Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018

Οι αναστηλωμένοι αρχαιολογικοί χώροι σε σταθμούς του Μετρό της Θεσσαλονίκης το καθιστούν μοναδικό παγκοσμίως

Μοναδικό παγκοσμίως θα είναι το μετρό της Θεσσαλονίκης, λόγω των αρχαιολογικών χώρων που θα διατηρηθούν σε σταθμούς του. Με τις ανασκαφές να έχουν ολοκληρωθεί στο 95%, το επόμενο βήμα είναι πώς θα αξιοποιηθούν τα 300.000 αρχαιολογικά ευρήματα, κινητά και μνημειακά σύνολα, που ήρθαν στο φως κατά τις εργασίες διάνοιξης των σηράγγων του Μετρό. Μετά από έριδες, παλινωδίες και δικαστικές διαμάχες που κόστισαν χρόνο και χρήμα και μετά τις αποφάσεις του ΚΑΣ να διατηρηθεί κατά χώραν τμήμα των αρχαιοτήτων, η πόλη θα έχει «Και Αρχαία και Μετρό», όπως ήταν το αυτονόητο αίτημα. Αυτός ήταν άλλωστε και ο τίτλος της ημερίδας που συνδιοργάνωσαν πρόσφατα η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης (ΕΦΑΠΟΘ) και η Αττικό Μετρό Α.Ε., ενημερώνοντας το κοινό για τα αρχαία του Μετρό και για την πορεία των κατασκευαστικών εργασιών.




Σταθμός Αγίας Σοφίας. Οικοδομική νησίδα ελληνιστικών χρόνων.

Από την έναρξη των ανασκαφών, το 2006, η θαμμένη Θεσσαλονίκη που ήρθε στο φως, σε κάθε σκάμμα, αφηγείται την αδιάλειπτη κατοίκησή της από τον 4ο αιώνα π.Χ. έως την πυρκαγιά του 1917, η οποία κατέκαυσε το ιστορικό κέντρο της. Μία λαμπρή ιστορία, όπως καταδεικνύουν τα μοναδικά ευρήματα που μπορούν να γεμίσουν σταθμούς και ένα-δύο μουσεία.
"Μετά από διαμάχες και παλινωδίες που κόστισαν χρόνο και χρήμα, η Θεσσαλονίκη θα αποκτήσει Μετρό που θα μοιάζει με μουσείο, χάρη στη διατήρηση υπόγειων μνημείων στη θέση τους




Σταθμός Βενιζέλου, αεροφωτογραφία. Η διασταύρωση της οθωμανικής περιόδου.






Σταθμός Αγίας Σοφίας, Βόρεια Είσοδος. Κρηναίο οικοδόμημα/νυμφαίο.

Ξεκινάμε από την πόλη που προϋπήρχε στην Πυλαία, πριν ο Κάσσανδρος δημιουργήσει τη Θεσσαλονίκη, το 315 π.Χ. Το τμήμα του οικισμού (31 στρέμματα) που αποκαλύφθηκε στο «Αμαξοστάσιο» της βασική γραμμής του Μετρό, έδειξε ότι εκεί υπήρχε μία ακμαία πόλη, οργανωμένη με το ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα, στα πρότυπα των μεγάλων πόλεων της Μακεδονίας, Πέλλα και Όλυνθο. Με ισχυρή οικονομία στο δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ., η πόλη εγκαταλείπεται μετά την ίδρυση της Θεσσαλονίκης. Πτυχές ενός άλλου, άγνωστου οικισμού στις παρυφές της αρχαίας Θεσσαλονίκης αποκάλυψε το νεκροταφείο ρωμαϊκών χρόνων (2ος-4ος αι. μ.Χ.), στα όρια του Σταθμού Φλέμινγκ.




Σταθμός Αγίας Σοφίας, Νότια Είσοδος. Μαρμαρόστρωτη πλατεία.

