Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

Τι συμβαίνει με τα προφίλ στο Facebook όσων πεθαίνουν;


Σε ένα απέραντο ηλεκτρονικό νεκροταφείο θα μετατραπεί το Faceboοk μέχρι το τέλος του αιώνα, αφού σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα θα υπάρχουν περισσότερα προφίλ νεκρών ανθρώπων από ότι ζωντανών.
Ο Hachem Sadikki, διδάκτωρ στον τομέα της στατιστικής στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης, ισχυρίζεται ότι η άρνηση του δημοφιλούς κοινωνικού δικτύου να διαγράφει αυτόματα τα προφίλ των χρηστών που πεθαίνουν θα γεμίσει με «ηλεκτρονικά πτώματα» το δίκτυο μέχρι το 2098. Για να καταλήξει στο συμπέρασμά του ο dr. Sadikki υπολόγισε τα ποσοστά θνησιμότητας καθώς και τις ηλικίες των εγγεγραμμένων χρηστών και έλαβε υπόψη του ότι η ανάπτυξη του κοινωνικού δικτύου θα αρχίσει να φθίνει σύντομα. Όπως αποδεικνύεται από τα στοιχεία το Facebook έχει περισσότερα ενήλικα από ότι ανήλικα μέλη. Μόνο στις ΗΠΑ έχει εγγραφεί το 70% του ενήλικου πληθυσμού ενώ και στο Ηνωμένο Βασίλειο ο αριθμός των ενήλικων χρηστών ξεπερνά το 50%.
Τα συμπεράσματα του Sadikki βέβαια θα επιβεβαιωθούν μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το Facebook θα διατηρήσει την υφιστάμενη πολιτική του σχετικά με τους νεκρούς χρήστες . Να σημειώσουμε ότι μέχρι στιγμής το Facebook δεν διαγράφει αυτόματα τους λογαριασμούς των νεκρών χρηστών, αντ’ αυτού μετατρέπει τον λογαριασμό σε «εις μνήμην».
Ο μόνος τρόπος για να διαγραφεί ο λογαριασμός ενός νεκρού χρήστη είναι αν κάποιος γνωρίζει τον κωδικό πρόσβασής του και συνδεθεί ώστε να τον κλείσει ή αν κάποιος συγγενής αιτηθεί προσκομίζοντας τα απαραίτητα δικαιολογητικά στην εταιρεία. Δεδομένου ότι ελάχιστοι είναι οι χρήστες που παραχωρούν σε κάποιον άλλον τα προσωπικά στοιχεία του λογαριασμό τους, η σελίδα κάποιου εκλιπόντα συνήθως παραμένει ενεργή χρόνια αφότου πεθάνει. Παρά τα συμπεράσματα της έρευνας βέβαια το δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο αρνήθηκε να σχολιάσει το ενδεχόμενο τα «νεκρά προφίλ» να ξεπεράσουν σε ποσότητα τα «ζωντανά».
Η εταιρεία Digital Beyond, που διαχειρίζεται την «ηλεκτρονική κληρονομιά» ισχυρίζεται πως μόνο φέτος970.000 χρήστες του Facebook ανά τον κόσμο θα πεθάνουν. Να σημειώσουμε πως το 2012 πέθαναν580.000 χρήστες ενώ το 2010, 385.968 χρήστες.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η πολιτική του Facebook όσον αφορά στους νεκρούς εγείρει αντιδράσεις… καθώς οι συγγενείς νεκρών ατόμων έχουν ουκ ολίγες φορές ζητήσει πρόσβαση στο λογαριασμό του εκλιπόντα ώστε να τον απενεργοποιήσουν.
Βέβαια αν οι συγγενείς δεν ενημερώσουν την εταιρεία ώστε να μετατραπεί ο λογαριασμός σε «εις μνήμην», ο λογαριασμός φαίνεται ενεργός και συνεχίζουν να φτάνουν ειδοποιήσεις γενεθλίων και άλλες μακάβριες ενημερώσεις στους φίλους του νεκρού.
Από πλευράς το Facebook έχει προσπαθήσει να λύσει το πρόβλημα παροτρύνοντας του χρήστες να ορίζουν έναν νόμιμο ηλεκτρονικό κληρονόμο (Legacy Contact) του προφίλ τους ώστε να είναι όλα έτοιμα προτού συμβεί το μοιραίο.
Ο νόμιμος κληρονόμος μπορεί να διαχειριστεί τη σελίδα μετά το θάνατό του χρήστη. Συγκεκριμένα μπορεί να δημοσιεύσει ένα τελευταίο post ενώ μπορεί να εγκρίνει νέα αιτήματα φιλίας, των ζωντανών προς τον νεκρό….
Επιπλέον μπορεί να ενημερώσει και την φωτογραφία εξωφύλλου αλλά και την φωτογραφία του χρήστη με κάποια που «ενδείκνυται» περισσότερο για περιπτώσεις θανάτου…

Πηγή: insider.gr

Iνδία: Γυναίκες έφτιαξαν πολιτοφυλακή κατά της κακοποίησης γυναικών.


 566011_ffe89f96a318c7fb479302621b5abe48_large

 «Ροζ Συμμορία»


