται κάποιο συμπλήρωμα διατροφής. Μελέτες έδειξαν μία μείωση κατά 30% των καταγμάτων μεταξύ ηλικιωμένων που λάμβαναν βιταμίνη D(AnnMed,2005;37:278-85). (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 2000-8000ΙU, ωστόσο κάντε εξετάσεις για να βεβαιωθείτε για την πιθανή έλλειψη πριν τη λάβετε)
Βιταμίνη Κ2. Δεν είναι σημαντική μόνο για την πήξη του αίματος, αλλά επίσης παίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό των οστών ως σημαντικός παράγοντας για την παραγωγή της οστεοκαλσίνης (πρωτεΐνης των οστών). Μπορεί να βοηθήσει στην ενδυνάμωση των οστών όπως τα διφωσφονικά αλλά χωρίς τις παρενέργειες που έχουν αυτά (JOrthopSci, 2001;6: 487-92). (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 1000mcg ως μενατετρενόνη ΜΚ-4 ή 1100mcg ως μενακινόνη ΜΚ-7. Αν παίρνετε αντιπηκτική αγωγή, συμβουλευτείτε το γιατρό σας πριν χρησιμοποιήσετε το συμπλήρωμα διατροφής)
Βόριο. Αυτό το ελάχιστα γνωστό μέταλλο προλαμβάνει την απώλεια ασβεστίου αλλά και βοηθά στη μετατροπή της χοληστερόλης σε βιταμίνη D3, που απαιτείται για την απορρόφηση του ασβεστίου. (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 3-9mg)
Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Εκτός από τα ωμέγα-3 λιπαρά που λαμβάνετε μέσω της τροφής σας, τα συμπληρώματα ωμέγα-3 που μπορείτε να λάβετε από συμπλήρωμα διατροφής από ψάρι ή από φυτική πηγή, προσφέρουν ένα ισχυρό αντίδοτο στη φλεγμονή που υπάρχει στην οστεοπόρωση. (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: τουλάχιστον 1400EPA και 1000DHA)
Silica. Μελέτες αποδεικνύουν ότι το πυρίτιο (silica) μπορεί να τονώσει τα οστά και να αποτρέψει την απώλεια οστικής μάζας (BiolTraceElemRes,2009;128: 239-47). (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 5-10mg)
Ψευδάργυρος. Πρόκειται για άλλο ένα ιχνοστοιχείο που βοηθά στο «χτίσιμο» γερών οστών. (Προτεινόμενη ημερήσια πρόσληψη: 3οmg)
Βήμα 3: Ασκηθείτε
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι άντρες και οι γυναίκες που ασκούνται τακτικά έχουν πολύ μικρότερο κίνδυνο απώλειας οστικής μάζας καθώς διατηρούν τα οστά τους γερά και επιπλέον αυξάνουν το μυϊκό ιστό (OsteoporosInt,2011; 22:499-505; MMWR,2006; 55: 1221-4).
Τρέξτε. Οι ήπιες μορφές άσκησης όπως το περπάτημα και η ήπια αεροβική άσκηση μπορούν να αποτρέψουν την απώλεια οστικής μάζας, ενώ η πιο έντονες όπως το τρέξιμο, η αεροβική άσκηση, η ασκήσεις με βάρη και το τένις μπορούν να ενδυναμώσουν τα οστά (PostgradMedJ, 2003;79:320-9; CurrOpinRheumatol,2008;20:213-7).
Βελτιώστε την ισορροπία σας. Δοκιμάστε να ασκηθείτε στο Τάι τσι, που βελτιώνει τη στάση του σώματος και την ισορροπία και αποτρέπει τις πτώσεις και τα κατάγματα (BMCGeriatr, 2066: 6:6).
Βήμα 4: Μείνετε μακριά από ανθυγιεινές συνήθειες
Περισσότερα από 3 φλιτζάνια καφέ την ημέρα. Τέσσερα ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την ημέρα σας προδιαθέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο καταγμάτων αν η ημερήσια πρόσληψη ασβεστίου σας είναι χαμηλή (OsteoporosInt, 2006;17:1055-64), αφού οι πολύ μεγάλες δόσεις καφεΐνης προκαλούν απώλεια μαγνησίου και ασβεστίου. Προτιμήστε το τσάι που περιέχει φλαβονοειδή και φαίνεται να προστατεύει τα συστατικά των οστών (AmJClinNutr,2008;87:175-80).