Η μεγαλύτερη σοδειά αρχαιοτήτων προέρχεται από τη Θεσσαλονίκη του Κάσσανδρου και μετά. Στον Σταθμό Σιντριβάνι αποκαλύφθηκε μεγάλο τμήμα του Ανατολικού Νεκροταφείου και μία τρίκλιτη βασιλική στη θέση παλαιότερου κτιρίου με ψηφιδωτά δάπεδα. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως 3.000 ταφικά μνημεία που μαρτυρούν συνεχή κατοίκηση της περιοχής από την Ελληνιστική Περίοδο έως την Ύστερη Αρχαιότητα. Οι τάφοι, διαφόρων τύπων, ήταν κτερισμένοι με αγγεία, ειδώλια, κοσμήματα και νομίσματα.




Σταθμός Φλέμινγκ, τμήμα νεκροταφείου ρωμαϊκών χρόνων.

Σταθμοί Βενιζέλου και Αγίας Σοφίας
Συγκλονιστική εμπειρία ήταν για τους αρχαιολόγους η πυκνότητα των αρχαιοτήτων στον υπόγειο χώρο των Σταθμών Βενιζέλου και Αγίας Σοφίας, καθώς η χάραξη του Μετρό έγινε κάτω από τη σημερινή Εγνατία οδό η οποία συμπίπτει με βασικό οδικό άξονα της αρχαίας πόλης από την εποχή της ίδρυσής της. Πάμπολλα είναι τα ευρήματα που αποκαλύπτουν την πολεοδομική οργάνωση της Θεσσαλονίκης  από την ίδρυσή της έως το τέλος της όψιμης αρχαιότητας. Η πόλη ήταν σχεδιασμένη με το ιπποδάμειο πολεοδομικό σύστημα: δρόμοι κάθετοι μεταξύ τους διαμόρφωναν οικιστικές νησίδες με κατοικίες και εργαστήρια.




Σταθμός Αγίας Σοφίας, Βόρειο Κέλυφος. Βυζαντινή αγορά.

Τον 4ο αι. μ.Χ., οι μαρμαρόστρωτοι πλέον δρόμοι πλαισιώνονται από κιονοστήρικτες στοές, εκατέρωθεν των οποίων οικοδομούνται μεγάλα κτιριακά συγκροτήματα με ψηφιδωτά δάπεδα, ορθομαρμαρώσεις κ.ά. Στην ίδια εποχή χρονολογείται το κρηναίο οικοδόμημα/νυμφαίο, που βρίσκεται στον Σταθμό Αγίας Σοφίας, βορείως του επιβλητικού Decumanus Maximus (κύριος ρωμαϊκός δρόμος με κατεύθυνση από Ανατολάς προς Δυσμάς), στη συμβολή του με τον cardo (κάθετος δρόμος με κατεύθυνση από Βορρά προς Νότο). Στολισμένο με κόγχες που φιλοξενούσαν αγάλματα, το μνημειακό νυμφαίο ξεδιψούσε την πόλη και τους περαστικούς. Τον 6ο αιώνα ο Decumanus διαπλατύνεται, τα παλαιότερα οικοδομήματα ισοπεδώνονται και ο δημόσιος χώρος διαμορφώνεται με πλακόστρωτες πλατείες, στοές και νυμφαία που συνθέτουν την τελευταία μνημειακή εικόνα της Θεσσαλονίκης στην ύστερη αρχαιότητα.




Σταθμός Βενιζέλου. Ο Decumanus Maximus.

Χαραγμένη στο ίχνος του Decumanus Maximus, η χαλικόστρωτη Λεωφόρος ή Μέση των Βυζαντινών, που αποκαλύφθηκε στους Σταθμούς Βενιζέλου και Αγίας Σοφίας, έχει μέσο πλάτος 5,5 με 6,5 μέτρα. Την εποχή αυτή χαράσσονται νέοι δρόμοι, οι υφιστάμενοι αλλάζουν πορεία, ο δημόσιος χώρος, τα πεζοδρόμια και οι παλαιές στοές καταλαμβάνονται από νησίδες με λασπόκτιστα κτίρια. Η περιοχή έσφυζε από ζωή όλη τη βυζαντινή περίοδο, καθώς εδώ βρίσκονταν εργαστήρια και καταστήματα με είδη μεταλλουργίας, υαλουργίας, κεραμικά, κοσμήματα κ.ά. Κατά την οθωμανική εποχή, πολεοδομικές αλλαγές επιχειρήθηκαν μόνο προς στο τέλος της, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, με στόχο να δημιουργηθεί μία πόλη σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα.
"300.000 αρχαιολογικά ευρήματα, κινητά και μνημειακά σύνολα, ήρθαν στο φως κατά τις εργασίες διάνοιξης των σηράγγων του Μετρό στη Θεσσαλονίκη