Γνωστή στα ΜΜΕ της Δύσης ως «Ροζ Συμμορία», η Gulabi Gang γεννήθηκε το 2006 από τη Σαμπάτπαλ Ντεβί, σε μια από τις φτωχότερες περιοχές της νότιας Ινδίας, και σήμερα δεκάδες χιλιάδες Ινδές είναι περήφανες να λένε ότι είναι μέλη της. Η «Ροζ Συμμορία» πρωτοστάτησε στις μεγάλες διαδηλώσεις που ακολούθησαν το βιασμό και το θάνατο της 23χρονης φοιτήτριας .
«Δεν είμαστε συμμορία με την κακή έννοια του όρου, θέλω να πιστεύω ότι είμαστε συμμορία που απονέμει δικαιοσύνη. Επισκεπτόμαστε τα νοικοκυριά και καθοδηγούμε τους γονείς για την εκπαίδευση των κοριτσιών τους, βοηθάμε γυναίκες να εργαστούν και να είναι ανεξάρτητες, κάνουμε μαθήματα αυτοάμυνας και δεν διστάζουμε να αποκαλύψουμε δημόσια τα ονόματα βάναυσων συζύγων, διαδηλώνουμε στα χωριά για τα δικαιώματα των γυναικών και παρεμβαίνουμε με όποιο τρόπο πιστεύουμε σωστό για την καταπολέμηση της αδικίας», λέει η 54χρόνη Ντεβί και διηγείται πώς το όραμά της για μια πιο δίκαιη Ινδία, μια Ινδία χωρίς κάστες, που προστατεύει και προωθεί τις γυναίκες και τα παιδιά της, την έκανε να πάρει τη ζωή της στα χέρια της, παρά τη φτώχεια και την ανισότητα που και είχε βιώσει.
Σταυροφόροι του δικαίου
Κόρη βοσκού, η Ντεβί πρόσεχε τις κατσίκες της οικογένειας και έμαθε να διαβάζει και να γράφει ρωτώντας τους αδερφούς της που πήγαιναν σχολείο. Στα 12 την πάντρεψαν με έναν πολύ μεγαλύτερό της άνδρα, στα 15 της έγινε μητέρα και μεγάλωσε 5 παιδιά. Εργάστηκε για λίγα χρόνια σε κυβερνητικές οργανώσεις αλλά το 2003 παραιτήθηκε για να γίνει «σταυροφόρος της δικαιοσύνης», όπως λέει η ίδια χαρακτηριστικά.
Πήρε την απόφαση σε μια στιγμή, όταν είδε έναν άνδρα στο χωριό της να κακοποιεί τη γυναίκα του. Η Ντεβί τον παρακαλούσε να σταματήσει αλλά αυτός χτύπησε βάναυσα και την ίδια. Την επόμενη μέρα η Ντεβί μαζί με 5 άλλες γυναίκες, χτύπησαν τον βάναυσο σύζυγο χρησιμοποιώντας τα λάτχι, τα μακριά καλάμια μπαμπού που έγιναν από τότε το όπλο-σύμβολο της άμυνάς τους. «Το νέο κυκλοφόρησε σαν τον άνεμο» θυμάται η Ντεβί και σύντομα πολλές γυναίκες άρχισαν να την πλησιάζουν και να ζητούν αντίστοιχες παρεμβάσεις. Ακόμη περισσότερες της πρότειναν να τη βοηθήσουν, και έτσι το 2006 η Ντεβί αποφάσισε ότι η ομάδα έπρεπε να εξελιχθεί σε οργάνωση. Οι γυναίκες επέλεξαν να φοράνε ροζ σάρι, θέλοντας να υποδηλώσουν την «ήσυχη δύναμη των γυναικών», ενώ τα καλάμια μπαμπού επιλέχθηκαν για την ανθεκτικότητά τους ακόμη και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Επικρίσεις και επιθέσεις
«Οι επιλογές της «Ροζ Συμμορίας» πυροδοτούν σκληρές επικρίσεις και η δράση μας προσπαθεί να εμποδιστεί» λένε γυναίκες της οργάνωσης και θυμούνται πολλά περιστατικά. Οπως εκείνη τη φορά που η Ντεβί πήγε σε ένα αστυνομικό τμήμα να καταγγείλει κακοποίηση γυναίκας και ο αστυνομικός υπηρεσίας της επιτέθηκε. Η Ντεβί ανταπέδωσε χτυπώντας τον στο κεφάλι με το λάτχι της. Ή μια άλλη φορά όταν η Ντεβί και η ομάδα της έβγαλαν με τη βία έναν κυβερνητικό αξιωματούχο από το αυτοκίνητό του, για να δει έναν επικίνδυνο δρόμο και να δεχθεί να προωθήσει την επισκευή του.
Σε όσους επικρίνουν τη «Ροζ Συμμορία», υποστηρίζοντας ότι η βία γεννά περισσότερη βία, οι γυναίκες με τα ροζ σάρι απαντούν ότι στην περίπτωσή τους πρόκειται για αυτοάμυνα, που θα σώσει την ύπαρξή τους.
kollectinfo

7 παράξενες ερωτήσεις που θα σας βοηθήσουν να βρείτε το στόχο σας;

Ποιος είναι ο στόχος σας;
«Θα ήθελα να κάνω μια αλλαγή στη ζωή μου, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς», «Θέλω να βάλω στόχους», «Ποιο είναι το νόημα της ζωής μου;» είναι μερικές από τις ερωτήσεις που μου κάνετε στα μηνύματα που μου στέλνετε στο e-mail μου και στο messenger.
Η απάντηση;  Δεν υπάρχει μία και μοναδική σωστή απάντηση, καθένας βρίσκει το δικό του νόημα και τους δικούς του στόχους.  Παρακάτω σας θέτω 7 ερωτήσεις, βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα, αλλά γραμμένες λίγο πιο ανάλαφρα, για να διερευνήσετε τι είναι τελικά αυτό που θέλετε στη ζωή σας….

1.ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΣΟΥ ΦΑΓΗΤΟ;  ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΤΟ ΦΑΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ;

Η ερώτηση είναι ένας παραλληλισμός!  Στη ζωή υπάρχουν πράγματα που δε μας αρέσουν: η αρνητική κριτική των άλλων, η απόρριψη, η αποτυχία, τα λάθη, η κοροϊδία, κάτι σαν ένα απαίσιο φαγητό, όχι για το στομάχι, αλλά για την ψυχή.  Ναι, υπάρχουν πολλά στραβά και ανάποδα εκεί έξω.  Είσαι προετοιμασμένος να τα αντιμετωπίσεις;  Ή θα αρχίσεις την κλάψα, την απαισιοδοξία, την αυτολύπηση και την αδράνεια;  Για οποιονδήποτε στόχο βάλεις, να θυμάσαι ότι χρειάζεται προσωπικός κόπος και κόστος, κάποιου είδους.  Αν είσαι προετοιμασμένος να δεχτείς κάποια αρνητικά πράγματα, να τα αντιμετωπίσεις και να ξανασταθείς στα πόδια σου και να συνεχίσεις, έχεις κάνει το μισό δρόμο προς το στόχο σου!

2. ΤΙ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΗΣΟΥΝ 9 ΧΡΟΝΩΝ;

Τι ήταν αυτό που σου άρεσε να κάνεις με πάθος, που έβαζες την ψυχή σου σε αυτό το πράγμα;
Συνήθως οι άνθρωποι μεγαλώνοντας χάνουν το μικρό παιδί μέσα τους και ξεχνούν τα πράγματα που τους ευχαριστούσαν στην παιδική τους ηλικία.  Μαθαίνουν πως ότι κάνουν πρέπει να γίνει για κάποιο τυπικό λόγο (πχ για έναν βαθμό, μία ανταμοιβή) και το σύστημα του σχολείου αφαιρεί τη φρεσκάδα και την ομορφιά του να κάνεις αυτό που αγαπάς για να κάνεις αυτό που πρέπει.
Θυμηθείτε λοιπόν τι ήταν αυτό που σας άρεσε να κάνετε όταν ήσασταν 9 ετών και ξαναβάλτε το στη ζωή σας!

3. ΤΙ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΠΕΡΝΑΕΙ Η ΩΡΑ;

Σου έχει τύχει να έχεις απορροφηθεί τόσο σε κάτι που να ξεχάσεις να φας, να πιεις νερό ή να χάσεις εντελώς την αίσθηση του χρόνου;  Τότε έχεις μπει σε αυτό που στην ψυχολογία ονομάζεται «flow”, δηλαδή σε μια εμπειρία τόσο δυνατή και σημαντική για εσένα, που σε απορροφά εντελώς.  Πρόκειται για μια θετική εμπειρία, σε κάτι που σε έλκει, στο οποίο διακρίνεσαι και σε γεμίζει ενέργεια και καλή διάθεση.
Προσοχή όμως!  Η θετική αυτή εμπειρία μπορεί να είναι κρυμμένη στο οτιδήποτε, που δε φαίνεται ως κάτι το ιδιαίτερο με την πρώτη ματιά.  Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να απορροφηθεί στα video games, στο πλέξιμο, στο σερφάρισμα στο διαδίκτυο, όμως πίσω από αυτές τις ενέργειες να κρύβεται κάτι άλλο: πάθος για πρόκληση, εξάσκηση, βελτίωση και πρόοδο (video games), πάθος για δημιουργικότητα και καλλιτεχνική έκφραση (πλέξιμο), ή πάθος για γνώση και προσωπική ανάπτυξη (σερφάρισμα στο διαδίκτυο).  Το δικό σου πάθος μπορεί να είναι η οργάνωση, το να δημιουργείς φανταστικούς κόσμους, να διακοσμείς, να διδάσκεις κάτι σε κάποιον, οτιδήποτε…
Ποιες είναι οι δραστηριότητες που σε απορροφούν;  Παρατήρησε ποιες είναι οι βασικές διανοητικές αρχές που τις διέπουν και οι οποίες μπορούν να μεταφερθούν και σε άλλα πεδία.