Υπερβολικό αλκοόλ. Περιορίστε την ποσότητα αλκοόλ που πίνετε καθημερινά, σε 1 ποτήρι την ημέρα, είτε είστε άντρας είτε γυναίκα (AlcoholClinExpRes, 2010;34:869-75; AmJClinNutr,2009;89:1188-96).
Σοκολάτα. Οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας που καταναλώνουν σοκολάτα καθημερινά έχουν λιγότερο δυνατά οστά από εκείνες που καταναλώνουν σοκολάτα μια φορά τη βδομάδα (AmJClinNutr,2008;87:175-80).
Τσιγάρα. Μακράν ο μεγαλύτερος παράγοντας αύξησης του κινδύνου, το κάπνισμα ενός πακέτου τσιγάρων τη μέρα αυξάνει την πιθανότητα οστεοπόρωσης κατά 60%. Τα κατάγματα ισχίου εμφανίζονται συχνότερα σε καπνίστριες, ανεξάρτητα από το σωματικό βάρος, την πρόωρη εμμηνόπαυση ή την φυσική δραστηριότητα. Τα τσιγάρα μειώνουν την οστική πυκνότητα αλλά και τον αριθμό των οστεοβλαστών (JCrosCultGerontol,2005; 20:109-25; Osteopedics, 2010;33:90-5).
Σκεύη μαγειρικής από αλουμίνιο. Το αλουμίνιο μπορεί να συμβάλλει στην οστεοπόρωση καθώς καταστέλλει την παραγωγή ορμονών από τον παραθυρεοειδή.
Υπερβολικό αλάτι. Η υπερβολική χρήση αλατιού στις τροφές μπορεί μακροπρόθεσμα να οδηγήσει σε απώλεια οστικής μάζας μετά την εμμηνόπαυση (EurJClinNutr,1997;51:394-9).
Φθόριο. Σε μία επταετή μελέτη, το φθόριο στο νερό αύξησε τον κίνδυνο κατάγματος ισχίου σε ηλικιωμένους (JAMA, 1992;268:746-8). Το φθόριο έχει επίσης βρεθεί ότι περιορίζει την αλκαλική φωσφατάση και φαίνεται να οδηγεί σε οστική μορφοποίηση χαμηλότερης ποιότητας, ειδική στα οστά του ισχίου.
Συνταγογραφούμενα φάρμακα: Τα κορτικοστεροειδή έχει δειχθεί ότι κάνουν τα οστά αδύναμα και εύθραυστα. Το ίδιο κάνουν και οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων και οι αναστολείς αρωματάσης, οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και τα αντιπηκτικά που καταστέλλουν τη δράση της βιταμίνης Κ (PresseMed, 2006;35:1571-7; CurrGastroenterolRep, 2010;12:448-57, BratislLekListy,2010;111:27-32; CurrOsteoporosRep2010;9:185-91; IntJReumDis,2009;12:130-5).
Ζάχαρη. Ο οδοντίατρος και πρωτοπόρος σε θέματα διατροφής Δρ Γουέστον Πράις ανακάλυψε ότι η οστεοπόρωση εμφανίζεται μόνο σε χώρες όπου η διατροφή περιλαμβάνει ραφιναρισμένες τροφές. Μία δίαιτα που βασίζεται σε επεξεργασμένα τρόφιμα, που επίσης οδηγεί σε ανθεκτικότητα στην ινσουλίνη, αυξάνει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης, καθώς και το μεταβολικό σύνδρομο και την παχυσαρκία. Γι’ αυτό, μαγειρέψτε τα γεύματά σας και μη χρησιμοποιείται έτοιμες συσκευασμένες τροφές (Bone,2004;45:89-115).
Στρες. Τα υψηλά επίπεδα κορτιζόλης στο σώμα καταστέλλουν της σεξουαλικές ορμόνες και αυξάνουν την ανθεκτικότητα στην ινσουλίνη που αυξάνει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης (ILARJ,2004;45:89-11
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό HOLISTIC LIFE
πηγη: Εναλλακτική Δράση