Σταθμός Δημοκρατίας, Βόρεια και Νότια Είσοδος, αεροφωτογραφία. Ερείπια αποθηκών και εργαστηρίων της ύστερης αρχαιότητας, εκατέρωθεν του δρόμου που οδηγούσε στη Χρυσή Πύλη.






Σταθμός Σιντριβάνι. Χρυσό στεφάνι από τάφο, τέλη 4ου - αρχές 3ου αι. π.Χ.

Τι θα βλέπει ο επιβάτης
Στα τέλη του 2021 - αρχές του 2022 θα παραδοθεί στο κοινό ο αναστηλωμένος αρχαιολογικός χώρος στον Σταθμό Βενιζέλου. Οι χρήστες του Μετρό θα βλέπουν, μεταξύ άλλων, το καλοδιατηρημένο τμήμα (μήκους 84 μέτρων) της αρχαίας λεωφόρου, επάνω στην οποία συνωστίζονταν από τον 6ο έως τον 14ο αιώνα κάτοικοι, έμποροι και πελάτες των πολυάριθμων εργαστηρίων και καταστημάτων. Ο δρόμος παρέμεινε in situ με απόφαση του ΚΑΣ. «Ποιος λογικός άνθρωπος μπορούσε να διανοηθεί το ξήλωμα αυτού του δρόμου; Πώς να διαταράξεις την αδιατάρακτη διαχρονία του από τον 6ο σχεδόν αιώνα έως σήμερα; Κανείς δεν τόλμησε να τον πειράξει. Εμείς θα το κάναμε;», δήλωνε χαρακτηριστικά η κ. Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, προϊσταμένη της ΕΦΑΠΟΘ, σε παλαιότερη συνέντευξή της στην εφημερίδα «Καθημερινή». Όσον αφορά τον αναστηλωμένο αρχαιολογικό χώρο στον Σταθμό Αγίας Σοφίας, εκεί δεν αποφεύχθηκε η αποδόμηση του Decumanus Maximus (73 μέτρων). Οι επιβάτες θα βλέπουν τμήμα μόνον του δρόμου που θα επανατοποθετηθεί στην αποβάθρα σε ψηλότερο σημείο από την αρχική του θέση.




Σταθμός Αγίας Σοφίας. Μπουκαλάκια φαρμακείου από το στρώμα της πυρκαγιάς του 1917.

Εκτός των τειχών
Οι ανασκαφές στους Σταθμούς Δημοκρατίας και Διακλάδωση Σταυρούπολης, Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός, συμπλήρωσαν τις γνώσεις μας για τη χωροταξική εξέλιξη της δυτικής, εκτός των τειχών περιοχής από τον 6ο αι. π.Χ. έως τους νεώτερους χρόνους. Καθοριστικά στοιχεία για την εδώ χωροοργάνωση ήταν η γνωστή Εγνατία Οδός, που έφθανε έξω από τη Χρυσή Πύλη και συνέδεε τη Θεσσαλονίκη με την Πέλλα, και οι χείμαρροι της περιοχής. Η ανασκαφές έφεραν στο φως καταστρώματα της οδού και τμήμα της δυτικής αρχαίας νεκρόπολης, με ξεχωριστά ευρήματα μαρμάρινες σαρκοφάγους και πολυτελή ταφικά κτίσματα του 2ου, 3ου και 4ου αι. μ.Χ. Στις παρυφές της νεκρόπολης, λίγο έξω από τα δυτικά τείχη και εκατέρωθεν του δρόμου, εντοπίστηκαν συγκροτήματα κρατικών αποθηκών κρασιού και λαδιού και εργαστήρια της ύστερης αρχαιότητας.