4. ΜΕ ΤΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΝΤΡΟΠΙΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ;

Αν μου πεις ότι ντρέπεσαι να ντροπιαστείς, αυτό είναι πρόβλημα!  Γιατί όταν εκτίθεσαι και κάνεις κάτι, μοιραία κάτι θα πάει στραβά και θα ‘τσαλακωθείς’.  Ειδικά αν επιθυμείς να κάνεις κάτι σημαντικό για εσένα και είσαι στην αρχή, όλο και θα κάνεις λάθος και θα ντροπιαστείς.  Είσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο;  Αν όχι, μπορεί αυτός ακριβώς ο φόβος να σε κρατάει πίσω.
Αν λοιπόν επιθυμείς να κάνεις κάτι αλλά φοβάσαι τι θα πουν οι άλλοι, φοβάσαι μήπως αποτύχεις, μήπως δεν τα καταφέρεις ή κάτι τέτοιο, θα μείνεις για πάντα με την επιθυμία και δε θα περάσεις στην πράξη.
Σταμάτα να σκέφτεσαι τι θα πουν οι άλλοι, ετοίμασε το πλάνο σου και ξεκίνα!

5. ΑΝ ΕΝΑ ΔΙΑΣΗΜΟ ΠΡΟΣΩΠΟ (εν ζωή ή ιστορικό) ΣΟΥ ΖΗΤΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΓΙΑ ΔΕΙΠΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΤΕ ΠΩΣ ΘΑ ΛΥΣΕΤΕ ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ, ΠΟΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΤΕ;

Το νόημα της ερώτησης είναι το εξής: ποιο άτομο θαυμάζεις, ποιες αξίες αντιπροσωπεύει και ποιο είναι το πρόβλημα –από τα πολλά που υπάρχουν- το οποίο εσύ θεωρείς σημαντικό;  Εννοείται ότι δεν μπορείς να λύσεις μόνος σου το παγκόσμιο αυτό πρόβλημα, όμως, μπορείς να κάνεις μια αρχή και με τις πράξεις σου να συμβάλεις σε κάτι που έχει προσωπικό νόημα και αξία για εσένα.  Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν κανείς έχει έναν ανώτερο σκοπό, κάτι πέρα από τον εαυτό του και συμβάλλει στο κοινό καλό, τότε αισθάνεται και πιο ευτυχισμένος.

6. ΑΝ ΣΕ ΥΠΟΧΡΕΩΝΑΝ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΗΝΑ, ΠΟΥ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕΣ;

Η ρουτίνα είναι ένας από τους εχθρούς μας: κάνουμε αυτό που μας βολεύει, δεν παίρνουμε ρίσκα, βαριόμαστε, τελματώνουμε.  Και έτσι ξεχνάμε τι είναι σημαντικό και έχει νόημα για εμάς τους ίδιους.  Και ύστερα παραπονιόμαστε ότι κάτι λείπει από τη ζωή μας, ότι τα πράγματα δεν είναι όπως θα θέλαμε να είναι, αλλά στο μεταξύ δεν κάνουμε και κάτι για να αλλάξουμε την κατάσταση!
Ένα σπουδαίο μυστικό που λίγοι γνωρίζουν είναι το εξής: δε γεννιόμαστε να γνωρίζουμε το ‘πάθος’ μας (αυτό συμβαίνει σε λίγες περιπτώσεις), αλλά στην πορεία της ζωής μας το βρίσκουμε.
Και πώς βρίσκουμε τι είναι αυτό που μας παθιάζει;  Με την παλαιότερη, επιστημονικότερη και σωστότερη μέθοδο: αυτή της δοκιμής και του λάθους.  Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δοκιμάζουμε καινούργια πράγματα, να δίνουμε στον εαυτό μας μια ευκαιρία να τριφτούμε με αυτά και ύστερα να αποφασίζουμε.  Τελικά, αυτό που έρχεται πρώτο είναι η δοκιμή και η εξάσκηση και στη συνέχεια δημιουργείται το πάθος για αυτό το κάτι.  Δυστυχώς όμως, πολλοί άνθρωποι λανθασμένα πιστεύουν ότι πρώτα πρέπει να νιώσουμε πάθος για κάτι και μετά να το κάνουμε.  Μα πώς να παθιαστούμε με κάτι που εξαρχής δεν το γνωρίζουμε;
Σκέψου και αποφάσισε: υποχρεωτικά πρέπει να βγεις από το σπίτι και να κάνεις κάτι!  Τι είναι το δικό σου «κάτι»;  Τι θα ήθελες να δοκιμάσεις;  Τι κάθεσαι;  Κάντο λοιπόν!

7. ΑΝ ΗΞΕΡΕΣ ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΠΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ;

Μακάβρια ερώτηση, γιατί κανείς δε θέλει να σκέφτεται το τέλος.  Ωστόσο, η ερώτηση αυτή είναι πολύ συχνή σε σεμινάρια ψυχολογίας και αυτοβελτίωσης, επειδή μας επιτρέπει να δούμε μια μεγάλη αλήθεια κατάματα: τι είναι τελικά αυτό που είναι σημαντικό για εμάς, τι έχει νόημα στη ζωή μας και τι είδους άνθρωπος θέλουμε να είμαστε.
Με το χέρι στην καρδιά, σε προσκαλώ να απαντήσεις στην ερώτηση σχετικά με το θάνατο, επειδή τελικά σχετίζεται με τη ζωή σου και την ποιότητά της δικής σου ζωής!
Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!
Δρ Λίζα
greekpsychologypages.blogspot.gr

Σάββατο 12 Μαρτίου 2016

Πώς να «διαβάζεις» τους ανθρώπους από την πρώτη στιγμή. Μάθε να αναγνωρίζεις τα σημάδια της διαίσθηση..!



Τα σημάδια της διαίσθησης
Συνήθως, μόλις γνωρίζουμε κάποιον τον κρίνουμε ανάλογα με εκείνα που βλέπουμε πάνω του και ακούμε από εκείνον ή για εκείνον : την εμφάνισή του, τη συμπεριφορά του, την ομιλία του. Ενδεχομένως και τη μόρφωση ή το κοινωνικό του επίπεδο.

Λένε ότι χρειαζόμαστε μερικά λεπτά για να αποφασίσουμε αν κατ’ αρχάς αυτό το άτομο μας αρέσει ή όχι. Από πίσω όμως από αυτά μας τα κριτήρια, συνήθως παίζουν και άλλα σημάδια: η αίσθηση πως, για λόγους που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε λογικά, αυτός ο άνθρωπος μας πάει ή μας ενοχλεί.

Κάτι μας κάνει να θέλουμε να τον γνωρίσουμε καλύτερα ή να μη δώσουμε συνέχεια στη γνωριμία μας. Και μπορεί αργότερα αυτά τα πρώτα συμπεράσματα να ανατραπούν, όμως η αρχική αίσθηση είναι σίγουρα κάτι πολύ έντονο. Είναι όμως άραγε και ανεξήγητο;

Στην πραγματικότητα, είτε πιστεύεις στη διαίσθησή σου είτε όχι, είναι η δική της φωνή που έχει μιλήσει. Άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, όλοι έχουμε τη δυνατότητα να πιάνουμε τις δονήσεις που εκπέμπει κάποιος.

Μπορεί να μην έχει σημασία πόσο συμπαθής ή αντιπαθητικός σου είναι με βάση τη λογική. Δεν βρίσκεις τον λόγο, ψάχνοντας με τα κλασικά σου κριτήρια, στο γιατί βρίσκεις ένα πρόσωπο που μόλις γνώρισες απωθητικό, χωρίς να φταίνε οι τρόποι ή το παρουσιαστικό του, και κάποιου άλλου την παρουσία την απολαμβάνεις από το πρώτο λεπτό.

Και όλο αυτό είναι άσχετο από το οποιοδήποτε ερωτικό ενδιαφέρον που μπορεί να σου προκαλεί ή να μη σου προκαλεί κάποιος. Απλώς σου πάει ή δεν σου πάει.

Αυτές οι πρώτες ενστικτώδεις ή καλύτερα διαισθητικές εκτιμήσεις, σπάνια πέφτουν έξω. Γι’ αυτό και συχνά λες εκ των υστέρων, όταν μια γνωριμία αποδεικνύεται «σκάρτη», ότι εσύ είχες καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Για την ακρίβεια το είχες νιώσει, γιατί εδώ δεν υπεισέρχονται οι νοητικές διαδικασίες. Ή μπορεί πάλι να είχες ανάμεικτα συναισθήματα για κάποιον, καθώς η λογική και η διαίσθησή σου δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους.

Το είχες νιώσει με ένα τρόπο όχι μόνο ψυχικό αλλά και σωματικό, καθώς η διαίσθηση εκφράζεται και μέσα από κάποιες αισθήσεις πάνω στο σώμα.Αισθήσεις που μπορεί να φαίνονται ανεξήγητες, αλλά έχουν να κάνουν με την αλληλεπίδραση της ενέργειας αυτού του ατόμου με τη δική σου. Γι’ αυτό και το θέμα μεταξύ σας μπορεί συχνά να είναι καθαρά προσωπικό.

Δεν σημαίνει ότι αυτός που από την πρώτη στιγμή δεν σου πάει, είναι ένας… κρυφός δολοφόνος. Μπορεί απλώς να μην ταιριάζει μαζί σου. Ή, σύμφωνα με τη θεωρία της μετενσάρκωσης, να είχατε προηγούμενα από άλλες ζωές που η ψυχή σου θυμάται ακόμα: ανοιχτούς λογαριασμούς ή μια παλιά σχέση αγάπης, όχι απαραίτητα ερωτικής.

Το καλό είναι ότι υπάρχουν κριτήρια για να αναγνωρίζεις πάνω σου τις θετικές ή τις αρνητικές δονήσεις που σου δημιουργεί μια γνωριμία. Μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις στην πρώτη σας συνάντηση ή, αν ήδη γνωρίζεις αυτό το άτομο, στις περιπτώσεις που υπάρχει ανάμεσά σας κάποιο πρόβλημα ή ένταση.

Μπορείς ακόμα και να τα χρησιμοποιήσεις, για να κρίνεις μια κατάσταση μαζί του. Για παράδειγμα, αν σου προτείνει να κάνετε μαζί κάτι, ακόμα και επαγγελματικής φύσης. Αν, εν τέλει, με κάποιο τρόπο υπεισέρχεται στη ζωή σου.

Μάθε λοιπόν να ακούς και να αξιολογείς καλύτερα τη φωνή αυτή της διαίσθησής σου, που σπάνια ξεγελιέται, και να κλίνεις προς τους ανθρώπους που σε κάνουν να αισθάνεσαι πως μαζί τους σε δένει κάτι βαθύ, φωτεινό, γαλήνιο. Αφέσου να νιώσεις.

Θετική αίσθηση για σχέσεις και καταστάσεις με άτομα
Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να νιώθεις κάποιο ή όλα από τα παρακάτω :

Έχεις την αίσθηση της οικειότητας, σαν να γνώριζες αυτό το πρόσωπο από παλιά.

Αναπνέεις ήρεμα, το στήθος και οι ώμοι σου είναι χαλαρωμένοι, όπως και η περιοχή της κοιλιάς σου.

Η στάση που ενστικτωδώς παίρνει το σώμα σου είναι ανοιχτή και άνετη, δεν σταυρώνεις τα μπράτσα, δεν κάθεσαι σταυροπόδι και γέρνεις προς το μέρος του ατόμου σαν να σε μαγνητίζει.

Αισθάνεσαι πως ανοίγεσαι ψυχολογικά και σε περιβάλλει μια αίσθηση ασφάλειας, γαλήνης, ζωντάνιας, ενεργητικότητας.

Νιώθεις άνετα στο άγγιγμα αυτού του προσώπου, όπως με μια χειραψία, με μια χειρονομία ή σε ένα τυχαίο ακούμπηγμα.

Αρνητική αίσθηση για σχέσεις ή καταστάσεις με άτομα

Εδώ μπορεί να νιώσεις κάτι από τα παρακάτω :

Το στομάχι σου σφίγγεται, ανακατεύεται σαν να μην μπορεί να «χωνέψει» αυτό το άτομο.

Ασυναίσθητα απομακρύνεσαι από κοντά του και ιδίως αν σε αγγίξει προσπαθείς να αποφύγεις τη σωματική επαφή.

Οι μυς στους ώμους σου σφίγγονται, αισθάνεσαι ένα πλάκωμα στο στήθος και η φωνή σου δεν βγαίνει αβίαστα. Μπορεί ακόμα να νιώθεις πονάκια σε διάφορα σημεία του σώματός σου.

Αισθάνεσαι μια ανατριχίλα στον σβέρκο.

Νιώθεις βάρος, κακοδιαθεσία, πίεση, εκνευρισμό ή εξάντληση, σαν να αποστραγγίζεται η ενέργειά σου.

Με βάση αυτά τα κριτήρια μπορείς να αξιολογήσεις εκείνο που σου λέει το σώμα σου για κάποιο άτομο. Όσο περισσότερα από τα θετικά συμπτώματα βιώνεις, τόσο το καλύτερο για αυτή τη σχέση, ό,τι είδους και να είναι, φιλική, επαγγελματική, κοινωνική.

Και, αντίστοιχα, όσο πιο πολύ η αίσθηση που έχεις ανταποκρίνεται στη δεύτερη περιγραφή, τόσο αυτό δείχνει ότι πρέπει να διατηρείς επιφυλάξεις για την εν λόγω κατάσταση. Και ενδεχομένως, να αποχωρήσεις άμεσα, αν αρχίζουν να επιβεβαιώνονται οι υποψίες σου.