Σταθμός Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού. Κτερίσματα (ειδώλια, κοσμήματα, πήλινα και χάλκινα αγγεία) ελληνιστικής ταφής.

Οι πληροφορίες προέρχονται από τις ανακοινώσεις που παρουσίασαν στην ημερίδα «Και Αρχαία και Μετρό» οι αρχαιολόγοι της ΕΦΑΠΟΘ Στέλλα Βασιλειάδου, Κρινώ Κωνσταντινίδου, Ελένη Λαμπροθανάση, Τάνια Πρωτοψάλτη, Σταυρούλα Τζεβρένη.


Οι αναστηλωμένοι αρχαιολογικοί χώροι σε σταθμούς του Μετρό της Θεσσαλονίκης το καθιστούν μοναδικό παγκοσμίως
Κείμενο: Ελευθερία Τραΐου

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Η ζωή...
χωρίς ελευθερία... 
είναι ένα σώμα...
χωρίς ψυχή!!
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!!!

Η Γυναίκα έχει δυνάμεις πού εντυπωσιάζουν...





Μπορεί να αντιμετωπίζει προβλήματα και να αντέχει βαριά φορτία. Αντέχει χαρά, αγάπη και γνώμες. Χαμογελάει όταν νοιώθει την ανάγκη να ουρλιάξει. Τραγουδάει όταν νοιώθει την ανάγκη να κλάψει. Κλαίει όταν είναι χαρούμενη και γελάει όταν φοβάται. Μάχεται γιʼ αυτό που πιστεύει. Αντιστέκεται στην αδικία. Δεν δέχεται το «όχι» σαν απάντηση, όταν μπορεί να δει καλύτερη λύση. Δίνει όλο της τον εαυτό ώστε η οικογένειά της να θριαμβεύσει. Παίρνει μια φίλη της ή ένα φίλο της μαζί στο γιατρό όταν φοβάται. Η αγάπη της είναι άνευ όρων. Κλαίει όταν τα παιδιά της πετυχαίνουν. Είναι χαρούμενη όταν οι φίλοι της τα καταφέρνουν. Χαίρεται όταν μαθαίνει για μια γέννα. Η καρδιά της ραγίζει όταν ένας συγγενής ή ένας φίλος πεθαίνει, αλλά βρίσκει την δύναμη να συνεχίζει στη ζωή. Ξέρει ότι ένα φιλί και ένα χάδι, μπορούν να θεραπεύσουν μια ραγισμένη καρδιά.
Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα μʼ αυτήν: Ξεχνάει τι αξίζει...........

Τετάρτη 7 Μαρτίου 2018

H Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857.






H Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο  σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που στις 8 Μαρτίου του 1857.
Συμπληρώνονται σήμερα 40 χρόνια από το ψήφισμα του ΟΗΕ που καθιέρωσε την όγδοη ημέρα του Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και της Διεθνούς Ειρήνης. 

Συγκεκριμένα, η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (International Women's Day) γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από περίπου 20.000 εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. 







Οι γυναίκες ζητούσαν μειωμένο ωράριο σε 10 από 16 ώρες και ίσες απολαβές με τους άνδρες. Οι αστυνομικές αρχές χρησιμοποίησαν βία για να διαλυθεί το πλήθος, ενώ από το περιστατικό προκλήθηκαν πολλές ομαδικές απολύσεις.


Δύο χρόνια αργότερα οι γυναίκες που συμμετείχαν στην κινητοποίηση οργανώνουν το πρώτο σωματείο γυναικών, κίνηση που δημιούργησε αργότερα θέμα διαχωρισμού ανάμεσα στο γυναικείο εργατικό κίνημα και τον φεμινισμό. 


Το 1908, 15.000 γυναίκες με σύνθημα, κατέβηκαν στους δρόμους της Νέας Υόρκης με αίτημα λιγότερες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. 







Η πρώτη Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.


Το 1912, περίπου 20.000 γυναίκες και με σύνθημα «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» βγήκαν στους δρόμους της Μασαχουσέτης και διαμαρτυρήθηκαν για την μείωση μισθών τους. Οι διαμαρτυρόμενοι ήταν συνολικά 40 εθνικοτήτων και η κινητοποίηση  εκδηλώθηκε και σε έλλες πολιτείες των ΗΠΑ. Το ψωμί συμβόλιζε την οικονομική ασφάλεια και το τριαντάφυλλο την καλύτερη ποιότητα ζωής. 


Μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία, η φεμινίστρια Αλεξάνδρα Κολοντάι έπεισε τον Λένιν να καθιερώσει την 8η Μαρτίου ως επίσημη αργία. Γρήγορα, όμως, η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας έχασε το πολιτικό της υπόβαθρο και εορτάζεται ως έκφραση συμπαθείας των ανδρών προς τις γυναίκες, με προσφορά λουλουδιών και δώρων.


Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος στη Δύση τη δεκαετία του '60 αναζωογόνησε τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας, που από το 1975 διεξάγεται υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με αιχμή του δόρατος την ανάδειξη των γυναικείων προβλημάτων και δικαιωμάτων.







Στην Ελλάδα η πρώτη απεργία εργατριών έγινε στις 13 Απριλίου του 1982 στον Πειραιά, στο εργοστάσιο υφαντουργίας των αδελφών Ρετσίνα. Τη συγκεκριμένη χρονιά η εν λόγω υφαντουργία αποφάσισε να προβεί σε μειώσεις μισθών στις γυναίκες από 80 σε 60 λεπτά. Την είδηση μετέδωσε τότε η πρώτη γυναικεία εφημερίδα η «Εφημερίδα των Κυριών» που κυκλοφόρησε το 1887 και πρόβαλλε θέματα που αφορούσαν στο δικαίωμα στην εκπαίδευση και στο δικαίωμα στην εργασία.




ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΑΝΗΚΕΙ:

ΔΙΕΘΝΗ

Πηγή: http://www.voria.gr/article/pagkosmia-imera-tis-ginekas-i-istoria-tis-8is-martiou

8 Μαρτίου ημέρα της γυναίκας

Κάθε χρόνο 8 Μαρτίου είναι η γιορτή της γυναίκας…
Μια γιορτή που θεσπίστηκε για τα δικαιώματα της γυναίκας σε όλο τον κόσμο…
Δικαιώματα στην ελευθερία στην εργασία στην μητρότητα και στις κάθε είδους επιλογές
Οι γυναίκες δεν ξέρω για ποιο λόγο θεωρούνται ασθενές φύλλο ενώ έχουν αποδείξει ουκ ολίγες φορές την δύναμη την ευστροφία τους και το ψυχικό σθένος που διαθέτουν
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω όμως είναι από που παίρνουν το δικαίωμα όλοι αυτοί και εκμεταλλεύονται ακόμα και το 2018 τις γυναίκες …
Απορώ με τα ηνωμένα έθνη γιατί δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλία και αφήνουν ακόμα στο έλεος τόσες γυναίκες να πέφτουν θύμα trafficing η ακόμα και βιασμού από τους ίδιους τους άντρες που οι οικογένειες τους πούλησαν έναντι μιας κατσίκας
Απορώ πως επιτρέπουν να πετσοκόβουν τα γεννητικά όργανα των κοριτσιών ακόμα και με τον κίνδυνο της ζωής τους, στο όνομα της θρησκείας
Απορώ που σε κάποιες χώρες ακόμα το να είσαι γυναίκα σημαίνει υπόδουλη και ιδιοκτησία κάποιου
Απορώ πως είναι δυνατόν να απαγορεύουν στις γυναίκες να σπουδάσουν η να εργαστούν
Απορώ που οι μίνι φούστες των γυναικών είναι υπαίτιες για το βιασμό τους.
Αν σας φαίνεται απίστευτο αυτά να συμβαίνουν στις μέρες μας.
Μάθετε πως…
Στην Υεμένη επιτρέπεται νόμιμα η παιδεραστία! Ανήλικα κοριτσάκια από 8 ετών και πάνω δίνονται έναντι προίκας σε 40 χρόνους και 50 χρόνους. Η κατάσταση σε αυτή τη χώρα είναι τραγική από ανθρωπιστική και κοινωνική άποψη Λένε πως οι γυναίκες είναι σαν το χωράφι του κάθε άντρα και έχει δικαίωμα ο καθένας τι και πως θα το σπείρει
Ενώ εμείς ζούμε σαν προνομιούχοι αυτά τα εγκλήματα παίρνουν μέρος κάτω από την μύτη μας….
Στη Σομαλία αλλά και σε χώρες του δυτικού κόσμου η κλειτοριδεκτομή συνεχίζεται ανεξέλεγκτα.
Όσοι λαοί προχωρούν σε αυτό το έθιμο έχουν την πεποίθηση ότι οι
γυναίκες που δεν έχουν υποβληθεί σε αυτό το βασανιστήριο θεωρούνται ακάθαρτες και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να παντρευτούν και να κάνουν οικογένεια.
Συνολικά 140 εκατομμύρια γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν υποβληθεί σε κλειτοριδεκτομή και ο αριθμός αυξάνεται κάθε χρόνο κατά 2 εκατομμύρια.
Μόνο της Αφρική 92 εκατομμύρια γυναίκες έχουν υποστεί ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων
Μέχρι και σήμερα συνιστά μια βάρβαρη τακτική που προσβάλλει τα ανθρώπινα δικαιώματα και εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους για την υγεία της γυναίκας
Και μην πάμε μακριά
.
Όχι ο αγώνας για τα δικαιώματα των γυναικών δεν έχει τελειώσει .
Θα τελειώσει όταν όλα τα παιδιά στον κόσμο έχουν να φάνε και δεν αφήνονται στο έλεος κάθε φανατισμένου και σεξουαλικά πεινασμένου
Όταν όλες οι γυναίκες θα αποκτήσουν δικαίωμα στην ζωή τους και δεν θα είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης και πλούτου...
Πηγή-SuperMomRocks