Ο αλάνθαστος οδηγός
Η διαίσθησή σου θα σε οδηγήσει στις φιλικές, τις ερωτικές, ακόμα και τις επαγγελματικές σου σχέσεις. Να ξέρεις ωστόσο, ότι εκείνο που μπορεί να θολώσει την εικόνα είναι μια έντονη σεξουαλική έλξη.

Γι’ αυτό, αν γνωρίσεις κάποιο άτομο που σε τραβάει έντονα με έναν καθαρά αισθησιακό τρόπο, δώσε λίγο χρόνο πριν καταλήξεις σε συμπεράσματα, ώστε να καταλαγιάσει η ερωτική αναστάτωση. Αν δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τη σεξουαλική επιθυμία από μια αίσθηση ανησυχίας που σου δημιουργεί, περίμενε και προσπάθησε να διατηρείς την εστίασή σου στις εσωτερικές σου αισθήσεις.

Επίσης, να ξέρεις πως κι όταν οι άλλοι για κάποιο λόγο είναι νευρικοί, μπορεί να μας μεταδίδουν αυτή την εσωτερική τους αναστάτωση, έστω κι αν επιφανειακά την κρύβουν. Αλλά όσο εξασκείσαι εσύ στο να αφουγκράζεσαι την εσωτερική σου φωνή, τόσο πιο εύκολο θα είναι να διακρίνεις τα μηνύματα που σου στέλνει αποκλειστικά η διαίσθησή σου.

Κι ακόμα να ξέρεις ότι αν κάποια αρνητική δική σου αίσθηση εξακολουθεί, ενώ η γνωριμία σας έχει προχωρήσει και παρόλο που το συγκεκριμένο άτομο λογικά σου φαίνεται εντάξει, καλό είναι να κρατήσεις μια επιφύλαξη για το τι μπορεί να αποκαλυφθεί ή να προκύψει αργότερα.

Να ξέρεις επίσης ότι ιδιαίτερα σημαντική είναι η αίσθηση ότι αυτό το άτομο «κάπου το ξέρεις», έστω κι αν αποδεδειγμένα δεν έχετε ξανασυναντηθεί και ούτε ο άνθρωπος αυτός έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, που σου θυμίζουν άλλα άτομα στη ζωή σου.

Και πάλι βέβαια θα πρέπει να είσαι προσέχεις να το ξεχωρίζεις αυτό από την ερωτική έλξη, γιατί πάντα όταν ερωτευόμαστε νιώθουμε σαν να ξέραμε τον άλλο από πάντα. Η αίσθηση αυτή, το λεγόμενο déjà vu, μπορεί να έρχεται αμέσως ή στην πορεία μιας σχέσης.

Μπορεί να αφορά άτομα με τα οποία συναναστρέφεσαι ελάχιστα ή έχεις καθημερινή επαφή. Όμως η αίσθηση του ότι ο άλλος είναι με κάποιο τρόπο οικείος σε σένα, σημαίνει ότι έρχεται να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στη ζωή σου και η ψυχή σου το αναγνωρίζει αυτό. Ίσως προς το καλό, ίσως όχι, αλλά όλες οι σχέσεις μας, ανεξάρτητα από το ποιόν και την κατάληξή τους, μας βοηθούν να εξελιχθούμε. Και έτσι πρέπει να τις εκλαμβάνουμε.
healingevolution.blogspot.gr

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2016

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Αυτά είναι κάποια, πάντα επίκαιρα, λόγια του

11 Μαρτίου 2016
Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Αυτά είναι κάποια, πάντα επίκαιρα, λόγια του
Λεπτομέρεια από το εξώφυλλο του βιβλίου "Καστοριάδης. Μια ζωή" του Φρανσουά Ντος από τις εκδόσεις Πόλις - Πηγή: Εκδόσεις Πόλις
Κορυφαίος διανοητής ο Κορνήλιος Καστοριάδης δεν χρειάζεται συστάσεις. Φιλόσοφος ανάμεσα σε άλλα, ακαδημαϊκός μέ έργο διεπιστημονικό και οικουμενικό ο Κορνήλιος Καστοριάδης φοβόταν ότι γινόταν κουραστικός κάθε φορά που μίλαγε για τον εαυτό του.
“Γεννήθηκα στην Κωνσταντινούπολη και πήγαµε στην Αθήνα όταν ήµουν τριών µηνών, πρακτικά, όλα αυτά τα χρόνια τα πέρασα στην Αθήνα” έλεγε ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε το 1996 στο γαλλικό ραδιόφωνο. “Οι γονείς µου έχουν πεθάνει εδώ και πολύ καιρό, τους σκέφτοµαι πάντα µε αγάπη. Συνεισέφεραν τα µέγιστα για να µε κάνουν αυτό που είµαι. Ο πατέρας µου, µε το σεβασµό που πάντα είχε για τα πνευµατικά πράγµατα, θα ήθελε να είχε συνεχίσει τις σπουδές του, υποχρεώθηκε όµως να εργαστεί και έτσι τελείωσε µόνο το Λύκειο. Θαύµαζε τη Γαλλία, το δηµοκρατικό καθεστώς, τη γαλλική ευγένεια, είχε µια βολταιρική πλευρά, ήταν άθεος, αντιµοναρχικός, δηµοκρατικός” πρόσθεσε.
Ο Κορνήλιος Καστοριάδης γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου του 1922 και αυτή η γενέθλια ημέρα του δίνει αφορμή για να παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα από το λόγο του. Κομμάτια της σκέψης του που μοιάζουν πάντα το ίδιο επίκαιρα, το ίδιο ουσιαστικά, το ίδιο καθαρτικά για το μυαλό όπως εκείνη την πρώτη φορά που βούτηξες μέσα στα άσπιλα νερά τους.

Υπάρχει κάτι το οποίο αποτελεί την ιδιομορφία, τη μοναδικότητα και το βαρύ προνόμιο της Δύσης: πρόκειται γι' αυτή την κοινωνικο-ιστορική αλληλουχία που ξεκινά στην αρχαία Ελλάδα και αρχίζει ξανά, από το 11ο αιώνα και μετά, στη δυτική Ευρώπη.