Τρίτη 6 Μαρτίου 2018

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ενδοσχολικής Βίας.


Η 6η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ενδοσχολικού Εκφοβισμού και της Ενδοσχολικής Βίας, ας είναι η αφορμή για να «σπάσουμε» τον κύκλο της σιωπής σε περιστατικά βίας που συμβαίνουν μέσα στα σχολεία. Επιβάλλεται άμεσα και επιτακτικά να μιλήσουμε και να ενθαρρύνουμε ταυτόχρονα τα παιδιά να αναφέρουν χωρίς δισταγμό και το παραμικρό περιστατικό εκφοβισμού ή βίας ώστε να...
αντιμετωπίζεται έγκαιρα η επιθετικότητα άλλων παιδιών.
«Bullying», «εκφοβισμός», «ενδοσχολική βία», «επιθετική παρενόχληση»… Όπως κι αν το πεις, το αποτέλεσμα είναι ένα: παιδιά που πονάνε, παιδιά που νιώθουν ότι είναι μόνα, ρουφηγμένα από το φόβο, περιθωριοποιημένα, χωρίς διέξοδο.
Είναι δικαίωμα του κάθε παιδιού να πηγαίνει σχολείο χωρίς να φοβάται… Είναι υποχρέωση όλων μας να το προστατέψουμε…

Ολος ο κόσμος σου σε μία βαλίτσα

Ολος ο κόσμος σου σε μία βαλίτσα... ίσως ζήτησες πολλά, ένα κομμάτι ουρανό, μια πατρίδα, να στεγάσεις τα όνειρα και τις ελπίδες σου, δεν ήξερες ότι αυτά είναι ακριβά για σένα μάτια μου? ίσως περίμενες πολλά γιατί απλά δεν ήξερες πόσο μικροί, δειλοί γίνονται οι άνθρωποι όταν νομίζουν ότι κινδυνεύουν να χάσουν αυτά που κατέχουν,.... την μόνη τους δύναμη...Αυτός ο κόσμος είναι γυάλινος, σπάει εύκολα και τα κομμάτια του πληγώνουν τους αδύναμους... κι εσύ έλαχες να είσαι ένας απ'αυτούς....