Αυτή είναι η μόνη στην οποία βλέπουμε να προβάλει ένα πρόταγμα ελευθερίας, ατομικής και συλλογικής αυτονομίας, κριτικής και αυτοκριτικής.
H πιο εντυπωσιακή επιβεβαίωση αυτού είναι ακριβώς ο λόγος ο οποίος καταγγέλλει τη Δύση. Διότι στη Δύση έχουμε τη δυνατότητα (τουλάχιστον ορισμένοι από εμάς) να καταγγέλλουμε τον ολοκληρωτισμό, την αποικιοκρατία, το δουλεμπόριο των Μαύρων, την εξόντωση των Ινδιάνων στην Αμερική.
Όμως, δεν έχω δει τους απογόνους των Αζτέκων, των Ινδών ή των Κινέζων να κάνουν μια ανάλογη αυτοκριτική. Απεναντίας, βλέπω ότι ακόμη και σήμερα οι Ιάπωνες αρνούνται τις θηριωδίες που διέπραξαν κατά το B Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τις πταίει
Οι Άραβες καταγγέλλουν συνεχώς ότι για όλα τα κακά που τους ταλαιπωρούν εξαθλίωση, έλλειψη δημοκρατίας, διακοπή της εξέλιξης του πολιτισμού τους κ.λπ. ευθύνεται η αποικιοκρατία την οποία υπέστησαν από τους Ευρωπαίους.
Ωστόσο, η αποικιοκρατία σε αρκετές αραβικές χώρες διήρκεσε στη χειρότερη περίπτωση 130 χρόνια (αυτό συνέβη στην Αλγερία, 1830-1962). Όμως οι ίδιοι αυτοί Άραβες, πριν από την αποικιοκρατία των Ευρωπαίων, είχαν υποστεί για 5 αιώνες το ζυγό των Τούρκων. H τουρκική κυριαρχία στην εγγύς και τη Μέση Ανατολή αρχίζει τον 15ο αιώνα και τελειώνει το 1918. Αλλά οι Άραβες και οι Τούρκοι κατακτητές τους, που ήταν ομόθρησκοί μουσουλμάνοι, δεν μιλούν ποτέ για την κυριαρχία αυτή. Πάντως, η εξέλιξη της αραβικής κουλτούρας σταμάτησε το 11ο με 12ο αιώνα, δηλαδή οκτώ αιώνες πριν καν να μπορεί να γίνει λόγος για την κατακτητική επέκταση της Δύσης.
Εξάλλου και αυτή η ίδια η αραβική κουλτούρα βασίστηκε στις κατακτήσεις, την εξόντωση και τη λίγο έως πολύ βίαια επιβολή της ισλαμικής θρησκείας στους κατακτημένους πληθυσμούς.

Στην Αίγυπτο το 550 μ.X. δεν υπήρχαν Άραβες, όπως δεν υπήρχαν Άραβες, τότε, στη Λιβύη, στην Αλγερία, στο Μαρόκο, στο Ιράκ. Οι Άραβες που βρίσκονται τώρα εκεί είναι απόγονοι των κατακτητών που κυρίευσαν αυτές τις χώρες και που επέβαλαν, με ή χωρίς βία, στους τοπικούς πληθυσμούς τη δική τους θρησκεία. Δεν βλέπω όμως να γίνεται καμία κριτική αυτών των γεγονότων μέσα στο χώρο του αραβικού κόσμου. Κατά τον ίδιο τρόπο μιλάμε, βεβαίως, για το δουλεμπόριο των Μαύρων από τους Ευρωπαίους (16ος αιώνας και εντεύθεν), αλλά δεν μιλάμε ποτέ για το γεγονός ότι το δουλεμπόριο και η συστηματική υποδούλωση των Μαύρων στην Αφρική τα εγκαινίασαν Άραβες έμποροι (11ος-12ος αιώνας και εντεύθεν), με τη συνενοχή-συμμετοχή, όπως πάντα, βασιλιάδων και φυλάρχων. Επίσης, δεν μιλάμε για το γεγονός ότι η δουλεία δεν καταργήθηκε αυθόρμητα σε καμία ισλαμική χώρα και ότι σε κάποιες από αυτές η δουλεία ισχύει ακόμη και σήμερα.
Δεν θέλω να πω με κανέναν τρόπο ότι όλα αυτά απαλείφουν τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Δυτικοί. Λέω μόνον ότι η ιδιαιτερότητα του δυτικού πολιτισμού έγκειται ακριβώς στην ικανότητά του για αυτο-αμφισβήτηση και αυτοκριτική.
Στην ιστορία της Δύσης, όπως και σε όλες τις άλλες ιστορίες, υπάρχουν θηριωδίες και φρικαλεότητες. Αλλά, όμως, μόνον η Δύση δημιούργησε την ικανότητα για εσωτερική αμφισβήτηση των ίδιων των θεσμών και των ιδεών της εν ονόματι της λογικής συζήτησης μεταξύ των ανθρώπων, η οποία παραμένει ανοιχτή στο διηνεκές και δεν αναγνωρίζει έσχατο δόγμα.

Εμείς οι ίδιοι φτιάχνουμε τους νόμους και τους θεσμούς μας, θέλουμε την ατομική και τη συλλογική μας αυτονομία, και αυτή την αυτονομία μόνο εμείς μπορούμε και οφείλουμε να την περιορίζουμε.

...
Η μεγάλη τέχνη είναι το παράθυρο της κοινωνίας που ατενίζει το χάος, και, ταυτόχρονα η μορφή που έχει δοθεί σ” αυτό το χάος (ενώ η θρησκεία είναι το παράθυρο προς το χάος και το προσωπείο που συγκαλύπτει το χάος αυτό). Η τέχνη είναι μορφή η οποία δεν καλύπτει τίποτα. Διαμέσου της μορφής, η τέχνη δείχνει, απεριόριστα, το χάος – και, έτσι, θέτει υπό αμφισβήτηση τις εγκαθιδρυμένες σημασίες, μέχρι και τη σημασία της ανθρώπινης ζωής και του πλέον αδιαμφισβήτητου περιεχομένου της.
...
Γιατί θέλουμε την ελευθερία; Τη θέλουμε κατ' αρχάς βεβαίως για αυτή την ίδια· αλλά τη θέλουμε και για να μπορούμε να κάνουμε κάτι. Αν δεν μπορούμε, αν δεν θέλουμε να κάνουμε κάτι, αυτή η ελευθερία μετατρέπεται σε καθαρό σχήμα του κενού. Τρομοκρατημένος μπροστά σ” αυτό το κενό, ο σύγχρονος άνθρωπος καταφεύγει στο κοπιώδες παραγέμισμα του «ελεύθερου χρόνου» του, σε μια όλο και περισσότερο επαναλαμβανόμενη, όλο και περισσότερο επιταχυνόμενη ρουτίνα.
...
Ζωντανό παρελθόν μπορεί να υπάρξει μόνο για ένα δημιουργικό παρόν, ανοιχτό προς το μέλλον. Ας θεωρήσουμε την αθηναϊκή τραγωδία. Από τα σαράντα περίπου έργα που έφτασαν ως εμάς, μονάχα ένα, οι Πέρσες του Αισχύλου, εμπνέεται από γεγονός της επικαιρότητας. Όλα τα άλλα δανείζονται το θέμα τους από τη μυθολογική παράδοση· η κάθε τραγωδία όμως αναπλάθει την παράδοση, ανακαινίζει τη σημασία της.
...
Η σημερινή κοινωνία έχει μια φοβερή ικανότητα να πνίγει κάθε γνήσια απόκλιση, είτε αποσιωπώντας την είτε καθιστώντας την ένα φαινόμενο ανάμεσα στ” άλλα, που πλασάρεται στην αγορά όπως και τ” άλλα.
...
Η δημοκρατία υπήρξε ελληνικό δημιούργημα -δημιούργημα βέβαια περιορισμένο, αφού υπήρξε η δουλεία, η θέση των γυναικών κ.τ.λ. Αλλά η σπουδαιότητα αυτού του δημιουργήματος βρίσκεται στην ιδέα ότι μια συλλογική οντότητα μπορεί να αυτοθεσμίζεται ρητά και να αυτοκυβερνιέται, μια ιδέα αδιανόητη εκείνη την εποχή για τον υπόλοιπο κόσμο.
...
Τα μυρμήγκια ή τα άγρια ζώα διαθέτουν μια λειτουργική «ορθολογικότητα» κατά πολύ ανώτερη από του ανθρώπου: δεν σκοντάφτουν, ούτε τρώνε δηλητηριώδη μανιτάρια. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν τι είναι τροφή και τι όχι. Άρα δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον άνθρωπο με βάση την «ορθολογικότητα», τη «λογική» -αφού αυτές χαρακτηρίζουν όλα εν γένει τα έμβια όντα, ως τελεστική λογική.
...
Η γλώσσα δεν είναι -όπως λέγεται ανοήτως- ένα εργαλείο επικοινωνίας. Είναι κατ' αρχήν και πριν απ' όλα εργαλείο κοινωνικοποίησης. Μέσα στη γλώσσα και μέσω αυτής εκφράζονται, λέγονται, πραγματώνονται, μεταβιβάζονται οι σημασίες της κοινωνίας.
...
Πάντα θα πρέπει να φτιάχνουμε τη ζωή μας μέσα στις τραγικές συνθήκες που τη χαρακτηρίζουν, δεδομένου ότι δεν γνωρίζουμε πάντοτε ποιό είναι το καλό και ποιό το κακό, ούτε στο ατομικό ούτε στο συλλογικό επίπεδο. Αλλά δεν είμαστε καταδικασμένοι στο κακό, ούτε στο καλό, γιατί μπορούμε τις περισσότερες φορές να επιστρέψουμε στον εαυτό μας, ατομικά και συλλογικά, να στοχαζόμαστε πάνω στις πράξεις μας, να τις επανεξετάζουμε, να τις διορθώνουμε, να τις επανορθώνουμε.
...
Γεννηθήκατε στην Ιταλία το 1954, στη Γαλλία το 1930, στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1945, στην Ελλάδα το 1922: δεν το αποφασίσατε εσείς, κι όμως αυτό το απλό γεγονός θα κρίνει το ουσιαστικότερο κομμάτι της ζωής σας: τη γλώσσα σας, τη θρησκεία σας, το 99% (στην καλύτερη περίπτωση) της σκέψης σας, τους λόγους για τους οποίους θέλετε να ζείτε και δέχεστε (ή δεν δέχεστε) να πεθάνετε. Αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο, και μάλιστα κάτι τελείως διαφορετικό, από την απλή «παρουσία μέσα σ” έναν κόσμο» που δεν τον έχω διαλέξει. Ο κόσμος αυτός δεν είναι ένας κόσμος ή απλώς κόσμος. Είναι ένας κόσμος κοινωνικό-ιστορικός, διαμορφωμένος από τη θέσμισή του, που περιέχει, με τρόπο που δεν μπορεί να περιγραφεί, απειράριθμα θραύσματα της προγενέστερης ιστορίας.
Από το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη, Η άνοδος της ασημαντότητας, Εκδόσεις Ύψιλον, 2000

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2016

Ακούστε τον Ανώτερο Εαυτό σας! Τα 9 Σημάδια ότι σας Μιλάει..


Ο ανώτερος, πνευματικός μας εαυτός είναι εκεί, βαθιά μέσα μας και περιμένει να τον αφυπνίσουμε.

Ο ανώτερος εαυτός μας κρύβει δυνάμεις που δεν τις γνωρίζουμε, έχει τη ικανότητα να μας καθοδηγήσει σωστά στη ζωή, να μας αποκαλύψει νέα μονοπάτια και πηγές δυνατοτήτων που παραμένουν σε χειμερία νάρκη μέσα μας…

Πότε μας μιλάει ο ανώτερος εαυτός μας;

Ο πνευματικός μας εαυτός μας μιλάει συχνά: όταν έχουμε δυσκολίες, όταν ζοριζόμαστε, όταν έχουμε διλήμματα, όταν αισθανόμαστε χαμένοι και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, όταν πρέπει να πάρουμε μια απόφαση ή όταν πρέπει να ζυγίσουμε μια κατάσταση ή να εκτιμήσουμε ένα άτομο…  Ο ανώτερος εαυτός μας είναι εκεί και μιλάει, όμως εμείς δεν είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε…
Σύμφωνα με την Cindy Wigglesworth, ειδική στον τομέα της πνευματικής νοημοσύνης, μπορούμε να ‘ακούσουμε’ τον ανώτερο εαυτό μας να μας μιλάει και να επωφεληθούμε από τη σοφία του.
Πώς όμως ξέρουμε ότι μας μιλάει ο ανώτερος εαυτός μας;

Μπορούμε να καταλάβουμε ότι  μας μιλάει ο ανώτερος εαυτός μας αν παρατηρήσουμε κάποιο από τα  παρακάτω 9 χαρακτηριστικά:

Ήρεμη εσωτερική φωνή, στάση ψυχραιμίας.  Ο ανώτερος εαυτός μας δεν μας ‘αγριεύει’, δε μας κριτικάρει με έντονο τρόπο, δε μας απορρίπτει, δεν κατακρίνει τους άλλους και συγχωρεί εμάς και δεν προσθέτει δράμα στη ζωή μας .  Το ‘εγώ’ μας, αντίθετα, φωνάζει, διαμαρτύρεται, ψάχνει το δίκιο του και επισημαίνει το άδικο των άλλων.

Συμπόνοια.  Ο ανώτερος εαυτός καταλαβαίνει γιατί οι άλλοι άνθρωποι φέρονται με άσχημο τρόπο, αντιλαμβάνεται τα κίνητρά τους, και τους συμπονά.  Ο ανώτερος εαυτός δείχνει και σε εμάς τους ίδιους συμπόνοια, που σημαίνει ότι μας αποδέχεται, μας αγκαλιάζει και δε βιάζεται να κρίνει, να κατακρίνει και να καταδικάσει.

Εδώ και τώρα ή ενσυνειδητότητα.  Ο  ανώτερος εαυτός  μας βοηθάει να εκτιμήσουμε τη στιγμή, να τη ζήσουμε στο φουλ της, να τη γευτούμε χωρίς να την προσπεράσουμε αδιάφορα κοιτώντας το μέλλον.  Ο ανώτερος εαυτός μας διδάσκει να επικεντρωνόμαστε στο παρόν μας, να το εκτιμούμε, να το αξιοποιούμε και να μαθαίνουμε το όποιο μάθημα έχει να μας διδάξει.  Έτσι, ο ανώτερος εαυτός μας λέει «τώρα που είσαι μόνη σου μη φοβάσαι, μην κάνεις πράγματα που δεν τα θέλεις προκειμένου να μην είσαι μόνη.  Διάβασε ένα βιβλίο, άκουσε μουσική, απόλαυσε αυτή τη στιγμή χωρίς να σκέφτεσαι ποιον να πάρεις τηλέφωνο ή πώς θα βγεις έξω να συναντήσεις τον οποιονδήποτε για να μην είσαι μόνη».

Η σωστή δόση ικανοποίησης.  Ο  ανώτερος εαυτός  δε μας παροτρύνει στο να πάρουμε παρορμητικές αποφάσεις για να ικανοποιηθούμε βραχυπρόθεσμα και να το μετανιώσουμε αργότερα.  Ο  ανώτερος εαυτός  ξέρει ότι μερικές φορές είναι απλώς προτιμότερο να μην εκτονωθούμε την ίδια στιγμή, αλλά να προγραμματίσουμε την αντίδρασή μας.  Έτσι, αντί να καυγαδίσουμε με ένα αγαπημένο πρόσωπο και να του πούμε άσχημες κουβέντες εκείνη τη στιγμή (και να το μετανιώσουμε αργότερα) ο ανώτερος εαυτός μας συμβουλεύει να δούμε ποια ήταν τα κίνητρα του άλλου, ποια η δική μας συμβολή, και να περιμένουμε να αντιδράσουμε πιο ψύχραιμα λίγο αργότερα και όχι τη στιγμή που νευριάσαμε.

Ευγνωμοσύνη.  Ο  ανώτερος εαυτός μας προτρέπει να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για όσα υπάρχουν στη ζωή μας, μικρά ή μεγάλα και να μην απαξιώνουμε το κάθε τι.  Ο ανώτερος εαυτός μας διδάσκει ότι το να εκτιμάμε τα πρόσωπα, τα πράγματα και τις καταστάσεις στη ζωή μας είναι πιο σημαντικό από το να θέτουμε μονίμως στόχους για το μέλλον και όταν φτάνουμε εκεί να διαπιστώνουμε ότι δεν είναι αρκετοί και να θέτουμε νέους στόχους, σε έναν αέναο φαύλο κύκλο έλλειψης ικανοποίησης…

Θετικό αποτέλεσμα για όλους.  Αυτό πρεσβεύει ο ανώτερος εαυτός!  Οι δρόμοι που δείχνει και οι λύσεις που προτείνει συγκλίνουν στο να υπάρχει θετικό αποτέλεσμα για όλους τους εμπλεκόμενους: και τον εαυτό και τους άλλους.  Έτσι διατηρείται ισορροπία, το άτομο φροντίζει τον εαυτό του αλλά και τους οικείους του.  Η επινοητικότητα και η διαίσθηση είναι τα εργαλεία του ανώτερου εαυτού που οδηγούν σε σωστές λύσεις, σε αντίθεση με τις παραδοσιακές εγωιστικές λύσεις που λαμβάνουν υπόψη μόνο τον εαυτό και όχι τους άλλους.

Συγκεκριμένα όρια.  Ο  ανώτερος εαυτός  ξέρει να οριοθετεί, να μην αφήνει τον άνθρωπο να άγεται και να φέρεται.  Ξέρει ότι όταν λέει ‘όχι’ το εννοεί, όπως και όταν λέει ‘ναι’ το εννοεί.  Έτσι δε γίνονται παρεξηγήσεις και το άτομο είναι τίμιο προς τον εαυτό του, τις προθέσεις, τα κίνητρα, τις πράξεις και τη γενική συμπεριφορά του.

Θετικό συναίσθημα.  Ο  ανώτερος εαυτός τείνει προς τη διατήρηση συναισθηματικής ισορροπίας και θετικού συναισθήματος.  Μας βοηθάει να δούμε τα μικρά και τα μεγάλα θαύματα γύρω μας.  Αν νιώθετε εσωτερική ηρεμία, ψυχική γαλήνη, χαρά, ευγνωμοσύνη και συμπόνια πιθανότατα λειτουργείτε με τον ανώτερό σας εαυτό.

Πράξεις.  Ο  ανώτερος εαυτός ξέρει ότι από μόνη της η θεωρία και η καλή πρόθεση δεν είναι αρκετά.  Ο  ανώτερος εαυτός ωθεί τον άνθρωπο σε πράξεις και σωστή συμπεριφορά.  Ο πνευματικός εαυτός έχει τη σύνεση και τη συνέπεια και μας βοηθάει να δούμε τα πράγματα ξεκάθαρα, με ηρεμία και ψυχραιμία να αποφασίσουμε το σωστό και να το ακολουθήσουμε, στηρίζοντάς μας στην προσπάθεια αυτή.
Δρ. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D., Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
greekpsychologypages.blogspot.gr

Αντίλογος Γένους Θηλυκού...


-Ντύσου σεμνά! ποιος θα σε πάρει σοβαρά αν σε δει έτσι;
-Πώς καλύφθηκες έτσι; Έτοιμη να μονάσεις ∙ οι άντρες θέλουν άλλα.

-Μην κάνεις κίνηση ∙ ο άντρας είναι ο κυνηγός.
-Κουνήσου, μην τα περιμένεις όλα έτοιμα από τον άλλον.

-Μη μιλάς πολύ, θα τον τρομάξεις.
-Μίλα και λίγο, θα σε περάσει για φυτό.

-Μη σκύβεις το κεφάλι ∙ μη σε περάσει για κανένα θύμα.
-Τσιμουδιά!  Κατάπιε τη γλώσσα σου. Θα σε διώξει και άντε να μείνεις μόνη σου πάλι. Τα χρόνια περνάνε….

-Μη δουλεύεις! Κοίτα τον άντρα και το σπίτι σου.
-Τι κάθεσαι; Βρες μια δουλειά! Άλλες στην ηλικία σου όλα τα προλαβαίνουνε ∙ και δουλειά και σπίτι και άντρα.

-Μη βγαίνεις έξω μόνη σου, δεν είσαι ελεύθερη πια.
-Τι κρεμάστηκες πάνω του; Τον πνίγεις!

-Μην κλαις! Όλα τα έχεις.
-Τίποτα δεν έχεις,  κάνε κάτι.

-Μη μαγειρεύεις μόνο κρέας, κάνε και κανένα άλλο φαί.
-Αρακά θα φάει κοτζάμ άντρας;

-Μην τρως, δε θα σε θέλει.
-Φάε, σε κανέναν δεν αρέσουν οι ξερακιανές.

-Μη δείχνεις τη μόρφωση σου, τον υποτιμάς.
-Δείξε πως ξέρεις και κάτι, θα σε περάσει για χαζή.

-Μην αφήνεις τον εαυτό σου, βρες χρόνο, αλλιώς θα πάει σε άλλη.
-Οι κρέμες στο πρόσωπο σε μάραναν, το παιδί  πεινάει.

Πάψε!
Μη λες πως κουράστηκες. Κοιμάσαι 5 ώρες, τι άλλο θες;
Μη λες πως  εγκλωβίστηκες. Έχεις τέσσερις τοίχους να σε προστατεύουν, τι άλλο θες;
Μη λες πως πνίγεσαι. Έχεις τόνους αέρα να εισπνεύσεις, τι άλλο θες;
Μη λες πως βαρέθηκες. Ζεις την ίδια μέρα κάθε μέρα, τι άλλο θες;
Μη λες πως λυπάσαι. Έχεις τα πάντα ∙ φόβους, ανασφάλειες, άγχος, τι άλλο θες;

Μην είσαι αχάριστη. Τα έχεις όλα, τι άλλο θες;

Τάμι Γκεκτσιάν
healingeffect.gr